Saltar navegación

Activa JavaScript para disfrutar de los vídeos de la Mediateca.

Lectura del Quijote 5° y 6° Día del Libro (20-4-23) - Contenido educativo

Ajuste de pantalla

El ajuste de pantalla se aprecia al ver el vídeo en pantalla completa. Elige la presentación que más te guste:

Subido el 21 de abril de 2023 por Cp perezgaldos majadahonda

17 visualizaciones

Descargar la transcripción

Aplausos 00:00:00
Ola, buenos dias, hoy os vamos a ler e a interpretar un trozo da obra de Don Quixote 00:00:13
Don Quixote é unha obra que trata de Alonso Quifano, un noble sin bienes cuya afición é ler libros de caballería 00:00:22
Está escrito por Miguel Cervantes, que é un gran diamanturo, poeta y novelista español de los siglos XVI y XVII, esperamos que os guste 00:00:29
Aplausos 00:00:42
Un caballero en busca de aventuras, en un lugar de la mancha cuyo nombre non quero acordarme, vivió hace moito tempo un hidalgo alto e seco de carnes 00:00:52
É un caballero que dondaba aos 50 anos e tenía forma de hombre bueno. Cuenta que se chamaba Alonso Quijano e llevaba unha vida modesta e sin brujos 00:01:02
Aunque en sú casa nunca faltou a comida ni unhas buenas calzas de terciopelo que lucís los días de fiesta 00:01:11
Don Alonso vivía con unha criada que pasaba entre os 40 anos e con unha sobrina que non chegaba aos 20 00:01:18
E era un hombre madrugador e un amigo de la alcanza que había trabado unha estrecha amistad con o cura e o barbero de sú aldea 00:01:24
Por sú condición de hidalgo, apenas tenía obligaciones, así que dedicaba sús muchas horas de ocio a ler libros de caballería 00:01:35
E tanto se aficciona ás historias de gigantes e batallas, caballeros amantes e princesas cautivas que llevaba a vender buena parte de sús tierras para comprar libros e máis libros 00:01:45
De día e de noite, Don Alonso non hacía outra cousa máis que ler. Por culpa dos libros, abandonou a alcanza e descuidou a sú hacienda 00:01:56
Hasta que a forza de tanto ler e tampouco dormir, se le secou o cerebro e se volveu louco 00:02:05
A veces soltaba de golpe el libro que tenía entre las manos, blandía con forza sú vieja espada e empezaba a cuchillar las paredes como se estuviera defendiendo unha legión de fieras gigantes 00:02:16
Se había convencido de que todo lo que contaba sús libros era verdad 00:02:31
E así fue como se le ocurrió o maior disparate que haya pensado nadie no mundo 00:02:37
Decidió hacerse caballero andante e echarse ás caminos en busca de aventuras 00:02:43
Me llamaré Don Quixote de la Mancha, se dijo, batallaré contra gigantes e marandrines 00:02:49
Defenderé ás orfanas e ás dudas e me haré famoso con minhas rañas 00:02:54
De modo que un día de julio, á amanecer, se puso unha armadura de sús bisabuelos 00:03:00
Montou ás lomos de sú caballo e se escapou pola porta trasera de sú casa 00:03:07
Decidiu probar sú valentía en mil e unhas aventuras 00:03:12
Llevaba unha lanza e unha espada que habían criado polvo en un rincón durante moitos años 00:03:17
E o primero que hizo al salir de sú aldea foi pensar en sú amada Lucinea del Toboso 00:03:22
Seguro que estará abordando mi nombre con hilos de oro, se dijo 00:03:28
E es que como todos os caballeros andantes amaban á unha princesa Don Quixote 00:03:32
Se había buscado unha dama á la que adorar e servir 00:03:38
Dando moitas voltas á asunto, había elegido á unha moza labradora del pueblo del Toboso 00:03:42
De la que había estado enamorado en outro tiempo 00:03:48
Se llamaba Aldonza Lorenzo 00:03:51
Tenía sobre o labio un lunar que parecía un bigote 00:03:54
E podía tumbar á un puerco con unha sola mano 00:03:57
Pero Don Quixote le había dado o nome principesco de Lucinea 00:04:00
E se la imaginaba como unha dama criada entre algodones 00:04:07
Con os cabellos rubios como o oro e con la piel máis blanca que o marfil 00:04:10
El día que Don Quixote salió de sú aldea, o sol calentaba con tanta forza 00:04:15
Que faltou un pouco para que o Hidalgo se le derritiese nos poucos sesos que le quedaban 00:04:29
O caballo avanzaba moi estranco, porque o pobre estaba en os povos 00:04:35
E tenía moito pouco amor, aunque a Don Quixote se le antojaba a besta máis precia e hermosa do mundo 00:04:40
