Activa JavaScript para disfrutar de los vídeos de la Mediateca.
Lectura del Quijote 5° y 6° Día del Libro (20-4-23) - Contenido educativo
Ajuste de pantallaEl ajuste de pantalla se aprecia al ver el vídeo en pantalla completa. Elige la presentación que más te guste:
Aplausos
00:00:00
Ola, buenos dias, hoy os vamos a ler e a interpretar un trozo da obra de Don Quixote
00:00:13
Don Quixote é unha obra que trata de Alonso Quifano, un noble sin bienes cuya afición é ler libros de caballería
00:00:22
Está escrito por Miguel Cervantes, que é un gran diamanturo, poeta y novelista español de los siglos XVI y XVII, esperamos que os guste
00:00:29
Aplausos
00:00:42
Un caballero en busca de aventuras, en un lugar de la mancha cuyo nombre non quero acordarme, vivió hace moito tempo un hidalgo alto e seco de carnes
00:00:52
É un caballero que dondaba aos 50 anos e tenía forma de hombre bueno. Cuenta que se chamaba Alonso Quijano e llevaba unha vida modesta e sin brujos
00:01:02
Aunque en sú casa nunca faltou a comida ni unhas buenas calzas de terciopelo que lucís los días de fiesta
00:01:11
Don Alonso vivía con unha criada que pasaba entre os 40 anos e con unha sobrina que non chegaba aos 20
00:01:18
E era un hombre madrugador e un amigo de la alcanza que había trabado unha estrecha amistad con o cura e o barbero de sú aldea
00:01:24
Por sú condición de hidalgo, apenas tenía obligaciones, así que dedicaba sús muchas horas de ocio a ler libros de caballería
00:01:35
E tanto se aficciona ás historias de gigantes e batallas, caballeros amantes e princesas cautivas que llevaba a vender buena parte de sús tierras para comprar libros e máis libros
00:01:45
De día e de noite, Don Alonso non hacía outra cousa máis que ler. Por culpa dos libros, abandonou a alcanza e descuidou a sú hacienda
00:01:56
Hasta que a forza de tanto ler e tampouco dormir, se le secou o cerebro e se volveu louco
00:02:05
A veces soltaba de golpe el libro que tenía entre las manos, blandía con forza sú vieja espada e empezaba a cuchillar las paredes como se estuviera defendiendo unha legión de fieras gigantes
00:02:16
Se había convencido de que todo lo que contaba sús libros era verdad
00:02:31
E así fue como se le ocurrió o maior disparate que haya pensado nadie no mundo
00:02:37
Decidió hacerse caballero andante e echarse ás caminos en busca de aventuras
00:02:43
Me llamaré Don Quixote de la Mancha, se dijo, batallaré contra gigantes e marandrines
00:02:49
Defenderé ás orfanas e ás dudas e me haré famoso con minhas rañas
00:02:54
De modo que un día de julio, á amanecer, se puso unha armadura de sús bisabuelos
00:03:00
Montou ás lomos de sú caballo e se escapou pola porta trasera de sú casa
00:03:07
Decidiu probar sú valentía en mil e unhas aventuras
00:03:12
Llevaba unha lanza e unha espada que habían criado polvo en un rincón durante moitos años
00:03:17
E o primero que hizo al salir de sú aldea foi pensar en sú amada Lucinea del Toboso
00:03:22
Seguro que estará abordando mi nombre con hilos de oro, se dijo
00:03:28
E es que como todos os caballeros andantes amaban á unha princesa Don Quixote
00:03:32
Se había buscado unha dama á la que adorar e servir
00:03:38
Dando moitas voltas á asunto, había elegido á unha moza labradora del pueblo del Toboso
00:03:42
De la que había estado enamorado en outro tiempo
00:03:48
Se llamaba Aldonza Lorenzo
00:03:51
Tenía sobre o labio un lunar que parecía un bigote
00:03:54
E podía tumbar á un puerco con unha sola mano
00:03:57
Pero Don Quixote le había dado o nome principesco de Lucinea
00:04:00
E se la imaginaba como unha dama criada entre algodones
00:04:07
Con os cabellos rubios como o oro e con la piel máis blanca que o marfil
00:04:10
El día que Don Quixote salió de sú aldea, o sol calentaba con tanta forza
00:04:15
Que faltou un pouco para que o Hidalgo se le derritiese nos poucos sesos que le quedaban
00:04:29
O caballo avanzaba moi estranco, porque o pobre estaba en os povos
00:04:35
E tenía moito pouco amor, aunque a Don Quixote se le antojaba a besta máis precia e hermosa do mundo
00:04:40
Hacía poucos días que le había posto o nome de Rocinante
00:04:46
Que le parecía sonoro e musical, unha apropiada para o caballo de un gran caballero
00:04:50
Iba Don Quixote imaginando batallas, cuando de tanto se nos distreciou ao pensar
00:04:55
Según a lei de caballería, sólo poderé entablar combate cando me hayan armado caballero en unha solemne ceremonia
00:05:00
Pero non importa, añalou, ao primeiro que aparezca pol camino, le pediré que me arme caballero
00:05:08
Sen embargo, en todo o dia non se cruzou con nadie, e nisiquera encontrou un lugar onde comer
00:05:13
Así que ao caer á tarde, Don Quixote e o caballo iban tan cansados como mortos de amor
00:05:19
Por fortuna, antes de que anocheciera, os unhou unha ventana junto ao camino
00:05:25
E ao verla, Don Quixote empezou a dizerse
00:05:31
Que castillo tan magnífico, que torres, que almeñas, que foso
00:05:34
Por como estaba loco de atar, todo o que veía le parecía igual ao que contaba sus filhos
00:05:39
A la porta de la venta viu unhas monhas festuelas, e las tomou por delicadas princesas
00:05:45
E ao ouir que un porquero chamaba sus fiertos, pensou que era un sentinela dando de la caba
00:05:52
Señor mio, le dijo o ventero, que era un andaluz gordo e pacífico
00:06:00
Podríase esperarme en vostro castillo?
