Activa JavaScript para disfrutar de los vídeos de la Mediateca.
CEIP Gabriel y Galán - 50 aniversario - Contenido educativo
Ajuste de pantallaEl ajuste de pantalla se aprecia al ver el vídeo en pantalla completa. Elige la presentación que más te guste:
Bueno, buenos días a todos.
00:00:03
No se poden detenerme un poquito,
00:00:05
pero por fin estamos casi todos.
00:00:07
Lo primero que voy a presentarme
00:00:10
soy Patricia Morales,
00:00:11
que actualmente soy la directora del cole.
00:00:13
Y como comprenderéis,
00:00:16
para mi es un gran honor
00:00:17
hacer este 50 aniversario del colegio
00:00:19
y una gran responsabilidad.
00:00:21
Quería comenzar
00:00:27
con todos los que estamos aquí presentes.
00:00:28
En primer lugar,
00:00:31
la representación del Ayuntamiento de Torrejón,
00:00:33
que está Rubén Martín del Martín,
00:00:36
concejala de Educación,
00:00:37
Juan de la Calle, que tamén está na concejala de Educación,
00:00:39
Esperanza Fernández Mesa,
00:00:43
concejala de Medio Ambiente,
00:00:45
que está aquí, porque además
00:00:46
forma parte do Consejo Escolar,
00:00:48
e o alcalde,
00:00:50
Ignacio Baceta Sevilla, está ahí.
00:00:52
Así que, moitas gracias por venir.
00:00:53
Despois da dirección
00:00:57
de Área Territorial,
00:00:58
os que son
00:01:00
superiores, Antínica de Ferencia de Benir,
00:01:01
a jefa de inspección, que é
00:01:04
y mi inspector Raúl Valles
00:01:05
también muchas gracias
00:01:08
por esta zona de ahí
00:01:10
hemos conseguido localizar
00:01:12
a los que yo he cogido
00:01:14
el testigo, antiguos directorios del cole
00:01:16
que sin ellos
00:01:18
evidentemente no estaría aquí
00:01:19
que son Gabriel Blanco, Sánchez Gonzalo
00:01:22
Pafo Martínez
00:01:25
María Ángeles Braile y Pablo Martín
00:01:26
y luego
00:01:28
los demás que están por ahí
00:01:30
pues son distintas generaciones
00:01:32
de papás
00:01:34
de padres
00:01:37
y de años que han pertenecido a este colegio
00:01:37
y luego
00:01:40
contaremos además que ha tenido la gerencia
00:01:43
de acompañarnos a don Pedro Royan
00:01:45
creo que todos le conocéis
00:01:47
que actualmente
00:01:49
está en el Senado de España
00:01:51
pero es antiguo alumno
00:01:53
de este colegio
00:01:55
por motivos de agenda pues tambien vendrá
00:01:56
en cuanto pueda
00:01:59
o sea que luego nos acompañará tambien
00:02:00
ir a unas paradas
00:02:02
Alumnos como veréis
00:02:03
Ten un poquitos
00:02:08
Tenemos aquí bolas
00:02:08
Alumnos de este curso
00:02:10
Nuestra intención era hacer
00:02:12
Y profesores también tenemos poquitos
00:02:15
Nuestra intención era hacer el acto fuera
00:02:17
En el patio
00:02:19
Pero no contábamos con esta ola de calor
00:02:21
Entonces al hacerlo aquí dentro
00:02:23
Pues hemos tenido que limitar
00:02:25
Que no haya alumnos ni profesores
00:02:27
Es la razón
00:02:29
Luego de todas maneras algunos alumnos
00:02:30
tocarán aquí para vosotros e os contarán
00:02:33
unha canción fina.
00:02:35
E antes de comenzar
00:02:37
sobre o que quería aportaros,
00:02:39
o seguinte a mi intervención
00:02:41
será entre os primeiros directores
00:02:42
del cole, que será el de la Jópez de Allí,
00:02:45
que continuará a mi intervención
00:02:47
e será el que os cuente
00:02:49
infinitamente mejor que yo
00:02:51
como comenzou este cole,
00:02:52
os orixenes deste barrio
00:02:54
e, por tanto, yo os voy a contar
00:02:56
que ya llevo este cole
00:02:59
16 años
00:03:00
Siete de directora
00:03:02
Entón, vos vou contar a situación actual
00:03:04
En a que estamos
00:03:07
Por tanto, se pudieran que deciros
00:03:07
Cual é o sentido general deste cole
00:03:12
De que me sinto moi orgullosa
00:03:14
É que tanto familia
00:03:16
Adultos, personal del centro
00:03:18
Pois nos consideramos
00:03:21
Unha gran familia
00:03:22
Nas circulares que facemos aos papás
00:03:23
Os niños lo dicen
00:03:26
Ellos se definen a cole como a segunda familia
00:03:27
non o estou dicindo por quedar aquí
00:03:30
bien, sino
00:03:33
é o mellor que tenemos, que nos sentimos
00:03:34
como unha gran familia
00:03:37
sempre as portas do centro
00:03:38
están abertas para o que desea
00:03:40
e todos nos conocemos
00:03:43
e intentamos
00:03:46
ayudarnos a outros e caminar juntos
00:03:47
para, ao final, tener
00:03:49
unha enseñanza de caridade
00:03:51
me gostaria de falaros de qual son
00:03:52
as señas que decida de nuestro cole
00:03:55
e habréis visto al entrar
00:03:57
hay un montón de banderitas
00:03:59
las que han hecho nuestros alumnos
00:04:01
no son banderitas al azar
00:04:03
hay 22 banderas
00:04:05
porque tenemos 22 nacionalidades
00:04:07
22 religiones
00:04:10
bueno, 22 tipos de costumbres
00:04:14
idiomas
00:04:17
pues todo eso
00:04:18
hace que nos enriquezcamos
00:04:19
eliminan prejuicios
00:04:21
y nos hacen aprender unos de otros
00:04:23
además
00:04:25
otra de las señas de identidad de este cole
00:04:26
pois que somos un colegio precedente
00:04:29
de integración motorica
00:04:31
se quere dicir que en algúnas clases
00:04:32
pois hai algúns alunos que ten
00:04:35
alguna dificultad
00:04:37
de movimento, valencia de ruedas
00:04:38
necesitan la atención máis especificada
00:04:40
entón, a ver
00:04:43
esta profesión hace que aprendamos
00:04:45
todos cada día
00:04:46
pero sin duda de que
00:04:48
máis aprendemos ou de que máis he aprendido yo
00:04:50
é destas familias
00:04:53
porque son familias
00:04:55
que demostran seu interés
00:04:56
apesar das adversidades e dificultades
00:04:58
que temos en vida real
00:05:01
un exemplo a seguir para todos
00:05:03
e esta integración
00:05:05
non só favorece a estes alunos
00:05:07
con necesidades especificas
00:05:09
favorece al resto
00:05:11
a desenvolver la empatía
00:05:12
a ponerse en lugar de ellos
00:05:14
algo que me llama a atención
00:05:16
cando vamos por ahí de excursión
00:05:18
os niños de outros coles
00:05:20
cando ven a los niños mostros de señas de ruedas
00:05:22
pues
00:05:24
hace comentarios, miran
00:05:25
y los niños de nuestro colegio
00:05:28
en el mar, es que se preocupan
00:05:30
por los niños, o sea, les cuidan
00:05:31
trabajamos juntos, o sea que eso
00:05:33
que no me dan
00:05:35
y luego, pues nada
00:05:36
os quería contar los planes en los que estamos
00:05:39
apostando en el colegio para intentar
00:05:41
ofrecer esa enseñanza de calidad
00:05:43
de la que os he hablado
00:05:45
hemos dado como disfrutado mismo a la lengua inglesa
00:05:46
tenemos un proyecto propio aprobado por la Comunidad de Madrid
00:05:49
en que todos los niños
00:05:52
desde que entran en tres anos
00:05:53
hasta que se van en sexto
00:05:55
tienen unha sesión
00:05:56
de área de inglés.