Hacía poucos días que le había posto o nome de Rocinante 00:04:46
Que le parecía sonoro e musical, unha apropiada para o caballo de un gran caballero 00:04:50
Iba Don Quixote imaginando batallas, cuando de tanto se nos distreciou ao pensar 00:04:55
Según a lei de caballería, sólo poderé entablar combate cando me hayan armado caballero en unha solemne ceremonia 00:05:00
Pero non importa, añalou, ao primeiro que aparezca pol camino, le pediré que me arme caballero 00:05:08
Sen embargo, en todo o dia non se cruzou con nadie, e nisiquera encontrou un lugar onde comer 00:05:13
Así que ao caer á tarde, Don Quixote e o caballo iban tan cansados como mortos de amor 00:05:19
Por fortuna, antes de que anocheciera, os unhou unha ventana junto ao camino 00:05:25
E ao verla, Don Quixote empezou a dizerse 00:05:31
Que castillo tan magnífico, que torres, que almeñas, que foso 00:05:34
Por como estaba loco de atar, todo o que veía le parecía igual ao que contaba sus filhos 00:05:39
A la porta de la venta viu unhas monhas festuelas, e las tomou por delicadas princesas 00:05:45
E ao ouir que un porquero chamaba sus fiertos, pensou que era un sentinela dando de la caba 00:05:52
Señor mio, le dijo o ventero, que era un andaluz gordo e pacífico 00:06:00
Podríase esperarme en vostro castillo? 00:06:05
Cando o ventero viu aquel espantazo alto como un ciprés 00:06:08
E con armadura tan vieja e descomposta, estou a punto de echarse a treir 00:06:13
Pero pensou que le convenía ser fluente e respondeu con toda cortesía 00:06:17
Sea moi benvenido, caballero, que neste castillo o serviremos o mellor que sepamos 00:06:23
Cenou Don Quixote, un bacalao, máis renojado e porcocido 00:06:29
E un pan máis duro e negro que o ano del demón 00:06:35
Aunque a ele pareciou que estaba comendo mellor que un príncipe 00:06:39
Acabada a cena, Don Quixote se arrodillou ante el ventero e le dijo 00:06:43
Non me levantare de aquí, valeroso caballero, hasta que me dolguéis un don que quero pedir 00:06:48
O ventero non supo que responder e Don Quixote seguiu dicendo 00:06:53
Querría que me armaseis, caballero, para que poda socorrer con mis armas 00:06:58
Os manesterosos que hai por esos mundos 00:07:02
O ventero, que era moi burlón, viu que podía divertirse un rato 00:07:06
A costa de aquel loco, así que les lidiou a corriente e dixo 00:07:10
En verdad, non hai ejercicio máis sonoroso que a caballería andante 00:07:14
A que eu mesmo me dediquei a mi juventud 00:07:19
Foran tantos os buérfanos a que maltratei e as viúdas a que pervertí 00:07:22
Que acabé pasando por casi todos os tribunales de España 00:07:27
De modo que eu sabría armaros, caballero, mellor que nadie no mundo 00:07:31
Entón, dicirme, onde podo velar as armas? 00:07:36
Porque según a lei de caballería, antes de ser armado caballero 00:07:40
Deo pasarme toda unha noite vigilando a mi armadura ante un altar 00:07:44
Ahora mesmo non tenemos capilla neste castillo 00:07:52
Respondiu o ventero con moito desperpajo 00:07:55
Porque a demos elevado para facela devolver 00:07:58
Pero podéis velar as armas ao pátio, que nadie os molestará 00:08:01
Así que don Quixote salveu o pátio, se quitou a armadura 00:08:05
A deixou junto a un pozo e empezou a pasearse ao rededor 00:08:08
Con o semblante moi serio como se estuviera facendo a posa máis importante do mundo 00:08:11
Con o escudo pegado ao pecho, a lança na mano e a luz da luna iluminando a frente 00:08:16
Parecía un fantasma recién salido do inferno 00:08:21
Os huéspedes de la venta lo miraban desde lejos e non paraban de reírse 00:08:24
Pensando que en toda a noite non había un hombre máis louco que ele 00:08:28
Levaba a don Quixote un bon rato de vela 00:08:32
Cando saiu o pátio alheiro que teñía que darse de ver as súas bestas 00:08:35
E como a armadura de don Quixote le molestaba para sacar agua do pozo 00:08:39
La cogiu e la tirou tan lejos como pude 00:08:43
Pensando que era un trasto lejos 00:08:46
Pero, que faces canalla? Le aventou a don Quixote 00:08:50
E sen pensarlo dous veces, alzou a sú lanza e le deu tan golpe a la arriero 00:08:53
En a cabeça que o derribou e o deixou medio morto con os ojos en blanco 00:08:57
Vendo aquello, os compañeros de herido salieron ao pátio 00:09:01