00:06:05
Cando o ventero viu aquel espantazo alto como un ciprés
00:06:08
E con armadura tan vieja e descomposta, estou a punto de echarse a treir
00:06:13
Pero pensou que le convenía ser fluente e respondeu con toda cortesía
00:06:17
Sea moi benvenido, caballero, que neste castillo o serviremos o mellor que sepamos
00:06:23
Cenou Don Quixote, un bacalao, máis renojado e porcocido
00:06:29
E un pan máis duro e negro que o ano del demón
00:06:35
Aunque a ele pareciou que estaba comendo mellor que un príncipe
00:06:39
Acabada a cena, Don Quixote se arrodillou ante el ventero e le dijo
00:06:43
Non me levantare de aquí, valeroso caballero, hasta que me dolguéis un don que quero pedir
00:06:48
O ventero non supo que responder e Don Quixote seguiu dicendo
00:06:53
Querría que me armaseis, caballero, para que poda socorrer con mis armas
00:06:58
Os manesterosos que hai por esos mundos
00:07:02
O ventero, que era moi burlón, viu que podía divertirse un rato
00:07:06
A costa de aquel loco, así que les lidiou a corriente e dixo
00:07:10
En verdad, non hai ejercicio máis sonoroso que a caballería andante
00:07:14
A que eu mesmo me dediquei a mi juventud
00:07:19
Foran tantos os buérfanos a que maltratei e as viúdas a que pervertí
00:07:22
Que acabé pasando por casi todos os tribunales de España
00:07:27
De modo que eu sabría armaros, caballero, mellor que nadie no mundo
00:07:31
Entón, dicirme, onde podo velar as armas?
00:07:36
Porque según a lei de caballería, antes de ser armado caballero
00:07:40
Deo pasarme toda unha noite vigilando a mi armadura ante un altar
00:07:44
Ahora mesmo non tenemos capilla neste castillo
00:07:52
Respondiu o ventero con moito desperpajo
00:07:55
Porque a demos elevado para facela devolver
00:07:58
Pero podéis velar as armas ao pátio, que nadie os molestará
00:08:01
Así que don Quixote salveu o pátio, se quitou a armadura
00:08:05
A deixou junto a un pozo e empezou a pasearse ao rededor
00:08:08
Con o semblante moi serio como se estuviera facendo a posa máis importante do mundo
00:08:11
Con o escudo pegado ao pecho, a lança na mano e a luz da luna iluminando a frente
00:08:16
Parecía un fantasma recién salido do inferno
00:08:21
Os huéspedes de la venta lo miraban desde lejos e non paraban de reírse
00:08:24
Pensando que en toda a noite non había un hombre máis louco que ele
00:08:28
Levaba a don Quixote un bon rato de vela
00:08:32
Cando saiu o pátio alheiro que teñía que darse de ver as súas bestas
00:08:35
E como a armadura de don Quixote le molestaba para sacar agua do pozo
00:08:39
La cogiu e la tirou tan lejos como pude
00:08:43
Pensando que era un trasto lejos
00:08:46
Pero, que faces canalla? Le aventou a don Quixote
00:08:50
E sen pensarlo dous veces, alzou a sú lanza e le deu tan golpe a la arriero
00:08:53
En a cabeça que o derribou e o deixou medio morto con os ojos en blanco
00:08:57
Vendo aquello, os compañeros de herido salieron ao pátio
00:09:01
Echos unha furia e comenzaron a tirarle piedras contra don Quixote
00:09:06
Que se escondía atrás do escudo para evitar os golpes
00:09:10
Pero non se separaba do pozo por non deixar a súa armadura
00:09:14
Venid aquí, Iribones, decía, que os vou a dar o que merecéis
00:09:18
Pero as piedras seguiron llovindo cada vez con máis forza
00:09:22
E don Quixote esto o salvou a cabeza
00:09:26
Gracias a que el ventero saliu con unha porta gritando
00:09:28
Dejen de tirar piedras, non ven que ese hombre non sabe o que hace
00:09:41
Juro por la fermosa dolcinea del toboxo que castigaré esta ofensa
00:09:44
Clamaba don Quixote
00:09:48
Cando el ventero logrou por fin apaciguar a los que tiraban las piedras
00:09:50
Saliu toda a prisa ao pátio e le dixo a don Quixote
00:09:55
Ya habéis violado bastante as armas
00:09:58
Arrodillaos, que vou a armaros, caballero
00:10:01
Entón sacou o libro en que anotaba os axes de sus clientes
00:10:04
E mensas facía como que leía unha oración
00:10:08
Golpea a don Quixote con a espada na nuca e nos ombros
00:10:11
Tal e como se facían nos libros de caballería
00:10:14
Yo os nombro caballeros, reclamo
00:10:17
A ceremonia era un puro disparate
00:10:26
Pero don Quixote non cabía en sí de gozo
00:10:29
Abrazou al ventero con entusiasmo e le dixo
00:10:32
Abridme as portas del castillo, o que devo partir cuanto antes
00:10:36
A ayudar a las viudas e aos buefados
00:10:41
Primero tendréis que pagarme a cena e a paja de vos...