00:05:57
Tambén tenemos
00:05:59
planes específicos
00:06:00
de las escritas
00:06:01
indispensables
00:06:02
para trabajar
00:06:03
el cálculo mental,
00:06:03
la ortografía,
00:06:04
la resolución de problemas
00:06:06
e intentamos
00:06:07
tener actividades
00:06:08
así chulas
00:06:09
que motivantes
00:06:10
para os niños
00:06:10
por eso que hacemos
00:06:11
un concurso
00:06:12
al cálculo mental
00:06:12
e outro despegue
00:06:13
en el que vienen
00:06:14
unhas familias
00:06:15
que vienen en escenario
00:06:16
e os niños
00:06:17
trabajan estas escritas
00:06:19
de unha forma
00:06:20
moi módica
00:06:21
e entretenida.
00:06:22
Tambén apostamos por o lenguaje musical
00:06:23
e todos os niños aquí
00:06:26
no horario escolar, de forma gratuita
00:06:27
que depois o demostrarán
00:06:29
pois aprenden a tocar a guitarra
00:06:31
É certo
00:06:34
que o Jairo, que é o jefe de estudios
00:06:35
que está aí, además é o professor de guitarra
00:06:37
a pandemia non nos fez un pequeno parón
00:06:39
con as guitarras
00:06:42
porque non podían os niños
00:06:43
compartir os instrumentos musicales
00:06:45
se non tínamos que fazer ese parón
00:06:48
na verdade se podían tocar
00:06:50
Vamos
00:06:52
También apostamos por las metodologías
00:06:53
Tenemos algunos proyectos de innovación educativa
00:07:00
Apostamos por la participación
00:07:02
Del centro de la vida local
00:07:05
Por nuestros carnavales
00:07:06
Nuestra semana cultural
00:07:08
Nuestro por siempre
00:07:10
Navidad de la plaza mayor
00:07:11
Siempre estamos en todos los historias
00:07:12
Allá que vamos
00:07:17
Y ellos me dicen que encantados
00:07:18
todo o vecino já conoce as nosas festas
00:07:20
e intentamos desa maneira
00:07:23
acercar aos niños
00:07:24
aos eventos da comunidade
00:07:25
e máis recente, en el de la última aposta
00:07:28
que estamos facendo
00:07:31
que tanto lo está fomentando
00:07:32
a comunidade de Madrid en todos os centros
00:07:34
é apostar por a digitalización
00:07:36
dos centros
00:07:38
temos tenido a imensa suerte
00:07:39
de ser dos primeiros pobres elegidos
00:07:41
en un plan de digitalización
00:07:44
que a comunidade de Madrid
00:07:47
para invertir moito, moito
00:07:49
dinero en este cole
00:07:51
en ponernos novas tecnologías
00:07:52
e que vea que
00:07:55
todas as tecnologías
00:07:57
para os niños son máis motivantes
00:07:58
seno olvidar a enseñanza tradicional
00:08:01
entón
00:08:03
agora vamos a empezar a
00:08:05
que os profesores a caber un pouco o método de enseñanza
00:08:06
para combinar, ya que vamos a disponer
00:08:09
de los recursos
00:08:11
para poder hacer esto
00:08:11
todas estas son
00:08:15
as nosas señas de identidade
00:08:17
que favorecen aos nosos alunos
00:08:20
que adquiren as herramientas necesarias
00:08:21
para afrontar a súa vida.
00:08:23
E, bueno,
00:08:27
deciros, os directores que están
00:08:28
ahí citados, sabrán que esto
00:08:30
de ser director
00:08:32
non é todo sempre maravilloso e fácil,
00:08:33
é unha labor
00:08:37
difícil.
00:08:38
Eu sempre digo que un cole
00:08:40
é como unha máquina llena de engranajes.