Echos unha furia e comenzaron a tirarle piedras contra don Quixote 00:09:06
Que se escondía atrás do escudo para evitar os golpes 00:09:10
Pero non se separaba do pozo por non deixar a súa armadura 00:09:14
Venid aquí, Iribones, decía, que os vou a dar o que merecéis 00:09:18
Pero as piedras seguiron llovindo cada vez con máis forza 00:09:22
E don Quixote esto o salvou a cabeza 00:09:26
Gracias a que el ventero saliu con unha porta gritando 00:09:28
Dejen de tirar piedras, non ven que ese hombre non sabe o que hace 00:09:41
Juro por la fermosa dolcinea del toboxo que castigaré esta ofensa 00:09:44
Clamaba don Quixote 00:09:48
Cando el ventero logrou por fin apaciguar a los que tiraban las piedras 00:09:50
Saliu toda a prisa ao pátio e le dixo a don Quixote 00:09:55
Ya habéis violado bastante as armas 00:09:58
Arrodillaos, que vou a armaros, caballero 00:10:01
Entón sacou o libro en que anotaba os axes de sus clientes 00:10:04
E mensas facía como que leía unha oración 00:10:08
Golpea a don Quixote con a espada na nuca e nos ombros 00:10:11
Tal e como se facían nos libros de caballería 00:10:14
Yo os nombro caballeros, reclamo 00:10:17
A ceremonia era un puro disparate 00:10:26
Pero don Quixote non cabía en sí de gozo 00:10:29
Abrazou al ventero con entusiasmo e le dixo 00:10:32
Abridme as portas del castillo, o que devo partir cuanto antes 00:10:36
A ayudar a las viudas e aos buefados 00:10:41
Primero tendréis que pagarme a cena e a paja de vos... 00:10:45
De vos... 00:10:49
Caballo, reclamo, yo e o ventero 00:10:51
Pagaros? Es que non lleváis dinero 00:10:54
Ni blanca, porque nunca heridos de caballeros andantes lleven dinera 00:10:57
Os libros non o dícen porque é tan claro como da 00:11:01
Pero... 00:11:05
Os caballeros llevan sempre dinero e camisas lindas por si... 00:11:07
Por si... 00:11:12
Por si han de curar heridas a sus heridas 00:11:15
Un consello é ese, nunca o memento 00:11:19
O memento é seguirlo en cuatro horas 00:11:21
E así lo hizo 00:11:31
Pouco despois del amanecer decidió regresar a sú aldea 00:11:33
Para hacerse con dinero e camisas limpias e para tomar un escudero 00:11:37
Para que acompañara en sús autores 00:11:41
E iso iba pensando cando vio venir un grupo de hombres 00:11:43
E se propuso aprovechar a ocasión 00:11:48
Para rendir homenaje á hermosura de Luccinea 00:11:53
E de modo que se apertou o escudero contra o pecho 00:11:57
Alzou a lanza e se detuvo en mitad do caminho 00:12:01
Que queréis? Le perguntaron os viajeros ao se aproximar 00:12:04
Vendo que aquel hombre armado e de tan extrañas figuras o deixaba pasar 00:12:08
Que confeséis que Luccinea del Toboso é a doncella máis pernosa do mundo 00:12:13
Contestou que Quixote 00:12:19
Ao ouir aquello os viajeros non tuvieron dúda alguna 00:12:25
De que aquel hombre estaba louco de remar 00:12:28
Uno deles que era moi amigo en las bromas 00:12:31
Le contestou ao Quixote en son de burla 00:12:34
Señor caballero, nosotros somos mercaderes 00:12:36
E vamos á Murcia a comprar cera 00:12:39
Jamás en a vida hemos ouído hablar de esa tal Luccinea del Toboso 00:12:41
Así que non sabemos como é 00:12:45
Pero mostranos un retrato suyo 00:12:47
E aunque sea tuerta dun hombre que saca espumarajos por la boca 00:12:49
Diremos que é a doncella máis hermosa del mundo 00:12:53
Tuerta Luccinea rugiu ao Quixote 00:12:56
Espumarajos en sú boca, pagareis os seus insultos con a vida 00:12:59
E sin dizer nada máis 00:13:03
Apuntou aos mercaderes con sú lanza 00:13:05
E galopou contra ellos con a intención de matarlos 00:13:07
Pero a poco de echar a correr 00:13:10
Rocinante tropezou con una piedra 00:13:12
E don Quixote acabou rolando polo suelo 00:13:14
En medio de un aclamo al caballero 00:13:16
Entonces o mercadero burlón 00:13:18
Le arrebatou a lanza 00:13:20
E comenzou a carlearlo con tantas vanas 00:13:21
Que o deixou molida como blanca 00:13:23
Bribones e malandrines 00:13:26
Bribones e malandrines, gritaba Nidalco 00:13:30
Tras darle unha buena tunda 00:13:32
Os mercaderes se feron e don Quixote se quedou a solas 00:13:34
Intento levantarse pero non podia 00:13:37
Por culpa do peso das armas 00:13:39
E do dolor dos cosos 00:13:41
E así houber pasado moitos días hasta morirse de hambre 00:13:43