00:10:45
De vos...
00:10:49
Caballo, reclamo, yo e o ventero
00:10:51
Pagaros? Es que non lleváis dinero
00:10:54
Ni blanca, porque nunca heridos de caballeros andantes lleven dinera
00:10:57
Os libros non o dícen porque é tan claro como da
00:11:01
Pero...
00:11:05
Os caballeros llevan sempre dinero e camisas lindas por si...
00:11:07
Por si...
00:11:12
Por si han de curar heridas a sus heridas
00:11:15
Un consello é ese, nunca o memento
00:11:19
O memento é seguirlo en cuatro horas
00:11:21
E así lo hizo
00:11:31
Pouco despois del amanecer decidió regresar a sú aldea
00:11:33
Para hacerse con dinero e camisas limpias e para tomar un escudero
00:11:37
Para que acompañara en sús autores
00:11:41
E iso iba pensando cando vio venir un grupo de hombres
00:11:43
E se propuso aprovechar a ocasión
00:11:48
Para rendir homenaje á hermosura de Luccinea
00:11:53
E de modo que se apertou o escudero contra o pecho
00:11:57
Alzou a lanza e se detuvo en mitad do caminho
00:12:01
Que queréis? Le perguntaron os viajeros ao se aproximar
00:12:04
Vendo que aquel hombre armado e de tan extrañas figuras o deixaba pasar
00:12:08
Que confeséis que Luccinea del Toboso é a doncella máis pernosa do mundo
00:12:13
Contestou que Quixote
00:12:19
Ao ouir aquello os viajeros non tuvieron dúda alguna
00:12:25
De que aquel hombre estaba louco de remar
00:12:28
Uno deles que era moi amigo en las bromas
00:12:31
Le contestou ao Quixote en son de burla
00:12:34
Señor caballero, nosotros somos mercaderes
00:12:36
E vamos á Murcia a comprar cera
00:12:39
Jamás en a vida hemos ouído hablar de esa tal Luccinea del Toboso
00:12:41
Así que non sabemos como é
00:12:45
Pero mostranos un retrato suyo
00:12:47
E aunque sea tuerta dun hombre que saca espumarajos por la boca
00:12:49
Diremos que é a doncella máis hermosa del mundo
00:12:53
Tuerta Luccinea rugiu ao Quixote
00:12:56
Espumarajos en sú boca, pagareis os seus insultos con a vida
00:12:59
E sin dizer nada máis
00:13:03
Apuntou aos mercaderes con sú lanza
00:13:05
E galopou contra ellos con a intención de matarlos
00:13:07
Pero a poco de echar a correr
00:13:10
Rocinante tropezou con una piedra
00:13:12
E don Quixote acabou rolando polo suelo
00:13:14
En medio de un aclamo al caballero
00:13:16
Entonces o mercadero burlón
00:13:18
Le arrebatou a lanza
00:13:20
E comenzou a carlearlo con tantas vanas
00:13:21
Que o deixou molida como blanca
00:13:23
Bribones e malandrines
00:13:26
Bribones e malandrines, gritaba Nidalco
00:13:30
Tras darle unha buena tunda
00:13:32
Os mercaderes se feron e don Quixote se quedou a solas
00:13:34
Intento levantarse pero non podia
00:13:37
Por culpa do peso das armas
00:13:39
E do dolor dos cosos
00:13:41
E así houber pasado moitos días hasta morirse de hambre
00:13:43
De non ser porque apareciou por o caminho
00:13:46
Un labrador de sú mesma fea
00:13:48
Que le hizo en la calidad de recogerlo
00:13:50
E llevárselo a lomos de sú arma
00:13:52
Pero quen os deixou así, señor Quixano
00:13:54
Le dicou
00:13:57
E facou doce gigantes atos como unha torre
00:13:58
Respondeu don Quixote
00:14:00
Cando chegarou á aldea
00:14:02
A casa de Nidalco ao caballero
00:14:03
Más alborotada
00:14:05
A sú sobrina e a sú criadora
00:14:06
Levárselo
00:14:07
Tres días sem saber
00:14:08
Nada de ele
00:14:10
E pensaba que algo malo le había sucedido
00:14:12
O cura e o labrador da aldea
00:14:19
Habían chegado á casa
00:14:21
Preguntando por don Alonso
00:14:22
E a sobrina os dizía moi preocupados
00:14:24
Mi tío se volcou louco
00:14:26
De tanto ler libres de caballerías
00:14:28
Con el bon jucio que tuvo sempre
00:14:30
Se lamentaba
00:14:32
Mease Nicolás
00:14:34
Que así se llamaba el barbero
00:14:35
En esto
00:14:37
Se ouyeron en la calle
00:14:38
Unos grandes suspiros de dolor
00:14:39
E todos salieron á porta
00:14:41
A ver lo que pasaba
00:14:43
Don Alonso!