00:08:41
En cuanto unha
00:08:45
funciona un poquito,
00:08:46
pues el reloj ya no va como tiene que ir
00:08:47
entonces
00:08:50
es que no son las pequeñas dificultades
00:08:52
de día a día
00:08:54
en estos años hemos tenido que vivir
00:08:55
bueno, tela, una pandemia
00:08:58
a vivir encerrados
00:09:00
en casas sin contacto social
00:09:02
a vivir con miedo por la incertidumbre
00:09:04
a ir improvisando
00:09:06
todos desde
00:09:08
altos cargos a todos
00:09:09
porque teníamos que ir adaptándonos a lo que iba viviendo
00:09:12
luego
00:09:14
temos tenido que vivir
00:09:16
unha filomena
00:09:17
llena de nieve
00:09:19
unha lluvia de barro sahariana
00:09:20
agora unha guerra en Europa
00:09:23
lamentable
00:09:25
e bueno
00:09:28
isto nos tocou ir vivendo
00:09:29
e pouco a pouco nos vamos
00:09:31
tratando, pero a decirvos
00:09:33
por último que eu non estaría aquí
00:09:35
se non tivese
00:09:37
unhos grandes profesionales
00:09:38
que me rodean e me apoyan
00:09:41
empezando pola dirección de área
00:09:43
que sempre está na pia de cañón
00:09:44
Les tengo que llamar muchas veces
00:09:46
Porque hay cosas que no sé
00:09:48
Y ellos me asesoran y me ayudan
00:09:49
Al Ayuntamiento de Torrejón
00:09:51
Que entre
00:09:54
Que el colegio es antiguo
00:09:55
Y les tengo que llamar mucho
00:09:57
Porque cuando uno se nos rompe una cosa
00:09:59
Se nos rompe otra
00:10:01
O para colaborar con ellos en cualquier cosa
00:10:02
Pero muy bien con ellos también
00:10:05
Por supuesto nombrar a mi equipo directivo
00:10:06
A Jairo
00:10:10
A Jairo y a David
00:10:11
A veces pasamos más tiempo los tres
00:10:12
que con nosa familia
00:10:14
os profes del centro
00:10:16
que tampouco son decir
00:10:18
pero llevo sete anos de adicción
00:10:21
es que non temos tenido
00:10:22
un solo problema con ninguno
00:10:23
aquí proponemos algo
00:10:26
a medida que os profes aceptan
00:10:27
entón ese clima de trabajo
00:10:29
se transmite a forma de trabajar
00:10:32
a manera de estar con os niños
00:10:33
e non me queria deixar tampouco
00:10:35
al próximo a laborar
00:10:39
tenemos a nieves, a nosa organizativa
00:10:40
a nos conserves
00:10:42
O personal de limpieza, o personal de comedor
00:10:44
A miampa maravilloso
00:10:47
Que están ahí
00:10:49
Que también
00:10:50
Ellos tienen mucho mérito
00:10:51
Porque todos los que he dicho antes
00:10:53
Al final y al cabo, pues vamos
00:10:55
Ellos no, están aquí estando horas ayudando
00:10:56
O sea que fenomenal
00:10:59
Así que todos ellos son responsables
00:11:02
Nadie es más importante
00:11:04
Unos que otros
00:11:05
Y todos juntos
00:11:07
Hacemos que esto funcione
00:11:09
Así que me gustaría que este no sea
00:11:10
do último aniversario
00:11:13
que cole
00:11:14
cando vén este aquí
00:11:15
porque entra a xente
00:11:17
moito máis preparada
00:11:17
pero continuará
00:11:19
con esta labor
00:11:21
e eu espero
00:11:21
dentro de 25 anos
00:11:23
esta vez
00:11:24
estando ustedes ahí
00:11:24
disfrutando
00:11:26
de seguir o aniversario
00:11:26
e moitas gracias
00:11:28
por venir a todos
00:11:30
Buenos días
00:11:30
me han pedido
00:11:39
que pronunciei unhas palabras
00:11:42
que xa me están
00:11:43
cumpliendo la pregunta
00:11:45
fatal
00:11:46
se puedo continuar
00:11:47
mi saludo para
00:11:49
para las solidaridades
00:11:52
que nos abran con su presencia
00:11:55
y para toda la comunidad de Colón
00:11:57
Torregón en los años
00:12:00
60 y 70
00:12:04
era un pequeño
00:12:06
pueblo
00:12:08
que lo comenzó a crecer
00:12:08
hasta convertirse
00:12:12
en la unión
00:12:14
si yo contiendo para
00:12:16
a convertirse
00:12:17
en unha gran ciudad.
00:12:19
Para atender
00:12:23
a la exigente población escolar
00:12:23
hubo que
00:12:25
crear varios colegios.
00:12:27
Entre ellos
00:12:30
el
00:12:30
que se llamaba
00:12:32
Caudillo de España,
00:12:34
que se cambió luego el nombre por
00:12:37
Gabriel y Gran
00:12:39
y el Príncipe de España.
00:12:39
Este no servo su nombre.
00:12:43
os lados que estamos
00:12:44
ubicados aquí en a mesma zona
00:12:47
separados por unha valla
00:12:50
e ao querer
00:12:52
desmetir-se
00:12:55
a dirección
00:12:55
a llevaba Don Luis Muñoz
00:12:57
para quenes non me conocen
00:13:01
tiñe
00:13:04
a directora
00:13:06
que non quere cabreiro
00:13:07
me incorporé
00:13:09
ao príncipe de España
00:13:12
en el año 73.
00:13:13
O año siguiente, en 74,
00:13:17
me nombraron
00:13:20
director de su colegio.
00:13:21
Esa función la ejercí
00:13:25
hasta 1986.
00:13:26
Luego, desarrollé
00:13:32
las funciones que me comentaron
00:13:33
hasta mi publicación.
00:13:34
El 2 de junio de 1995
00:13:39
se produce la unificación
00:13:43
de los dos colegios
00:13:45
con el nombre
00:13:47
de Gabriel Vidal
00:13:49
su director
00:13:51
era don Pablo Martín
00:13:52
siento no poderme
00:13:55
diganar al resto
00:13:58
del profesorado
00:14:00
que contó
00:14:01
y se supone que sigue contando
00:14:03
con grandes profesorados
00:14:05
supieron
00:14:07
preparar a sus alumnos
00:14:09
para as insanciones
00:14:12
da sociedade.
00:14:14
Vaya tamén,
00:14:17
me recuerdo,
00:14:18
para os compañeros
00:14:19
que por vida e vida
00:14:20
se quedaron no camino.
00:14:22
E vou terminar
00:14:26
só a pedirles
00:14:27
que en el ámbito
00:14:30
de sus competencias
00:14:31
sigan colaborando
00:14:32
para conseguir entre todos
00:14:34
que este noso colegio
00:14:36
se convierta
00:14:38
en el frente
00:14:42
por los demás.
00:14:43
Muchas gracias.
00:14:45
a dar lugar a dos colegios
00:15:19
un colegio seria
00:15:22
o Codillo de España
00:15:23
e outro seria o Príncipe de España
00:15:26
porque o crecimiento demográfico
00:15:28
que había tenido Torajón en esos momentos
00:15:29
había sido un importante
00:15:30
e en aquel momento se había dado colegios
00:15:32
un gobernador está aquí cerca
00:15:34
e o Carlos I
00:15:36
que para o Codillo de Torajón
00:15:38
era antiguamente
00:15:40
a España Infantil
00:15:42
o que está na zona
00:15:44
do barro verde
00:15:46
Bueno, pues, a que se quedaron
00:15:47
el caballero de España
00:15:50
y el príncipe
00:15:51
pues
00:15:55
se paraba a sanción
00:15:56
a hecho del
00:15:58
Gabriel
00:16:00
y luego, pasado ese tiempo
00:16:00
en el año
00:16:04
1883, ya el
00:16:05
momento sociopolítico había cambiado
00:16:08
y bueno, pues se decidió cambiar el nombre
00:16:10
de caballero de España y poner otro nombre
00:16:12
Dentro de esas opciones
00:16:14
se manejaban varias,
00:16:16
eu me recordo que foi o año mundial,
00:16:17
e se manejaban varias,
00:16:19
e o meu padre, que é de Salamanca,
00:16:21
decidiu poner
00:16:25
o nome de Gabriel Galán, que é un poeta salmantino.
00:16:26
Total, que
00:16:29
o claustro,
00:16:29
os antigos compañeros que están aquí se acordarán,
00:16:31
o claustro lo botou, e, bueno,
00:16:33
se quedou con o nome que había colocado o meu padre,
00:16:35
que era Gabriel Galán,
00:16:37
por eso, por antigo alumno,
00:16:39
e como meu padre puso o nome,
00:16:40
por eso, por eso, si, aquí.