De non ser porque apareciou por o caminho 00:13:46
Un labrador de sú mesma fea 00:13:48
Que le hizo en la calidad de recogerlo 00:13:50
E llevárselo a lomos de sú arma 00:13:52
Pero quen os deixou así, señor Quixano 00:13:54
Le dicou 00:13:57
E facou doce gigantes atos como unha torre 00:13:58
Respondeu don Quixote 00:14:00
Cando chegarou á aldea 00:14:02
A casa de Nidalco ao caballero 00:14:03
Más alborotada 00:14:05
A sú sobrina e a sú criadora 00:14:06
Levárselo 00:14:07
Tres días sem saber 00:14:08
Nada de ele 00:14:10
E pensaba que algo malo le había sucedido 00:14:12
O cura e o labrador da aldea 00:14:19
Habían chegado á casa 00:14:21
Preguntando por don Alonso 00:14:22
E a sobrina os dizía moi preocupados 00:14:24
Mi tío se volcou louco 00:14:26
De tanto ler libres de caballerías 00:14:28
Con el bon jucio que tuvo sempre 00:14:30
Se lamentaba 00:14:32
Mease Nicolás 00:14:34
Que así se llamaba el barbero 00:14:35
En esto 00:14:37
Se ouyeron en la calle 00:14:38
Unos grandes suspiros de dolor 00:14:39
E todos salieron á porta 00:14:41
A ver lo que pasaba 00:14:43
Don Alonso! 00:14:44
Exclamou a criada 00:14:45
Cando descubrió a sú amo 00:14:46
Atravesado por el asno 00:14:48
Llegadme á mi cama 00:14:50
Susurro don Quixote 00:14:52
Que ha caído de mi caballo 00:14:54
Cando combatía contra diez gigantes 00:14:56
Con que gigantes? 00:14:58
Se dijo el cura 00:15:00
Por mi vida que mañana mismo 00:15:02
Quemaré esos libros que os han volto louco 00:15:04
E así se hizo 00:15:06
Al día siguiente aprovechando que don Quixote 00:15:08
Aun dormía 00:15:10
El cura e el barbero entraron 00:15:12
En el cuarto donde guardaba 00:15:14
Sus más de cien libros 00:15:16
Estaban en el patio donde la criada 00:15:18
Los apilou para quemarlos 00:15:20
¿Y que? 00:15:28
¿Y que pasará cuando mi Dios se despierte 00:15:30
Y no encuentre los libros? 00:15:32
Preguntou la sobrina 00:15:34
A lo que el cura le respondió 00:15:36
Lo mejor será tapear la puerta de la biblioteca 00:15:38
Y decirle a vuestro tío que un encantador 00:15:40
Se ha llevado todos sus libros 00:15:42
Y hasta el cuarto en el que estaban 00:15:44
La idea les pareció bien a todos 00:15:46
Y pensaron que con aquello 00:15:48
Bastaría para devolverle la cura a don Alonso 00:15:50
Así que en aquella misma tarde 00:15:52
Tapillaron la puerta del cuarto 00:15:54
Mientras en uno de los malditos libros 00:15:56
Oscurecía 00:15:58
Oscurecía el cielo líquido 00:16:00
¡Aplausos! 00:16:16
A los días de volver a su casa 00:16:46
Don Quixote se levantó de la cama 00:16:48
Para ir a ver sus libros 00:16:50
Pero al no encontrar el cuarto donde los guardaba 00:16:52
Comenzó a palpar las paredes 00:16:54
Buscando la puerta 00:16:56
Ya no hay aposiento ni libros 00:16:58
Porque ha venido un encantador 00:17:00
Cabalgando sobre un dragón 00:17:02
Y se los ha llevado a todos por los aires 00:17:04
Quixote se quedó de su lado 00:17:06
¡Sin duda, sir, vamos! 00:17:08
¡Que no hago que estoy! 00:17:10
¡Sin duda! 00:17:12
¡Sin duda, sir, vamos! ¡Que no hago que estoy! 00:17:14
¡Que me tiene apurecido! 00:17:16
¡Porque sabe que soy el caballero más valiente del mundo! 00:17:18
Quince días estuvo 00:17:20
Don Quixote en su casa 00:17:22
De los que cada vez que pasaban del muro 00:17:24
De su biblioteca volvían a sentar las paredes 00:17:26
Le lanzaban un suspiro de tristeza 00:17:28
Sus sobrinas y la criada 00:17:30
Trataban de darle ánimo 00:17:32
Y hacían todo lo posible para que olvidase 00:17:34
Los promeseos de ese caballero ardente 00:17:36
Pero de nada sirvieron tantos esfuerzos 00:17:38
Pues Don Quixote empezó a prepararse en secreto 00:17:40
Un buen día estaba buscando un labrador vecino suyo 00:17:42
Casado y con hijos 00:17:44
Y te preguntó si querías ser escudero 00:17:46
¿Y qué es ser un escudero? 00:17:48
Preguntó el campesino que se llamaba Sancho Panza 00:17:50
Y era el hombre de poca estatura 00:17:52
Y mucha barriga, más bueno que el pan 00:17:54
Pero muy corto de tendera 00:17:56
¿Y quieres más que acompañarme en mis aventuras? 00:17:58
Si dame ventas expulmadas 00:18:00
Si fuera necesario 00:18:02
Respondió Don Quixote 00:18:04
Que a cambio de tus servicios te compre a mí 00:18:06