00:14:44
Exclamou a criada
00:14:45
Cando descubrió a sú amo
00:14:46
Atravesado por el asno
00:14:48
Llegadme á mi cama
00:14:50
Susurro don Quixote
00:14:52
Que ha caído de mi caballo
00:14:54
Cando combatía contra diez gigantes
00:14:56
Con que gigantes?
00:14:58
Se dijo el cura
00:15:00
Por mi vida que mañana mismo
00:15:02
Quemaré esos libros que os han volto louco
00:15:04
E así se hizo
00:15:06
Al día siguiente aprovechando que don Quixote
00:15:08
Aun dormía
00:15:10
El cura e el barbero entraron
00:15:12
En el cuarto donde guardaba
00:15:14
Sus más de cien libros
00:15:16
Estaban en el patio donde la criada
00:15:18
Los apilou para quemarlos
00:15:20
¿Y que?
00:15:28
¿Y que pasará cuando mi Dios se despierte
00:15:30
Y no encuentre los libros?
00:15:32
Preguntou la sobrina
00:15:34
A lo que el cura le respondió
00:15:36
Lo mejor será tapear la puerta de la biblioteca
00:15:38
Y decirle a vuestro tío que un encantador
00:15:40
Se ha llevado todos sus libros
00:15:42
Y hasta el cuarto en el que estaban
00:15:44
La idea les pareció bien a todos
00:15:46
Y pensaron que con aquello
00:15:48
Bastaría para devolverle la cura a don Alonso
00:15:50
Así que en aquella misma tarde
00:15:52
Tapillaron la puerta del cuarto
00:15:54
Mientras en uno de los malditos libros
00:15:56
Oscurecía
00:15:58
Oscurecía el cielo líquido
00:16:00
¡Aplausos!
00:16:16
A los días de volver a su casa
00:16:46
Don Quixote se levantó de la cama
00:16:48
Para ir a ver sus libros
00:16:50
Pero al no encontrar el cuarto donde los guardaba
00:16:52
Comenzó a palpar las paredes
00:16:54
Buscando la puerta
00:16:56
Ya no hay aposiento ni libros
00:16:58
Porque ha venido un encantador
00:17:00
Cabalgando sobre un dragón
00:17:02
Y se los ha llevado a todos por los aires
00:17:04
Quixote se quedó de su lado
00:17:06
¡Sin duda, sir, vamos!
00:17:08
¡Que no hago que estoy!
00:17:10
¡Sin duda!
00:17:12
¡Sin duda, sir, vamos! ¡Que no hago que estoy!
00:17:14
¡Que me tiene apurecido!
00:17:16
¡Porque sabe que soy el caballero más valiente del mundo!
00:17:18
Quince días estuvo
00:17:20
Don Quixote en su casa
00:17:22
De los que cada vez que pasaban del muro
00:17:24
De su biblioteca volvían a sentar las paredes
00:17:26
Le lanzaban un suspiro de tristeza
00:17:28
Sus sobrinas y la criada
00:17:30
Trataban de darle ánimo
00:17:32
Y hacían todo lo posible para que olvidase
00:17:34
Los promeseos de ese caballero ardente
00:17:36
Pero de nada sirvieron tantos esfuerzos
00:17:38
Pues Don Quixote empezó a prepararse en secreto
00:17:40
Un buen día estaba buscando un labrador vecino suyo
00:17:42
Casado y con hijos
00:17:44
Y te preguntó si querías ser escudero
00:17:46
¿Y qué es ser un escudero?
00:17:48
Preguntó el campesino que se llamaba Sancho Panza
00:17:50
Y era el hombre de poca estatura
00:17:52
Y mucha barriga, más bueno que el pan
00:17:54
Pero muy corto de tendera
00:17:56
¿Y quieres más que acompañarme en mis aventuras?