00:16:41
Logo máis adelante
00:16:44
Estaban Gabriel Áñez e o Príncipe
00:16:45
E eu creo que era recordando
00:16:47
En el curso 95-96
00:16:48
Un pequeno exceso demográfico de Torrejón
00:16:51
E se decidiu unificar
00:16:53
Os colegios
00:16:56
E se quedou Gabriel Áñez
00:16:57
O Príncipe ha perdido a identidade jurídica
00:16:58
E bueno, e é aquí onde estamos agora
00:17:00
Aquí onde é Gabriel Áñez
00:17:04
Para terminar
00:17:06
Simente dos cosillas
00:17:07
Agradecerle al equipo identivo
00:17:09
e a todo o claustro deste colegio
00:17:11
a enorme labor educativa
00:17:14
que face con tantas
00:17:16
nacionalidades, tantos problemas
00:17:18
tantas vicisitudes que han
00:17:20
cambiado nestes anos
00:17:22
as familias non son como eran
00:17:23
na época de Gabriel e de Pablo
00:17:26
todo ha cambiado
00:17:28
e estou a asegurar que este colegio
00:17:29
é unha función social e educativa enorme
00:17:31
e aquí, a la arco de apoyo
00:17:34
a la clase de profesores
00:17:35
e logo tamén me comprometí
00:17:37
con el archivo histórico de Torojón,
00:17:40
decirlo, que le trasladéis a las compañías
00:17:42
que están allí, que me han facilitado
00:17:44
todos los datos para que pueda hacer
00:17:45
preferencia a los pequeños datos
00:17:48
que hayan dado hoy.
00:17:50
Eso es lo que, muchas gracias. Gracias por tocarme.
00:17:52
Bueno, buenos días a todos.
00:18:01
Ya he llorado.
00:18:04
Pero me dijeron que iba a llorar y ya he llorado.
00:18:07
Bueno, es la primera vez que le dicen
00:18:10
con mucho orgullo que soy la hija del director.
00:18:12
Porque en aquella época
00:18:13
Era unha cosa
00:18:16
O sea, yo puedo decir que esto
00:18:17
Marca, hace callos
00:18:19
El director y, efectivamente, mi padre
00:18:20
Era el director, el primer director
00:18:23
De este colegio
00:18:25
Bueno, quería agradecer
00:18:26
A la directora
00:18:28
Del colegio
00:18:30
La invitación, porque me ha hecho
00:18:31
Recordar tantas, tantas, tantas
00:18:33
Cosas
00:18:36
Ya lo he explicado
00:18:37
Anteriormente, que este colegio eran dos colegios
00:18:40
e eu pertenecía
00:18:42
á ala derecha
00:18:45
do colegio
00:18:47
pertenecía ao príncipe de España
00:18:48
50 anos já
00:18:50
non era eu consciente de que íbamos para algo
00:18:52
o digo porque consistía na moñipendia
00:18:55
e aí pasaba, pois empezaba a olvidar
00:18:57
vamos para algo
00:18:58
50 anos
00:19:02
pois aquí tamén estive
00:19:02
mi colegio
00:19:03
la parte do colegio era
00:19:07
príncipe de España
00:19:08
Cuántos años han pasado que yo era el príncipe
00:19:11
El príncipe ya es rey
00:19:13
Y ahora tengo la princesa
00:19:15
Ya no existe los príncipes
00:19:17
Ya existe la princesa
00:19:19
50 años, como digo
00:19:21
En los que han pasado
00:19:25
Muchas cosas que han sido
00:19:27
Fruto de todo lo que aprendí
00:19:29
En ese colegio
00:19:31
Soy de la generación
00:19:33
De 72
00:19:35
Y aunque os parezca mentira
00:19:36
Todavía, y presumo de ello
00:19:39
os antigos alunos
00:19:40
do colegio
00:19:43
das diferentes aulas
00:19:44
non só da minha, sino das diferentes aulas
00:19:46
nos juntamos para recordar
00:19:49
o que facíamos naquela época
00:19:52
e xa que está aquí
00:19:54
a miña amiga Gemma do cole
00:19:55
Gemma
00:19:57
compartimos
00:19:59
patolitos primeiros de moitos anos
00:20:00
eu sou da EGB
00:20:03
e grazas a ela precisamente
00:20:04
nos hemos podido juntar
00:20:07
e nos seguimos juntando a muchas cosas
00:20:08
bueno, yo aquí
00:20:10
empecé a venir cuando
00:20:12
cuando era tan pequeña
00:20:14
como que casi se me daba
00:20:16
mi madre también estuvo en este
00:20:18
colegio, mi padre fue el director
00:20:21
pero mi madre
00:20:23
María Ángeles Ángeles Ángeles
00:20:24
María de los Ángeles
00:20:27
ella fue profesora
00:20:28
y entonces los hijos efectivamente no tenían con quien
00:20:30
dejarme y yo tenía
00:20:33
casi que andaba
00:20:35
y mi madre me traía a veces hacia el colegio
00:20:35
que me sentaba na mesa de profesora
00:20:38
e eu non tenía ni un mes
00:20:41
ni nada de nada de colegio
00:20:43
en os meus primeiros garabatos
00:20:44
e dedicaba a tachar todos os exámenes
00:20:45
que ella iba corrigindo
00:20:47
desde aí hasta
00:20:48
os trece anos
00:20:51
que saí del colegio
00:20:54
caminando do Instituto de la Eugenia
00:20:56
en esos anos
00:20:57
eu venía agora
00:21:01
a cantar a profesores
00:21:01
he visto aquí a algunos
00:21:04
a Don Santos
00:21:06
e recordábamos
00:21:07
a don Mariano, a don Tomás
00:21:09
a don Javier, a don Carlos
00:21:12
a don, don, don, don
00:21:13
e logo a señorita María Luisa
00:21:15
a señorita Fabiola, a señorita Maricán
00:21:18
porque no se se habrá cambiado
00:21:20
durante seños en Andón
00:21:22
e agora aquí ellas están, las señoritas
00:21:23
me ha hecho
00:21:26
muchísima emoción de verdad poder
00:21:28
encontrarme otra vez con algunos de los
00:21:29
profesores. Ha pasado muchos años
00:21:32
pero todavía
00:21:34
Ya recuerdo, perfectamente,
00:21:36
y ahora yo creo que en nombre de todos los alumnos del colegio,
00:21:37
recuerdo los pasillos,
00:21:42
como conretaba, los pasillos,
00:21:43
todas las aulas, las de arriba y las de abajo.
00:21:45
Recuerdo el hall,
00:21:48
digamos, cuando hacíamos deporte,
00:21:51
de lluvia y todo.
00:21:52
Recuerdo el salón de altos,
00:21:55
que es gemelo a esto y muy parecido.