El gobernador y mi licenciante 00:18:08
Sancho Panza no sabía lo que era una península 00:18:10
Pero la ida de ese gobernador 00:18:12
Lo gustó tanto que aceptó 00:18:14
O oficio de ser escudero sin pensárselo dos veños 00:18:16
Así que para os dos ou tres días 00:18:20
Don Quixote e Sancho 00:18:22
Salieron en plena noche sin despedirse de Nani 00:18:24
Y se pusieron en camino en busca de aventuras 00:18:26
Don Quixote llevaba camisas 00:18:28
Medias y algún dinero 00:18:30
Y Sancho salió de la tía montada en un rey 00:18:32
Nunca he leído de ningún escudero 00:18:36
Que fuera lobos de un asma 00:18:38
Pero no importa 00:18:40
En cuando venza un caballo te regalaré su caballo 00:18:42
Me he traído el borrico 00:18:44
Porque no estoy acostumbrada a andar mucho 00:18:46
Y para mí es tan bueno 00:18:48
Como el mejor caballo del mundo 00:18:50
Porque más vale algo que nada 00:18:52
Y ándame yo caliente y ríase la gente 00:18:54
Lo que si le digo 00:18:56
Es que se acuerde de su promesa 00:18:58
De hacerme el gobernador 00:19:00
No temas Sancho 00:19:02
Es posible que antes de seis días te corone como rey 00:19:04
Pero la verdad es que prefiero ser gobernador 00:19:06
Porque aunque me gustaría que mis hijos 00:19:08
Fueran infantes 00:19:10
Me parece que mi mujer no vale para reír 00:19:12
Mejor haga la promesa 00:19:14
Y ya será mucho 00:19:16
Y no le digo porque yo no la quiero meter eso 00:19:18
Que la quiero más que las pestañas de mis ojos 00:19:20
Pero ya sabe 00:19:22
Ya se sabe 00:19:24
Que no se hizo la miel para la boca del asma 00:19:26
En estas conversaciones se les hizo de día 00:19:28
Y a la luz de la mañana 00:19:30
Descubrieron treinta o cuarenta minutos 00:19:32
Que hay en el banco de linces 00:19:34
La suerte nos acompaña amigo Sancho 00:19:36
¿Ves aquellos gigantes giros de ahí abajo? 00:19:38
Pues tienes suerte de haber batallado con ellos 00:19:40
Hasta quitarte el camino 00:19:42
¿Qué es gigante eso? 00:19:44
Aquellos de aquí 00:19:46
¿No los ves? Los grandes arcos que vienen de brazos 00:19:48
Eso no son gigantes 00:19:50
Sino molinos de viento 00:19:52
Y lo que parecen brazos son las astras 00:19:54
Bien se ve amigo Sancho que no sabes nada de aventuras 00:19:56
Porque es alto a la vista que son gigantes 00:19:58
Pues si les tienes miedo 00:20:00
Apástate y fortalezate que andrán en batallas 00:20:02
Que no señor que son molinos 00:20:04
Comenzó a gritar Sancho 00:20:06
Pero Don Quijote ya no podía oírle 00:20:08
Porque corría a todo galope contra los gigantes 00:20:10
De su imaginación 00:20:12
Justo entonces el viento empezó a mover las grandes aspas 00:20:14
De los molinos y Don Quijote dijo 00:20:16
Me dan las aspas todo lo que queráis 00:20:18
Me dan los brazos todo lo que queráis 00:20:20
Que no os tengo a miedo 00:20:22
Oh señora mi alma, me han dejado sin dinero 00:20:24
Pero ayúdame estaba en este combate 00:20:26
Llegó Don Quijote al primer molino 00:20:28
Y le clavó la lanza 00:20:30
Pero como el viento soplaba con tanta fuerza 00:20:32
Las aspas siguieron girando 00:20:34
Con lo que la lanza se partió por la mitad 00:20:36
Y Don Quijote y su caballo 00:20:38
Echaron a rolar a rodar por el camiso 00:20:40
No le decía yo que era molino 00:20:42
Dijo Sancho que llegaba corriendo 00:20:44
A socorrer a su alma 00:20:46
Calla amigo mío, lo que ha pasado 00:20:48
Es que el mismo hechicero que permovó a los gringos 00:20:50
Han convertido este gran desembolido 00:20:52
En su paradero elegido y seguido su propio 00:20:54
El pobre caballero apenas podía ponerse en pie 00:20:56
Pero Sancho le ayudó a su grano 00:20:58
Algo cerratinante que también tenía más 00:21:00
De un hueso desencajado 00:21:02
Cuando volvieron al camino 00:21:04
Don Quijote iba tan ladeado sobre su caballo 00:21:06
Que parecía que fuera a caerse un momento a otro 00:21:08
¡Hola! 00:21:28
¡Hola! 00:21:38
¡Hola! 00:21:40
¡Hola! 00:21:58
Enderecese señor 00:22:06
Que va de medio lado 00:22:08
Aunque debe ser por el dolor de la caida 00:22:10
Le decía Sancho 00:22:12
Lo que más me duele 00:22:14
No son los golpes 00:22:16
Sino al destrozo de la lanza 00:22:18
Porque un caballero sin armas 00:22:20
Es como un cielo sin estrellas 00:22:22