00:17:58
Si dame ventas expulmadas
00:18:00
Si fuera necesario
00:18:02
Respondió Don Quixote
00:18:04
Que a cambio de tus servicios te compre a mí
00:18:06
El gobernador y mi licenciante
00:18:08
Sancho Panza no sabía lo que era una península
00:18:10
Pero la ida de ese gobernador
00:18:12
Lo gustó tanto que aceptó
00:18:14
O oficio de ser escudero sin pensárselo dos veños
00:18:16
Así que para os dos ou tres días
00:18:20
Don Quixote e Sancho
00:18:22
Salieron en plena noche sin despedirse de Nani
00:18:24
Y se pusieron en camino en busca de aventuras
00:18:26
Don Quixote llevaba camisas
00:18:28
Medias y algún dinero
00:18:30
Y Sancho salió de la tía montada en un rey
00:18:32
Nunca he leído de ningún escudero
00:18:36
Que fuera lobos de un asma
00:18:38
Pero no importa
00:18:40
En cuando venza un caballo te regalaré su caballo
00:18:42
Me he traído el borrico
00:18:44
Porque no estoy acostumbrada a andar mucho
00:18:46
Y para mí es tan bueno
00:18:48
Como el mejor caballo del mundo
00:18:50
Porque más vale algo que nada
00:18:52
Y ándame yo caliente y ríase la gente
00:18:54
Lo que si le digo
00:18:56
Es que se acuerde de su promesa
00:18:58
De hacerme el gobernador
00:19:00
No temas Sancho
00:19:02
Es posible que antes de seis días te corone como rey
00:19:04
Pero la verdad es que prefiero ser gobernador
00:19:06
Porque aunque me gustaría que mis hijos
00:19:08
Fueran infantes
00:19:10
Me parece que mi mujer no vale para reír
00:19:12
Mejor haga la promesa
00:19:14
Y ya será mucho
00:19:16
Y no le digo porque yo no la quiero meter eso
00:19:18
Que la quiero más que las pestañas de mis ojos
00:19:20
Pero ya sabe
00:19:22
Ya se sabe
00:19:24
Que no se hizo la miel para la boca del asma
00:19:26
En estas conversaciones se les hizo de día
00:19:28
Y a la luz de la mañana
00:19:30
Descubrieron treinta o cuarenta minutos
00:19:32
Que hay en el banco de linces
00:19:34
La suerte nos acompaña amigo Sancho
00:19:36
¿Ves aquellos gigantes giros de ahí abajo?
00:19:38
Pues tienes suerte de haber batallado con ellos
00:19:40
Hasta quitarte el camino
00:19:42
¿Qué es gigante eso?
00:19:44
Aquellos de aquí
00:19:46
¿No los ves? Los grandes arcos que vienen de brazos
00:19:48
Eso no son gigantes
00:19:50
Sino molinos de viento
00:19:52
Y lo que parecen brazos son las astras
00:19:54
Bien se ve amigo Sancho que no sabes nada de aventuras
00:19:56
Porque es alto a la vista que son gigantes
00:19:58
Pues si les tienes miedo
00:20:00
Apástate y fortalezate que andrán en batallas
00:20:02
Que no señor que son molinos
00:20:04
Comenzó a gritar Sancho
00:20:06
Pero Don Quijote ya no podía oírle
00:20:08
Porque corría a todo galope contra los gigantes
00:20:10
De su imaginación
00:20:12
Justo entonces el viento empezó a mover las grandes aspas
00:20:14
De los molinos y Don Quijote dijo
00:20:16
Me dan las aspas todo lo que queráis
00:20:18
Me dan los brazos todo lo que queráis
00:20:20
Que no os tengo a miedo
00:20:22
Oh señora mi alma, me han dejado sin dinero
00:20:24
Pero ayúdame estaba en este combate
00:20:26
Llegó Don Quijote al primer molino
00:20:28
Y le clavó la lanza
00:20:30
Pero como el viento soplaba con tanta fuerza
00:20:32
Las aspas siguieron girando
00:20:34
Con lo que la lanza se partió por la mitad
00:20:36
Y Don Quijote y su caballo
00:20:38
Echaron a rolar a rodar por el camiso
00:20:40
No le decía yo que era molino
00:20:42
Dijo Sancho que llegaba corriendo
00:20:44
A socorrer a su alma
00:20:46
Calla amigo mío, lo que ha pasado
00:20:48
Es que el mismo hechicero que permovó a los gringos
00:20:50
Han convertido este gran desembolido
00:20:52
En su paradero elegido y seguido su propio
00:20:54
El pobre caballero apenas podía ponerse en pie
00:20:56
Pero Sancho le ayudó a su grano
00:20:58
Algo cerratinante que también tenía más
00:21:00
De un hueso desencajado
00:21:02
Cuando volvieron al camino
00:21:04
Don Quijote iba tan ladeado sobre su caballo
00:21:06
Que parecía que fuera a caerse un momento a otro
00:21:08
¡Hola!
00:21:28
¡Hola!
00:21:38
¡Hola!
00:21:40
¡Hola!