00:21:58
Claro, te he dicho que está el comedor,
00:22:00
en lo que era la otra parte del colegio,
00:22:03
este salón de actos que resulta
00:22:05
increíble, pero prometo
00:22:07
puedo prometer y prometo
00:22:09
que todavía
00:22:11
recuerdo el olor
00:22:12
de este salón
00:22:15
era un olor
00:22:16
a conglomeración
00:22:19
como madera de escas
00:22:21
como de madera
00:22:22
como de madera
00:22:25
era un olor a madera
00:22:26
muy característico
00:22:29
y ahí, pues,
00:22:31
Hice muchas actuaciones,
00:22:33
hice bailes,
00:22:34
y tal, y ahí fue como mi madre decía
00:22:37
¿Cómo te gustaba la farangula?
00:22:38
Y por eso me dijo, cuando leí el periodismo,
00:22:40
me dijo, si eres de pequeña, demostrábalas en el cole que te encantaban
00:22:42
las farangulas.
00:22:45
Fue más o cinco años de carrera, pero bueno.
00:22:46
Recuerdo perfectamente
00:22:48
cada pasillo y cada
00:22:50
lugar. Bueno, aquí no voy a
00:22:52
extender mucho más porque podría recordar tantas cosas.
00:22:54
Aquí, como digo,
00:22:58
descubrí que me gustaban las letras,
00:22:59
no las matemáticas,
00:23:00
e obtuve unha carrera de letras.
00:23:01
Aquí tuve
00:23:05
mis primeros amigos,
00:23:05
mis primeros sentimientos
00:23:07
de una persona, este chico.
00:23:09
Profesores que non olvidaré jamás.
00:23:12
Aquí me formé como...
00:23:14
Bueno, os primeros pasos como profesional,
00:23:16
porque al final aquí aprendes a leer,
00:23:17
a escribir,
00:23:20
y un poco distinto.
00:23:20
Entras a elegir tus pasos
00:23:22
y lo más importante,
00:23:23
me formé como persona.
00:23:26
Y estoy realmente
00:23:28
de haber salido de aquí
00:23:29
destas paredes
00:23:33
e deste edificio
00:23:35
soy alumna del colegio
00:23:36
soy hija del director
00:23:38
y siempre recordaré
00:23:40
lo que pasó aquí
00:23:42
me alegro muchísimo
00:23:45
que esto se ha aproximado
00:23:46
y me alegra muchísimo
00:23:48
ver a tantos niños
00:23:50
a tantas niñas
00:23:52
de tantas nacionalidades
00:23:53
porque efectivamente
00:23:55
ha cambiado muchísimo
00:23:56
jugar en el patio
00:23:57
é que espero
00:23:58
estudiar a facer como mi padre
00:24:01
e seguir vivendo como antiga alumna
00:24:04
a dar o discurso
00:24:07
do 75 anos antes
00:24:08
moi pariente
00:24:10
ademais de
00:24:19
de mi aluno
00:24:23
cando eu era directora
00:24:24
este me chamo
00:24:27
Samuel
00:24:29
aparte de todo
00:24:30
agora mesmo está na selección espanhola
00:24:31
de Baloncesto
00:24:34
ahí es nada
00:24:35
pero a idea era de ser un profesional
00:24:38
Bueno, bueno, te mando
00:24:40
muchas gracias por
00:24:52
conversar desde
00:24:55
el colegio
00:24:58
nada, como me ha dicho la cita que soy
00:25:00
Sam, de la selección española
00:25:03
de 18
00:25:04
y pertenecía al alumnado
00:25:07
hace 7 años
00:25:10
este colegio
00:25:12
nada, recuerdo grandes recuerdos
00:25:13
o profesorado, a xente que trabaja aquí
00:25:16
todo iso
00:25:19
e non sei, tamén decir que este colegio
00:25:22
está moi ben adaptado, moi ben accesible
00:25:25
non creo que non podes
00:25:27
non acceder a ningún
00:25:29
lugar deste colegio, sempre hai
00:25:30
unha campa, unha asesor ou
00:25:32
algún monitor que te acompañe
00:25:34
e non me alegro
00:25:36
moito máis
00:25:38
Voy a hablar sobre mi experiencia en este colegio
00:25:39
aunque lleveme un poco
00:25:48
pues la voy a decir igualmente
00:25:49
Recuerdo como si fuera ayer
00:25:52
el día en el que entré en este colegio
00:25:56
esa noche no dormí tan apenas
00:25:57
estaba muy nerviosa
00:25:59
como eran mis profesores y mis compañeros
00:26:00
esa sensación
00:26:04
desapareció en cuanto crucé la puerta de entrada
00:26:05
me sentí tan acogida
00:26:07
que en ese mismo instante supe que aquí
00:26:09
y viviría momentos maravillosos.
00:26:11
Y mis presentimientos se hicieron realidad.
00:26:13
Aquí he leído,
00:26:16
he llorado,
00:26:17
he jugado,
00:26:18
he trabajado,
00:26:19
he pasado nervios,
00:26:20
me he divertido
00:26:21
y, sobre todo,
00:26:21
he aprendido.
00:26:23
Pero no solo he aprendido lengua,
00:26:24
matemáticas,
00:26:25
ciencias,
00:26:26
música.
00:26:27
También he aprendido
00:26:28
que el esfuerzo tiene su recompensa.
00:26:29
He aprendido a convivir,
00:26:31
a desesperar las diferencias,
00:26:32
a lograr lo que no necesito,
00:26:34
a trabajar en equipo.
00:26:36
He aprendido que juntos somos más fuertes
00:26:37
y que, si nos lo proponemos,
00:26:39
podemos llegar hasta las estrellas.
00:26:41
En apenas un mes,
00:26:43
mi ocupación quedará vacía.
00:26:45
Ya no volveré a correr por estos pasillos
00:26:46
ni a jugar en este patio.
00:26:48
Pero me doy feliz
00:26:50
porque siento que estoy preparada
00:26:51
para el gran salto al instituto
00:26:53
y a afrontar nuevas metas
00:26:54
que me hagan seguir creciendo como persona.
00:26:56
No debo por eso.
00:26:59
Debo a mi familia.
00:27:02
Debo a todos aquellos
00:27:03
con los que he compartido grandes momentos.
00:27:04
Profes, compañeros, amigos.
00:27:07
Porque, sin duda,
00:27:09
En realidad, somos unha gran familia
00:27:10
Gracias, gracias por todo
00:27:13
Bueno, buenos dias a todos
00:27:15
En primer lugar, me presento
00:27:27
Aunque moitos de vosotros ya me conocéis
00:27:29
Soy Esther, presidenta de la AMPA del cole
00:27:31
Este lo voy a leer, vale?