Así que si encuentras en una lamarra gruesa 00:22:24
En la vela del camino 00:22:26
Dámela Sancho 00:22:28
Que encajaré en ella la punta de mi lanza 00:22:30
Para tenerla a punto si llega otro combate 00:22:32
Aquella noche la pasaron 00:22:34
Entre unos árboles 00:22:36
Y Don Quijote arrancó su lanza 00:22:38
Tene como se había dicho 00:22:40
Sancho dormía de un tirón hasta la manecer 00:22:42
Pues se había bebido más de media gota de vino 00:22:44
Mientras cenaba por lo que llevaba en su sacón 00:22:46
En cambio Don Quijote no probó un bocado 00:22:48
Y se pasó toda la noche 00:22:50
Pensando en tu ultimea 00:22:52
Donde siguieron buscando aventuras 00:22:54
Y Don Quijote trabó un combate 00:22:56
Con un discaído 00:22:58
Porque lo concluyó con un encantador 00:23:00
Que había nacido en la princesa 00:23:02
Sancho, tu más amigo 00:23:10
Como mejor supo 00:23:12
Pero Don Quijote no paraba de decir 00:23:14
Que el mejor tremeide era el bálsamo 00:23:16
Del gigante Tiradás 00:23:18
Uno conoce que no hay que tener miedo 00:23:20
Que enseguida iría a la muerte 00:23:22
Porque se algún caballero me partiera el cuerpo en dos 00:23:24
Lo único que tendría hasta hacer 00:23:26
Es colocar la parte que haya caído 00:23:28
Sobre la que siga el pie 00:23:30
Antes de que la sangre cuaje 00:23:32
Encajar con cuidado las hojitades 00:23:34
Y darme un trago del bálsamo 00:23:36
Y ya verás como un ser también volverá 00:23:38
A estar grasando con una manzana 00:23:40
Si eso es así 00:23:42
Digo Sancho mamá 00:23:44
Deme a receta que yo tenderé el bálsamo 00:23:46
Después del pueblo y me haré rico 00:23:48
La receta la guardo mi mejor amigo Sancho 00:23:51
Y lo único que siento 00:23:54
Es no tener los ingredientes a mano 00:23:56
Para preparar el bálsamo ahora mismo 00:23:58
Aquella noche cenaron el a todos los cabreros 00:24:02
Que les ofrecieron buena carne y mejor vino 00:24:04
En cambio al día siguiente 00:24:08
No les fue tan bien 00:24:10
Porque los dinantes se empeñaron en juguetear 00:24:12
Con unas facas que no tenían ganas de morir 00:24:14
Los daños de las yeguas los balearon con unas estacas 00:24:16
Y cuando Don Quixote y Sancho salieron a beber la caña 00:24:18
Acaban en camarerinos como el propio Don Quixote 00:24:20
Ah señor Don Quixote 00:24:24
Decía Sancho desde el suelo sin poder moverse 00:24:26
¿Por qué no me da un trago del brevazo del Fierabrás? 00:24:28
Se dice bálsamo de Fierabrás 00:24:30
Respondió Don Quixote con un abrazo diente 00:24:32
Que parecía de mujer 00:24:34
Y ojalá lo tuviera mal 00:24:36
Pero no tengas pena Sancho 00:24:38
Que antes de los días lo prepararé 00:24:40
Y se acabarán todos los malos 00:24:42
Al final Sancho Sancho 00:24:44
Las tenía y se pusieron bien 00:24:46
Y caminaban más que los otros malos 00:24:48
Levantado Don Quixote 00:24:50
Lo atravesó sobre el entero de las rociantes 00:24:52
Y luego siguieron el camino 00:24:54
Entre suspiros de tristeza y quejas de dolor 00:24:56
Alegre si señor 00:24:58
Dijo Sancho a tocos lado 00:25:00
Que por allí abajo sería una venta 00:25:02
Al suelo avistaron Don Quixote 00:25:04
Y contestó 00:25:06
No es una venta Sancho 00:25:08
Sino un castillo 00:25:10
Le digo señor que es una venta 00:25:12
Así les fue un buen rato 00:25:14
Uno fue a meter a una venta 00:25:16
Y el otro insistió en meter un castillo 00:25:18
Pero cuando el ventero les comprometió 00:25:20
Un par de camas de un antiguo pajar 00:25:22
Que les dejaba perecibles las estrellas 00:25:24
Porque tenían el castillo lleno de bomberos 00:25:26
Don Quixote se acostó pronto 00:25:28
Pero no llegó a cerrar los ojos 00:25:30
Porque le dio por pensar 00:25:32
Que en aquel castillo vivía una princesa 00:25:34
Y que la princesa se había enamorado de él 00:25:36
Seguro que esta noche vendrá a verme 00:25:38
Se decía muy preocupado 00:25:40
El diablo que nunca duerme 00:25:42
Enredó las cosas 00:25:44
Enredó las cosas 00:25:46
De tal manera que la noche 00:25:48
Fue de lo más agitada 00:25:50
Resultó que al lado de Don Quixote 00:25:52
Dormía un arrelo cruto y mal carado 00:25:54
Que se había agitado 00:25:56
Para aquella noche con una moza 00:25:58
Que trabajaba a la venta 00:26:00
La tal moza se llamaba María Torres 00:26:02