00:21:58
Enderecese señor
00:22:06
Que va de medio lado
00:22:08
Aunque debe ser por el dolor de la caida
00:22:10
Le decía Sancho
00:22:12
Lo que más me duele
00:22:14
No son los golpes
00:22:16
Sino al destrozo de la lanza
00:22:18
Porque un caballero sin armas
00:22:20
Es como un cielo sin estrellas
00:22:22
Así que si encuentras en una lamarra gruesa
00:22:24
En la vela del camino
00:22:26
Dámela Sancho
00:22:28
Que encajaré en ella la punta de mi lanza
00:22:30
Para tenerla a punto si llega otro combate
00:22:32
Aquella noche la pasaron
00:22:34
Entre unos árboles
00:22:36
Y Don Quijote arrancó su lanza
00:22:38
Tene como se había dicho
00:22:40
Sancho dormía de un tirón hasta la manecer
00:22:42
Pues se había bebido más de media gota de vino
00:22:44
Mientras cenaba por lo que llevaba en su sacón
00:22:46
En cambio Don Quijote no probó un bocado
00:22:48
Y se pasó toda la noche
00:22:50
Pensando en tu ultimea
00:22:52
Donde siguieron buscando aventuras
00:22:54
Y Don Quijote trabó un combate
00:22:56
Con un discaído
00:22:58
Porque lo concluyó con un encantador
00:23:00
Que había nacido en la princesa
00:23:02
Sancho, tu más amigo
00:23:10
Como mejor supo
00:23:12
Pero Don Quijote no paraba de decir
00:23:14
Que el mejor tremeide era el bálsamo
00:23:16
Del gigante Tiradás
00:23:18
Uno conoce que no hay que tener miedo
00:23:20
Que enseguida iría a la muerte
00:23:22
Porque se algún caballero me partiera el cuerpo en dos
00:23:24
Lo único que tendría hasta hacer
00:23:26
Es colocar la parte que haya caído
00:23:28
Sobre la que siga el pie
00:23:30
Antes de que la sangre cuaje
00:23:32
Encajar con cuidado las hojitades
00:23:34
Y darme un trago del bálsamo
00:23:36
Y ya verás como un ser también volverá
00:23:38
A estar grasando con una manzana
00:23:40
Si eso es así
00:23:42
Digo Sancho mamá
00:23:44
Deme a receta que yo tenderé el bálsamo
00:23:46
Después del pueblo y me haré rico
00:23:48
La receta la guardo mi mejor amigo Sancho
00:23:51
Y lo único que siento
00:23:54
Es no tener los ingredientes a mano
00:23:56
Para preparar el bálsamo ahora mismo
00:23:58
Aquella noche cenaron el a todos los cabreros
00:24:02
Que les ofrecieron buena carne y mejor vino
00:24:04
En cambio al día siguiente
00:24:08
No les fue tan bien
00:24:10
Porque los dinantes se empeñaron en juguetear
00:24:12
Con unas facas que no tenían ganas de morir
00:24:14
Los daños de las yeguas los balearon con unas estacas
00:24:16
Y cuando Don Quixote y Sancho salieron a beber la caña
00:24:18
Acaban en camarerinos como el propio Don Quixote
00:24:20
Ah señor Don Quixote
00:24:24
Decía Sancho desde el suelo sin poder moverse
00:24:26
¿Por qué no me da un trago del brevazo del Fierabrás?
00:24:28
Se dice bálsamo de Fierabrás
00:24:30
Respondió Don Quixote con un abrazo diente
00:24:32
Que parecía de mujer
00:24:34
Y ojalá lo tuviera mal
00:24:36
Pero no tengas pena Sancho
00:24:38
Que antes de los días lo prepararé
00:24:40
Y se acabarán todos los malos
00:24:42
Al final Sancho Sancho
00:24:44
Las tenía y se pusieron bien
00:24:46
Y caminaban más que los otros malos
00:24:48
Levantado Don Quixote
00:24:50
Lo atravesó sobre el entero de las rociantes
00:24:52
Y luego siguieron el camino
00:24:54
Entre suspiros de tristeza y quejas de dolor
00:24:56
Alegre si señor
00:24:58
Dijo Sancho a tocos lado
00:25:00
Que por allí abajo sería una venta
00:25:02
Al suelo avistaron Don Quixote
00:25:04
Y contestó
00:25:06
No es una venta Sancho
00:25:08
Sino un castillo
00:25:10
Le digo señor que es una venta
00:25:12
Así les fue un buen rato
00:25:14
Uno fue a meter a una venta
00:25:16
Y el otro insistió en meter un castillo
00:25:18
Pero cuando el ventero les comprometió
00:25:20
Un par de camas de un antiguo pajar
00:25:22
Que les dejaba perecibles las estrellas
00:25:24
Porque tenían el castillo lleno de bomberos
00:25:26
Don Quixote se acostó pronto
00:25:28
Pero no llegó a cerrar los ojos
00:25:30
Porque le dio por pensar
00:25:32
Que en aquel castillo vivía una princesa
00:25:34
Y que la princesa se había enamorado de él
00:25:36
Seguro que esta noche vendrá a verme
00:25:38
Se decía muy preocupado
00:25:40
El diablo que nunca duerme
00:25:42
Enredó las cosas
00:25:44
Enredó las cosas
00:25:46
De tal manera que la noche
00:25:48
Fue de lo más agitada
00:25:50
Resultó que al lado de Don Quixote
00:25:52
Dormía un arrelo cruto y mal carado
00:25:54
Que se había agitado
00:25:56
Para aquella noche con una moza
00:25:58
Que trabajaba a la venta
00:26:00
La tal moza se llamaba María Torres
00:26:02
Era una mujer menuda
00:26:04
Que tenía un ojo puerto
00:26:06
Y el otro nerviosado
00:26:08
Que ya todo el mundo dormía
00:26:10
La moza entró en puntillas
00:26:12
En el cuarto del arrelo
00:26:14
Y comenzó a buscar su cama a cientas
00:26:16
Pero de pronto Don Quixote la agarró por el brazo
00:26:18
Y comenzó a rendirle
00:26:20
Hermosísima señora
00:26:22
Ya sé a lo que venís
00:26:24
Tenía María Torres el cabello más aspero
00:26:26
Que las pines de un burro
00:26:28
Y un adiento que olía a ensalada calda
00:26:30
Pero a Don Quixote le pareció que su cuerpo despedía
00:26:32
Aromas de rosa y jazmín
00:26:34
Y que su pelo era más fero que la seda
00:26:36
Pequeña más, le dijo
00:26:38
Pero no puedo corresponderos
00:26:40
Porque mi corazón es de mi último
00:26:42
Cuando las diero yo aquellas palabras
00:26:44
Saltó de su cama muerto de cenos
00:26:46
Corría hacia Don Quixote y le soltó
00:26:48
Tal puñetazo a la mandíbula
00:26:50
Que le dejó toda la boca bañada en sangre
00:26:52
Y no contento con aquello
00:26:54
Se subió a las costillas de mi galgo
00:26:56
Y empezó a pateárselas como si fuera un caballazo
00:26:58
La cama soportó mal que vin los tres primeros saltos
00:27:00
Pero al cuarto no pudo aguantar más
00:27:02
Y se viraba con tal estreno
00:27:04
Cuando se enteró yo del golpe
00:27:07
Abrió los ojos de par en par
00:27:09
Y se levantó de su cama en su mayoría
00:27:11
Y entró al Estado preguntándose
00:27:13
¿Dónde está ese machicho de Maritornes?