00:27:34
Porque este si no, no me sale
00:27:38
Queridos amigos de Amigal
00:27:39
Directores del colegio, a ver el galán
00:27:42
Autoridades educativas y municipales
00:27:44
compañeros y compañeras
00:27:46
a tipos alumnos y alumnos
00:27:48
y comunidad
00:27:50
de esta familia educativa general
00:27:52
el día que me presenté
00:27:54
para el puesto de Lampa
00:27:56
tenía muchas dudas
00:27:57
ya que nunca me viste sin un currido
00:27:59
pero bueno, las circunstancias
00:28:02
así lo decidieron
00:28:04
llegamos con una directiva en el colegio
00:28:05
prácticamente nueva
00:28:08
y nosotros con mucha ilusión pero también con muchos miedos
00:28:09
recordo la primera vez
00:28:12
que hablamos con un pati
00:28:14
con Jairo, con David
00:28:15
y fue todo un sí desde el principio
00:28:17
nos dejamos a la perfección y así
00:28:20
llevamos caminos de cinco años
00:28:22
o seis, ya me recuerdo
00:28:24
hay que reconocer que no ha sido
00:28:25
un camino fácil
00:28:28
con sus luces y sus sombras
00:28:29
una pandemia
00:28:32
una filomena
00:28:34
digo lo mismo que Patrick
00:28:36
y no nos hemos copiado en el discurso
00:28:38
la primera que ha visto
00:28:40
fue con un pollo sin cabeza
00:28:42
la verdad, a botella de vino por día
00:28:44
tengo que agradecer
00:28:46
este momento a los profes
00:28:50
me encantaría nombrar a todos
00:28:51
pero seguro que se me olvida alguien y no me gustaría
00:28:54
sabéis que el polo es un polo
00:28:55
además de público con niños motóricos
00:28:58
es un polo especial
00:29:00
y no porque tengamos amigos superhéroes
00:29:02
sino por la enseñanza
00:29:04
que tiene por su diversidad
00:29:06
hago una reivindicación desde aquí a las instituciones
00:29:07
os necesitamos
00:29:10
necesitamos
00:29:12
que nos apoyéis, que nos entendáis
00:29:14
e, sobre todo, que nos
00:29:16
vengáis, que nos escuchéis.
00:29:18
Quero
00:29:21
contaros algo
00:29:22
como madre. Hace 12
00:29:24
años, cuando mi hijo mayor entró al cole,
00:29:26
la profesora Victoria
00:29:28
me contó algo que
00:29:29
me emocionó bastante. En su clase
00:29:31
tendrían como unos 25 o 30 niños,
00:29:34
imaginaos, de tres años,
00:29:36
prácticamente, o sea,
00:29:38
eso era un
00:29:40
aborigen.
00:29:41
uno de ellos
00:29:44
era el Fabián
00:29:49
con bastantes problemas
00:29:50
motóricos
00:29:51
la anécdota es que
00:29:52
cuando entraban
00:29:54
en el patio
00:29:54
a casi todos
00:29:55
sus estudios
00:29:56
se levantaban
00:29:56
para quitarle
00:29:57
todas las barreras
00:29:59
que se encontraban
00:30:00
a su paso
00:30:00
hasta que
00:30:01
llegaban sus hijos
00:30:03
lo hacían
00:30:04
como algo
00:30:05
cotidiano
00:30:06
con esto quiero decir
00:30:07
que este es
00:30:08
el espíritu
00:30:09
del colegio
00:30:10
el ayudar
00:30:10
y ver si de igual a igual
00:30:12
independiente
00:30:13
de seu estado físico,
00:30:14
de sua raza, idioma,
00:30:16
o sexo, e educar
00:30:18
e ensñar os seus valores.
00:30:20
Ese é o nosso futuro.
00:30:22
Esos filhos son o nosso futuro.
00:30:24
Con esta teoría terminal,
00:30:27
e dar paso ao seguinte...
00:30:28
Bueno, que non ha venido
00:30:31
por son días de la pena, pero en su lugar
00:30:32
é unha gran projección.
00:30:34
E
00:30:37
gracias,
00:30:38
gracias aos profes,
00:30:40
a los padres
00:30:41
a las madres que se involucran
00:30:43
en el colegio
00:30:45
a los petes
00:30:46
a los fisios, a los consejes
00:30:48
a las enfermeras, al equipo directivo
00:30:51
a las cocineras
00:30:54
al servicio de
00:30:55
limpieza
00:30:58
a mi equipo directivo
00:30:58
Marisol, Tania, Javier
00:31:01
Azul, Blanca, Solaria, Raúl
00:31:04
y nuestro gran equipo directivo
00:31:06
que sin ellos muchas cosas
00:31:08
no serían posible
00:31:10
Gracias.
00:31:11
de área territorial, que por problemas de agenda
00:31:44
non podido estar aquí hoxe.
00:31:46
Se ele hubiera estado, porque
00:31:49
además de director de área,
00:31:50
ele hace moitos anos docente e historiador,
00:31:52
pois les contaría moitas cosas
00:31:55
de la historia de Torrejón
00:31:57
e además les contaría
00:31:59
hasta os centímetros cuadrados
00:32:01
de cada unha das estancias del centro,
00:32:02
porque se algo le caracteriza é por
00:32:05
visitar moitos os centros e por tener
00:32:06
unha memoria que todos os
00:32:08
de la Secretaría de Inspección le envidiamos,
00:32:10
porque nos corrige moitas veces,
00:32:12
porque se acuerda perfectamente
00:32:14
de los detalles de cada centro
00:32:16
en cualquier caso
00:32:18
yo estoy en su lugar
00:32:20
y para mi es un honor
00:32:21
por dos motivos fundamentales
00:32:23
el principio, el primero de todos
00:32:25
porque yo soy torrejonera
00:32:27
aunque ya no vivo aquí
00:32:28
y la verdad es que es un orgullo poder decirlo
00:32:30
porque ahora mismo creo que Torrejón
00:32:33
es una ciudad que solamente
00:32:36
hay que pasear por sus calles
00:32:38
para ver lo agradable
00:32:39
que es