Era una mujer menuda 00:26:04
Que tenía un ojo puerto 00:26:06
Y el otro nerviosado 00:26:08
Que ya todo el mundo dormía 00:26:10
La moza entró en puntillas 00:26:12
En el cuarto del arrelo 00:26:14
Y comenzó a buscar su cama a cientas 00:26:16
Pero de pronto Don Quixote la agarró por el brazo 00:26:18
Y comenzó a rendirle 00:26:20
Hermosísima señora 00:26:22
Ya sé a lo que venís 00:26:24
Tenía María Torres el cabello más aspero 00:26:26
Que las pines de un burro 00:26:28
Y un adiento que olía a ensalada calda 00:26:30
Pero a Don Quixote le pareció que su cuerpo despedía 00:26:32
Aromas de rosa y jazmín 00:26:34
Y que su pelo era más fero que la seda 00:26:36
Pequeña más, le dijo 00:26:38
Pero no puedo corresponderos 00:26:40
Porque mi corazón es de mi último 00:26:42
Cuando las diero yo aquellas palabras 00:26:44
Saltó de su cama muerto de cenos 00:26:46
Corría hacia Don Quixote y le soltó 00:26:48
Tal puñetazo a la mandíbula 00:26:50
Que le dejó toda la boca bañada en sangre 00:26:52
Y no contento con aquello 00:26:54
Se subió a las costillas de mi galgo 00:26:56
Y empezó a pateárselas como si fuera un caballazo 00:26:58
La cama soportó mal que vin los tres primeros saltos 00:27:00
Pero al cuarto no pudo aguantar más 00:27:02
Y se viraba con tal estreno 00:27:04
Cuando se enteró yo del golpe 00:27:07
Abrió los ojos de par en par 00:27:09
Y se levantó de su cama en su mayoría 00:27:11
Y entró al Estado preguntándose 00:27:13
¿Dónde está ese machicho de Maritornes? 00:27:15
Que seguro que este escándalo es cosa suya 00:27:17
Gracias 00:27:36
Aquí no podes ver 00:28:07
Viéndolas, viéndolas suar 00:28:25
Están maltratando a él 00:28:28
Maltratando a él 00:28:30
A miedo corrió a 00:28:34
Soborrar 00:28:36
Sueldas y la tierra 00:28:40
Entero a 00:28:43
A pararla con lo que 00:28:48
Empezó a 00:28:50
A una de 00:28:53
De todos 00:28:55
Contra todos 00:28:57
Quedó muy 00:29:00
Quedó con 00:29:02
Con solo uso 00:29:04
Con 00:29:06
Uso hueso, uso 00:29:08
Y cuando los 00:29:13
Y cuando los cuatro 00:29:16
Quedaron bien 00:29:20
Muy molidos 00:29:22
Y a 00:29:24
Dos 00:29:26
Y a dos 00:29:28
Cada cual 00:29:30
Bajó la 00:29:32
Cabeza 00:29:34
Volvió a su cama 00:29:36
Sin decir 00:29:38
Esta 00:29:40
Esta boca es muy 00:29:42
Es mía 00:29:46
Y se comió como 00:29:48
Pudo 00:29:50
Con su 00:29:52
Par 00:29:54
También 00:29:56
Un aplauso 00:29:58
Sancho está despierto 00:30:12
Como entre el cuerpo se decieron que 00:30:14
Como quiere que esté 00:30:16
Si aquí no hay 00:30:18
Si aquí no hay quien duerma 00:30:20
Ay Sancho que este castillo está encantado 00:30:22
A ver lo que me ha sucedido 00:30:24
Estaba yo conversando tan ricamente 00:30:26
Con una princesa 00:30:28
Cuando de repente ha perdido un celante 00:30:30
Y me han molido todos los huesos y las plantas 00:30:32
A mí también me han apodado 00:30:34
Respondió Sancho 00:30:36
Entonces pide al señor del castillo que te dé aceite 00:30:38
Vino, sal y rompele 00:30:40
Te voy a hacer el bálsamo de 00:30:42
Girabras 00:30:44
Para que sanea más el hueso 00:30:46
Salió Sancho de su cama 00:30:48
Rindiendo de dolor 00:30:50
Acabado la mesa 00:30:52
Echó su aceitera 00:30:54
Y se tomó un buen trago 00:30:56
Y lo primero que sintió 00:30:58
Fue un escalofrío 00:31:00
Que recorrió todo el cuerpo 00:31:02
De sus pies a la cabeza 00:31:04
Y antes de irme a la mesa 00:31:12
Estaba yo 00:31:14
Con la princesa 00:31:16
Con la princesa 00:31:18
Y antes de que pudiera 00:31:20
Peñar un ojo 00:31:22
Comenzó a vomitar, a sudar y a gritar 00:31:24
Como si se hallara 00:31:26
Caminón de la muerte 00:31:28
¡Tápame bien! Le dijo a Sancho 00:31:30
Mientras se metía en la cama 00:31:32
A pesar de los temblores 00:31:34
Don Quixote tardó un poco en dormirse 00:31:36
Y a las tres horas despertó como mejor 00:31:38
Y le dijo a Sancho 00:31:40
¡Mira que pronto se han dado gracias al bálsamo! 00:31:42
Bien dormida 00:31:44
Sancho decidió echarse un buen trago de la aceitera 00:31:46
Pero el bálsamo le hizo tan mal efecto 00:31:48
Que comenzó a vomitar las entrañas 00:31:50
Y a descargar el vientre 00:31:52
Sin que le diera tiempo de salir de la cama 00:31:54
El pobre se pasó más de tres horas 00:31:56
Pensando que se moría 00:31:58