00:27:15
Que seguro que este escándalo es cosa suya
00:27:17
Gracias
00:27:36
Aquí no podes ver
00:28:07
Viéndolas, viéndolas suar
00:28:25
Están maltratando a él
00:28:28
Maltratando a él
00:28:30
A miedo corrió a
00:28:34
Soborrar
00:28:36
Sueldas y la tierra
00:28:40
Entero a
00:28:43
A pararla con lo que
00:28:48
Empezó a
00:28:50
A una de
00:28:53
De todos
00:28:55
Contra todos
00:28:57
Quedó muy
00:29:00
Quedó con
00:29:02
Con solo uso
00:29:04
Con
00:29:06
Uso hueso, uso
00:29:08
Y
00:29:10
Y cuando los
00:29:13
Y cuando los cuatro
00:29:16
Quedaron bien
00:29:20
Muy molidos
00:29:22
Y a
00:29:24
Dos
00:29:26
Y a dos
00:29:28
Cada cual
00:29:30
Bajó la
00:29:32
Cabeza
00:29:34
Volvió a su cama
00:29:36
Sin decir
00:29:38
Esta
00:29:40
Esta boca es muy
00:29:42
Es
00:29:44
Es mía
00:29:46
Y se comió como
00:29:48
Pudo
00:29:50
Con su
00:29:52
Par
00:29:54
También
00:29:56
Un aplauso
00:29:58
Sancho está despierto
00:30:12
Como entre el cuerpo se decieron que
00:30:14
Como quiere que esté
00:30:16
Si aquí no hay
00:30:18
Si aquí no hay quien duerma
00:30:20
Ay Sancho que este castillo está encantado
00:30:22
A ver lo que me ha sucedido
00:30:24
Estaba yo conversando tan ricamente
00:30:26
Con una princesa
00:30:28
Cuando de repente ha perdido un celante
00:30:30
Y me han molido todos los huesos y las plantas
00:30:32
A mí también me han apodado
00:30:34
Respondió Sancho
00:30:36
Entonces pide al señor del castillo que te dé aceite
00:30:38
Vino, sal y rompele
00:30:40
Te voy a hacer el bálsamo de
00:30:42
Girabras
00:30:44
Para que sanea más el hueso
00:30:46
Salió Sancho de su cama
00:30:48
Rindiendo de dolor
00:30:50
Acabado la mesa
00:30:52
Echó su aceitera
00:30:54
Y se tomó un buen trago
00:30:56
Y lo primero que sintió
00:30:58
Fue un escalofrío
00:31:00
Que recorrió todo el cuerpo
00:31:02
De sus pies a la cabeza
00:31:04
Y antes de irme a la mesa
00:31:12
Estaba yo
00:31:14
Con la princesa
00:31:16
Con la princesa
00:31:18
Y antes de que pudiera
00:31:20
Peñar un ojo
00:31:22
Comenzó a vomitar, a sudar y a gritar
00:31:24
Como si se hallara
00:31:26
Caminón de la muerte
00:31:28
¡Tápame bien! Le dijo a Sancho
00:31:30
Mientras se metía en la cama
00:31:32
A pesar de los temblores
00:31:34
Don Quixote tardó un poco en dormirse
00:31:36
Y a las tres horas despertó como mejor
00:31:38
Y le dijo a Sancho
00:31:40
¡Mira que pronto se han dado gracias al bálsamo!
00:31:42
Bien dormida
00:31:44
Sancho decidió echarse un buen trago de la aceitera
00:31:46
Pero el bálsamo le hizo tan mal efecto
00:31:48
Que comenzó a vomitar las entrañas
00:31:50
Y a descargar el vientre
00:31:52
Sin que le diera tiempo de salir de la cama
00:31:54
El pobre se pasó más de tres horas
00:31:56
Pensando que se moría
00:31:58
Y justo cuando había pasado la borrasca
00:32:00
Y mientras dormiese
00:32:02
Don Quixote se levantó con más ánimo que nunca
00:32:04
Y dijo en voz en grito
00:32:06
¡Vístete amigo mío, que nos vamos a buscar aventuras!