00:32:41
y que es un buen lugar
00:32:43
en segundo lugar
00:32:44
porque yo soy
00:32:46
maestra de primaria
00:32:49
y lo digo tambien con mucho orgullo
00:32:51
ahora sois metro de educación
00:32:53
pero yo he dedicado
00:32:55
toda mi carrera profesional
00:32:57
a docencia como maestra de primaria
00:32:59
y parece que fue ayer
00:33:01
cuando tambien pasaba
00:33:03
por el otro lado de las vallas
00:33:05
pero no estudie
00:33:07
en estos centros
00:33:09
pero de camino a Leon Felipe
00:33:11
que tamén soy exalumna de León Felipe
00:33:12
pasaba por las vallas
00:33:14
y ya entonces miraba, seguramente sin conocerles
00:33:16
a Santos o a Gabriel
00:33:19
o a María Ángeles
00:33:21
pensando, yo lo que quiero es
00:33:23
trabajar en un colegio
00:33:25
y ser maestra educativa
00:33:26
el colegio
00:33:27
Gabriel Galán lo ha decidido muy a su directora
00:33:31
es un colegio
00:33:33
ahora mismo que
00:33:35
integra
00:33:36
alumnos de muchas nacionalidades
00:33:37
que integra alunos con discapacidad
00:33:41
que siguen esa línea
00:33:44
incluso que viene a estrenar
00:33:45
unha aula nova para alunos
00:33:47
con trastornos generales de desarrollo
00:33:49
e é unha andadura que viene
00:33:51
de moitos anos, casi
00:33:53
cando eu estaba aquí
00:33:55
en Torrejón, porque logo trabaxe
00:33:57
en o centro de Torrejón, fui directora
00:33:59
del 1 de maio, pois recuerdo
00:34:01
perfectamente
00:34:03
a fusión dos dos centros
00:34:05
a Pablo, que ha sido
00:34:07
un gran compañero mío
00:34:09
como director
00:34:11
e todavía recuerdo
00:34:13
cando celebramos aquí Pablo el 25 aniversario
00:34:14
del centro
00:34:17
e foron unos momentos
00:34:17
en los que empezaba la integración
00:34:20
empezaba la integración de motóricos
00:34:22
e momentos moi complicados e moi duros
00:34:24
pero bueno, todo se ha ido normalizando
00:34:26
e afortunadamente
00:34:29
pois é
00:34:31
un gusto escuchar
00:34:32
a alumnos e a familias
00:34:34
hablando del centro
00:34:37
como una familia
00:34:38
desde
00:34:40
los tiempos en los que Pablo estaba aquí
00:34:41
y yo estaba allá, y tengo que decirle
00:34:45
señor alcalde que
00:34:46
en Torrejón de Ardoz
00:34:48
se inició la
00:34:51
sistematización de la dirección de los centros
00:34:52
entonces no teníamos ordenadores
00:34:55
pero coincidió que la administración
00:34:57
empezó a dar cursos
00:34:59
de formación a directores
00:35:01
en los que Pablo y yo fuimos regañados
00:35:02
profusamente
00:35:04
porque nos contábamos
00:35:07
muchos chistes
00:35:09
entre tema y tema
00:35:10
y a partir de ahí
00:35:11
empezamos a hacer reuniones
00:35:15
que luego se fueron multiplicando
00:35:17
en otras zonas y que han dado lugar
00:35:18
a lo que se conoce ahora
00:35:21
como la junta de portavoces
00:35:22
de directores y demás
00:35:26
y empezamos a ver como sistematizábamos
00:35:27
todo esto de la dirección
00:35:29
que empezaba
00:35:30
complicarse un poquito
00:35:32
entón quero dicir que
00:35:35
en esta dirección de la territorial
00:35:37
creo que Torrejón de Ardoz
00:35:38
ha tenido unha importancia fundamental
00:35:39
por seus docentes, por seus equipos directivos
00:35:42
e espero que siga
00:35:44
se muitos anos
00:35:46
e con respecto al equipo directivo
00:35:47
actual
00:35:50
Patricia
00:35:51
tenho que dicir
00:35:53
que o centro sufrió
00:35:56
varios cambios
00:35:58
que tuvo un momento grande
00:35:59
de crisis y de liderazgo
00:36:01
dentro del centro
00:36:03
y que allí vinieron
00:36:04
un día a hablar, me lo ha recordado David
00:36:07
creo que es David el secretario
00:36:09
pues sí, fuimos y nos regañaste
00:36:11
digo, ah sí, sí, me acuerdo perfectamente que os regañé
00:36:13
pero la verdad es que desde entonces
00:36:15
habéis tomado
00:36:18
las riendas del centro
00:36:20
le habéis dado un gran impulso
00:36:21
creo que es muy meritorio
00:36:22
la comunicación que tenéis
00:36:26
en un centro que no está exento de dificultades
00:36:27
porque é moi fácil
00:36:30
facer calidad
00:36:31
de grandes cousas
00:36:32
e grandes proxectos
00:36:33
cando todo acompanha
00:36:34
e é moi difícil
00:36:35
cando hai que ir
00:36:37
tirando del carro
00:36:38
e eu o que espero
00:36:38
é que sigáis así
00:36:40
bastantes posibilidades
00:36:41
moitas gracias a todos
00:36:42
moitas gracias
00:36:43
Patricia
00:36:52
moi bonos días a todos
00:36:53
eu prometo
00:36:54
ser moi breve
00:36:55
porque eu creo
00:36:56
que a exposición
00:36:56
ha sido tan brillante
00:36:57
tan motivadora
00:36:58
e tan de sentimiento
00:37:00
que min palabras
00:37:02
como por ello
00:37:03
son un pouco
00:37:03
así que vou a falar
00:37:04
a Monacho
00:37:05
como un torrejonero más
00:37:06
para, en primer lugar, felicitaros
00:37:07
a todos los que hayan formado
00:37:09
y subidos colegios
00:37:11
antecesores, se dice que eran antecesores, no?
00:37:17
¿Y qué siento como
00:37:21
correjonero cuando digo que habría dado?