Y justo cuando había pasado la borrasca 00:32:00
Y mientras dormiese 00:32:02
Don Quixote se levantó con más ánimo que nunca 00:32:04
Y dijo en voz en grito 00:32:06
¡Vístete amigo mío, que nos vamos a buscar aventuras! 00:32:08
Poco le faltó algo a don Sancho 00:32:10
Para enviar a su amo 00:32:12
A lo más hondo del infierno 00:32:14
Pero al fin obedeció para no faltar a su deber 00:32:16
Y se levantó como pudo 00:32:18
Mientras tanto, don Quixote 00:32:20
Abandonó y la pusieron 00:32:22
Se cual estaba en busca del refinante 00:32:24
Y le puso la silla de montaña 00:32:26
Y ya a los gramos del caballo 00:32:28
Salió al patio de la ventana 00:32:30
Y le dijo al ventero con voz de reposado 00:32:32
¡Muchas gracias, señor! 00:32:34
Por el buen trato que nos habéis dispensado en vuestro castillo 00:32:36
Antes de marcharos 00:32:46
Contesto al ventero 00:32:48
Tendréis que pagar el gasto 00:32:50
Que habéis hecho en mi venta 00:32:52
Don Quixote se quedó de piedra 00:32:54
¡Entonces esto es una venta! 00:32:56
Exclamó 00:32:58
¡Pues en verdad os digo que pensaba que era un castillo! 00:33:00
Pero si es una venta 00:33:02
No piensa pagar 00:33:04
Porque a los caballeros andantes 00:33:06
Se nos hace alojar 00:33:08
De Valde por lo mucho 00:33:10
Que ayudamos a los necesitados 00:33:12
¡Por poco me importa 00:33:14
A mí si soy caballero o bandido! 00:33:16
¡Pagadme y dejáos de cuentos! 00:33:20
¡Vos sois un mentecato! 00:33:24
¡Y un mal ventero! 00:33:26
¡Y un mal ventero! 00:33:28
Dijo Don Quixote 00:33:30
Con gran indignación 00:33:32
Y como no quería discutir 00:33:34
Picó escuelas 00:33:36
Y rociante 00:33:38
Y salió de la venta 00:33:40
Si su escudero le seguía 00:33:42
Entonces el ventero 00:33:46
Fue en busca de Sancho 00:33:48
Pero Sancho le soltó 00:33:50
Que si su amo no pagaba 00:33:52
El tapó 00:33:54
¡No temáis señor ventero! 00:33:56
Dijeron entonces unos mozos fortachones 00:33:58
Y bromistas que se alojaban en la venta 00:34:00
Que nosotros 00:34:02
Le haremos pagar 00:34:04
La cuenta a ese desvergonzado 00:34:06
Y lo que hicieron 00:34:12
Fue sacar a Sancho Rastras 00:34:14
Hasta el patio 00:34:16
Echarlo en mitad de una 00:34:18
De una manta 00:34:20
Y lanzarlo arriba y abajo 00:34:22
Como si fuera un muñeco 00:34:24
¡Señor Don Quixote! 00:34:26
¡Señor Don Quixote! 00:34:28
Clamaba Sancho a voz de grito 00:34:30
¡Señor Don Quixote! 00:34:32
¡Señor Don Quixote! 00:34:34
¡Señor Don Quixote! 00:34:36
¡Señor Don Quixote! 00:34:38
¡Señor Don Quixote! 00:34:40
¡Venga a ayudarme! 00:34:42
¡Que me matan! 00:34:44
Al oír aquello 00:34:46
Don Quixote se detuvo 00:34:48
Y viendo que Sancho no le seguía 00:34:50
Volvió al galope a la venta para ayudarle 00:34:52
Pero el ventero había cerrado la puerta 00:34:54
Así que Don Quixote 00:34:56
No pudo hacer otra cosa más 00:34:58
Que mirar como su escudero 00:35:00
Volaba como un gorrión 00:35:02
Al otro lado del puro 00:35:04
Que entendía hablar 00:35:06
¡No, no maltratéis más! 00:35:08
Media hora estuvieron los mozos 00:35:10
Manteando a Sancho 00:35:12
Que volvió a tierra firme 00:35:14
En tan madera desconocusa 00:35:16
Que apenas lograba dar un paso a derechas 00:35:18
La compasiva 00:35:20
Maritornez 00:35:22
Le ofreció un jarro de agua 00:35:24
Pero Sancho pidió un trago de vino 00:35:26
Y lo pagó con su propio dinero 00:35:28
Y en cuanto se lo acabó 00:35:32
Salió de la venta 00:35:34
A lobos de su asma 00:35:36
Tan aprisa como pudo 00:35:38
El vals se acolía 00:35:42
Y el panteo lo habían dejado 00:35:44
Lastimado y dolorido 00:35:46
Pero 00:35:48
Cuando ya alcanzaba Don Quixote 00:35:50
Echó la vista atrás 00:35:52
Y dijo con cierta alegría 00:35:54
¡Qué demonios! ¡Al menos lo he pagado! 00:35:56
Subtítulos realizados por la comunidad de Amara.org 00:36:06
Subido por:
Cp perezgaldos majadahonda
Licencia:
Todos los derechos reservados
Visualizaciones:
17
Fecha:
21 de abril de 2023 - 6:50
Visibilidad:
URL
Centro:
CP INF-PRI BENITO PEREZ GALDOS
Duración:
36′ 11″
Relación de aspecto:
1.78:1
Resolución:
1092x614 píxeles
Tamaño:
657.95 MBytes

Del mismo autor…

Ver más del mismo centro


EducaMadrid, Plataforma Educativa de la Comunidad de Madrid

Plataforma Educativa EducaMadrid