00:32:08
Poco le faltó algo a don Sancho
00:32:10
Para enviar a su amo
00:32:12
A lo más hondo del infierno
00:32:14
Pero al fin obedeció para no faltar a su deber
00:32:16
Y se levantó como pudo
00:32:18
Mientras tanto, don Quixote
00:32:20
Abandonó y la pusieron
00:32:22
Se cual estaba en busca del refinante
00:32:24
Y le puso la silla de montaña
00:32:26
Y ya a los gramos del caballo
00:32:28
Salió al patio de la ventana
00:32:30
Y le dijo al ventero con voz de reposado
00:32:32
¡Muchas gracias, señor!
00:32:34
Por el buen trato que nos habéis dispensado en vuestro castillo
00:32:36
Antes de marcharos
00:32:46
Contesto al ventero
00:32:48
Tendréis que pagar el gasto
00:32:50
Que habéis hecho en mi venta
00:32:52
Don Quixote se quedó de piedra
00:32:54
¡Entonces esto es una venta!
00:32:56
Exclamó
00:32:58
¡Pues en verdad os digo que pensaba que era un castillo!
00:33:00
Pero si es una venta
00:33:02
No piensa pagar
00:33:04
Porque a los caballeros andantes
00:33:06
Se nos hace alojar
00:33:08
De Valde por lo mucho
00:33:10
Que ayudamos a los necesitados
00:33:12
¡Por poco me importa
00:33:14
A mí si soy caballero o bandido!
00:33:16
¡Pagadme y dejáos de cuentos!
00:33:20
¡Vos sois un mentecato!
00:33:24
¡Y un mal ventero!
00:33:26
¡Y un mal ventero!
00:33:28
Dijo Don Quixote
00:33:30
Con gran indignación
00:33:32
Y como no quería discutir
00:33:34
Picó escuelas
00:33:36
Y rociante
00:33:38
Y salió de la venta
00:33:40
Si su escudero le seguía
00:33:42
Entonces el ventero
00:33:46
Fue en busca de Sancho
00:33:48
Pero Sancho le soltó
00:33:50
Que si su amo no pagaba
00:33:52
El tapó
00:33:54
¡No temáis señor ventero!
00:33:56
Dijeron entonces unos mozos fortachones
00:33:58
Y bromistas que se alojaban en la venta
00:34:00
Que nosotros
00:34:02
Le haremos pagar
00:34:04
La cuenta a ese desvergonzado
00:34:06
Y lo que hicieron
00:34:12
Fue sacar a Sancho Rastras
00:34:14
Hasta el patio
00:34:16
Echarlo en mitad de una
00:34:18
De una manta
00:34:20
Y lanzarlo arriba y abajo
00:34:22
Como si fuera un muñeco
00:34:24
¡Señor Don Quixote!
00:34:26
¡Señor Don Quixote!
00:34:28
Clamaba Sancho a voz de grito
00:34:30
¡Señor Don Quixote!
00:34:32
¡Señor Don Quixote!
00:34:34
¡Señor Don Quixote!
00:34:36
¡Señor Don Quixote!
00:34:38
¡Señor Don Quixote!
00:34:40
¡Venga a ayudarme!
00:34:42
¡Que me matan!
00:34:44
Al oír aquello
00:34:46
Don Quixote se detuvo
00:34:48
Y viendo que Sancho no le seguía
00:34:50
Volvió al galope a la venta para ayudarle
00:34:52
Pero el ventero había cerrado la puerta
00:34:54
Así que Don Quixote
00:34:56
No pudo hacer otra cosa más
00:34:58
Que mirar como su escudero
00:35:00
Volaba como un gorrión
00:35:02
Al otro lado del puro
00:35:04
Que entendía hablar
00:35:06
¡No, no maltratéis más!
00:35:08
Media hora estuvieron los mozos
00:35:10
Manteando a Sancho
00:35:12
Que volvió a tierra firme
00:35:14
En tan madera desconocusa
00:35:16
Que apenas lograba dar un paso a derechas
00:35:18
La compasiva
00:35:20
Maritornez
00:35:22
Le ofreció un jarro de agua
00:35:24
Pero Sancho pidió un trago de vino
00:35:26
Y lo pagó con su propio dinero
00:35:28
Y en cuanto se lo acabó
00:35:32
Salió de la venta
00:35:34
A lobos de su asma
00:35:36
Tan aprisa como pudo
00:35:38
El vals se acolía
00:35:42
Y el panteo lo habían dejado
00:35:44
Lastimado y dolorido
00:35:46
Pero
00:35:48
Cuando ya alcanzaba Don Quixote
00:35:50
Echó la vista atrás
00:35:52
Y dijo con cierta alegría
00:35:54
¡Qué demonios! ¡Al menos lo he pagado!
00:35:56
Subtítulos realizados por la comunidad de Amara.org
00:36:06
- Subido por:
- Cp perezgaldos majadahonda
- Licencia:
- Todos los derechos reservados
- Visualizaciones:
- 17
- Fecha:
- 21 de abril de 2023 - 6:50
- Visibilidad:
- URL
- Centro:
- CP INF-PRI BENITO PEREZ GALDOS
- Duración:
- 36′ 11″
- Relación de aspecto:
- 1.78:1
- Resolución:
- 1092x614 píxeles
- Tamaño:
- 657.95 MBytes