00:37:22
Orgullo, orgullo del sentido de pertenencia
00:37:23
sentido de pertenencia a un municipio
00:37:26
vosotros en el colegio Gabriel
00:37:28
y vosotros formáis y habéis formado
00:37:30
parte de él, estáis muy cerca
00:37:32
del núcleo central de nuestro municipio
00:37:34
permitisteis en los años 70
00:37:36
y los años 80 que se consolidara
00:37:38
prestar buenos servicios a nosos novos vecinos
00:37:40
pero non contentos
00:37:43
por haber sido un elemento fundamental
00:37:45
estar tan cerca
00:37:46
do núcleo central do noso municipio
00:37:47
que seguís
00:37:49
e que seguís facendo
00:37:50
moito máis do que un colegio
00:37:53
a priori
00:37:55
en la regla do educativo consigue
00:37:56
é un exemplo
00:37:58
de que no noso municipio
00:38:00
e na nosa comunidade
00:38:02
que se unimos
00:38:04
por aquello que de verdade
00:38:10
nos pode unir e por avanzar
00:38:12
todos juntos, 22 nacionalidades
00:38:14
distintas, é o mesmo que decir
00:38:16
22 religiosas distintas de cualquier tipo
00:38:18
conviven perfectamente
00:38:20
e non só iso
00:38:22
sino que se unen para sumar
00:38:23
ao centro e á cidade
00:38:26
por iso digo que orgullo
00:38:28
porque eu me sinto
00:38:30
moi orgulloso de ser un vecino
00:38:32
de nosos 25
00:38:33
porque este colegio
00:38:35
é un colegio humilde
00:38:37
é un colegio sencillo
00:38:39
son dos de los valores
00:38:41
de los cuales más me siento orgulloso
00:38:45
y que representan muy bien
00:38:48
con nosotros, que no miramos
00:38:50
a nadie de donde viene
00:38:52
que aceptamos a todo el mundo
00:38:53
y que todos intentamos unir
00:38:55
y por eso, por no te os
00:38:57
que decir, que la directiva actual
00:38:59
pero también a los anteriores
00:39:03
es que sois especiales
00:39:05
a lo mejor es el centro, cuando entras aquí
00:39:07
te dan un toquecito, pero como digo
00:39:09
somos muy y mucho
00:39:11
lo mismo que creo
00:39:13
que hace especial a esta ciudad
00:39:15
y así pasa
00:39:17
que cuando Patricia
00:39:19
en su puntadictiva
00:39:21
elamba
00:39:23
las señoras y los señores
00:39:24
de verdad, alucinando, yo he visto cada proyecto
00:39:27
que se ha hecho aquí, que no pasa
00:39:29
y no olvidaré, fue el de la biblioteca
00:39:31
y ahí vemos que en todo el país
00:39:32
hay alguna, un país alucinante
00:39:35
que hace sentido, es un proyecto de verdad
00:39:37
y como dice Patricia, es que encima
00:39:38
de hecho no hay nada
00:39:41
e se desvive
00:39:42
e é un exemplo
00:39:47
de todos os profesores
00:39:50
todos os profesionales
00:39:52
que desenvolven e se entenden a súa labor
00:39:55
como o nosso querido consexe que leva 30 anos
00:39:56
e é tanto aquí
00:39:59
como todos os profesionales da universidade
00:40:00
e así pasa
00:40:03
que nos pide o que sea
00:40:04
que pena ser pobres
00:40:06
pero aun así damos todo o que podemos
00:40:07
a última inversión que era moi necesaria
00:40:10
que nos ha avergonzado a todo mundo
00:40:12
que nos ha cumplido
00:40:13
se me oye, se no, pues
00:40:16
hemos tenido que subvencionar
00:40:18
perdón, hemos tenido que subvencionar
00:40:21
con 300.000 euros para arreglar
00:40:24
el tejado de una ley
00:40:25
o sea, es verdad que no es una competencia
00:40:27
directa y propia del Ayuntamiento
00:40:32
pero da igual, tenemos que hacerlo
00:40:33
porque sois un ejemplo y un icono
00:40:35
de lo que queremos para nuestra ciudad
00:40:38
lleváis 50 años
00:40:39
pero eso yo creo que es solo el comienzo
00:40:41
se está modificando, pero como os he dicho
00:40:43
estáis en el núcleo
00:40:45
de esta ciudad, representáis
00:40:47
a la presión y a la desincrasia
00:40:49
y ha salido mucha gente de aquí
00:40:50
que hoy veo aquí, por supuesto
00:40:53
va a contarme de Pedro Florian
00:40:55
exalcalde
00:40:57
expresidente y ahora senador
00:40:59
y además en un puesto que hay como bueno del partido
00:41:01
pero es que
00:41:03
había al final que era Vicente
00:41:05
que es el responsable de comisiones
00:41:06
obreras de la comarca
00:41:09
y obviamente a veces
00:41:11
colisionamos y nos sentimos
00:41:13
tan bien unidos desde el punto de vista
00:41:15
de aquello que nos une, de todo razón, no?
00:41:16
Voy a franter, que voy a decir
00:41:19
franter, digo franter porque
00:41:21
es un hombre musical y porque me lo he conocido toda la vida
00:41:23
nada mismo no me acuerdo de tu nombre
00:41:25
Franky, Franky
00:41:27
quien no conoce a Franky, quien no conoce a Franky
00:41:28
que decir
00:41:31
pues de volver director y lo que
00:41:33
engendró, y lo que engendró en el buen
00:41:35
sentido, no? familiarmente hablando
00:41:37
de Ángeles Blanco
00:41:39
que es la marina de nuestras
00:41:41
básicas navidades y que yo cada vez
00:41:43
e me sento orgulloso
00:41:45
así que queridos amigos e amigas
00:41:49
gracias por hacerme participar
00:41:52
neste día
00:41:53
non tenéis ninguna dúa
00:41:54
de que traer aquí
00:41:56
a Torrejoneros
00:42:00
é garantía e sinónimo de preservar
00:42:01
os valores
00:42:04
e que desde luego
00:42:05
aquí estaremos
00:42:10
estoy convencido que a Comunidad de Madrid
00:42:11
e a Dirección de Área
00:42:13
seguirán facendo o mesmo
00:42:15
y si se me ha olvidado algo a alguien
00:42:17
os pido disculpas
00:42:19
pero aquí tené de verdad
00:42:20
a un torrejón en orgulloso de vosotros
00:42:22
y que mientras dure mi responsabilidad
00:42:24
siempre llevaré con un buen nombre
00:42:26
la verdad también muy dentro de mi
00:42:29
y eso que no he estudiado aquí
00:42:31
sino que lo he hecho en otro colegio
00:42:33
que también sirve cosas muy parecidas
00:42:34
amigos y amigas
00:42:37
finalizamos ya, disculpad de verdad
00:42:39
pero estoy convencido que tienen un disgusto encima
00:42:40
tremendo pero claro
00:42:42
al final de estar enseñado tampoco se va a poder ir
00:42:44
Pero desde logo creo que que comparte
00:42:46
Realmente las palabras
00:42:49
Y encima, si habéis estudiado aquí
00:42:50
Imaginaros y por favor
00:42:52
Quiero pedir que gritéis conmigo
00:42:54
Unas cosas, desde el sentimiento
00:42:56
Y ya con eso empezamos un poco con la fiesta
00:42:58
Directo, no son todo cosas serias
00:43:00
Pues nada
00:43:02
Amigos y amigas
00:43:04
Que viva la briga
00:43:05
Y que viva el torreón
00:43:06
Aplausos
00:43:41
Música
00:45:29
Música
00:46:43
O mejor, esa es mi ciudad
00:47:08
No olvides que siempre serás mi colegio
00:47:12
Un ojito de tu corazón llevaremos
00:47:24
Viva la vida
00:47:30
Viva
00:47:50
E se escuchen todos
00:47:59
Serás mi colega
00:48:53
Un sonido de tu corazón
00:49:09
Llevaré en vos
00:49:14
Sonreímos
00:49:16
E decimos Gabriela
00:50:17
Venga, va
00:50:19
Aplausos
00:50:20
- Subido por:
- Tic cp gabrielygalan torrejondeardoz
- Licencia:
- Dominio público
- Visualizaciones:
- 475
- Fecha:
- 2 de junio de 2022 - 9:19
- Visibilidad:
- Público
- Centro:
- CP INF-PRI GABRIEL Y GALAN
- Duración:
- 50′ 43″
- Relación de aspecto:
- 1.78:1
- Resolución:
- 1280x720 píxeles
- Tamaño:
- 1.04