Activa JavaScript para disfrutar de los vídeos de la Mediateca.
Premios certamen literario "Leer un cuadro" (parte II) - Contenido educativo
Ajuste de pantallaEl ajuste de pantalla se aprecia al ver el vídeo en pantalla completa. Elige la presentación que más te guste:
Ler un cuadro aos alunos de segundo de la ESO.
00:00:00
Nos ha pasado o mesmo, tamén tenemos varios premiados
00:00:02
e, en primer lugar, o premio é para
00:00:05
a Lioli, de segundo de 1,
00:00:09
Alicia López Toledano.
00:00:12
Había unha gran ola que danzaba libremente sobre as aguas do Atlántico,
00:00:47
máis alá do Recife.
00:00:51
De mano da ventisca, a ola se encolxaba,
00:00:53
facéndose máis e máis grande para iluminarse con os rayos do río.
00:00:56
A esta ola le sentaban genial las nubes
00:00:59
Ya que según el ciclo del agua
00:01:02
Cuando el vapor que forma en las nubes
00:01:04
Se condensaba y caía
00:01:06
Tenía más líquido para hacerse
00:01:08
La más grande algún día
00:01:10
Pero por las noches todo cambiaba
00:01:12
El viento era tosco, frío
00:01:15
Y se movía con mucha agresividad
00:01:17
Y la pobre ola no le quedaba otra opción
00:01:19
Que quedarse de la mano de la ventisca
00:01:21
Volviéndose al igual que esta
00:01:23
Tosca, fría
00:01:25
Y de movimiento agresivo
00:01:27
Algunos barcos pesqueros que navegaban por o oceano en busca de pescados e mariscos
00:01:29
se encontraron entrando nas turbulencias que a corrente causaba a la ola
00:01:36
sin oportunidade de retroceder e despedirse de as suas familias
00:01:40
Hasta que un dos barcos conseguiu salir
00:01:44
dándose a ver ao porto máis cercano posible
00:01:46
e compartindo toda a información conocida sobre a ola
00:01:49
incluyendo as coordenadas e a força das correntes
00:01:52
La ola se hizo tan popular
00:01:56
que un conocido pintor japonés
00:01:58
la representou en sú obra
00:02:00
La gran ola
00:02:01
Bueno, e tenemos
00:02:02
outro premio tamén para
00:02:16
Saúndola Eso, esta vez
00:02:17
é para María Borgas por El mar
00:02:19
Gracias
00:02:22
Había donde recordé a mi madre
00:02:23
A esta playa cada verano
00:02:50
íbamos mi madre e yo a jugar con arena
00:02:53
a hacer castillos
00:02:55
E incluso nos pegábamos un gran baño
00:02:56
Mi madre siempre ha sido mi inspiración
00:02:58
Mi único ejemplo a seguir
00:03:01
Ella era una mujer muy valiente y luchadora
00:03:02
Todavía me acuerdo de cuando ella estaba aquí
00:03:05
Mamá, vuelva a darme todos los consejos que te rechazaba
00:03:07
No sé dónde ir
00:03:11
Nunca me había imaginado una vida sin ti
00:03:12
Mamá
00:03:15
Ella era una parte de mí
00:03:16
Hasta que un día una ola grande la arrebató
00:03:18
Mis lágrimas me hundieron
00:03:21
Sentía un vacío inexplicable
00:03:23
como desearía volver a verla
00:03:24
e darle un abrazo
00:03:26
escuchar seus consexos
00:03:28
e sentirla cerca outra vez
00:03:29
pero agora só a recuerdo
00:03:31
cando veo a ver a nola ascender
00:03:33
Bueno, pois
00:03:34
para cerrar a entrega de premios
00:03:51
de I e II de la ESO
00:03:53
vamos a tener a lectura de outro poema
00:03:55
e se vai encargar de lerlo
00:03:58
tamén un alumno de I de la ESO
00:04:00
ou alumna, non é igual
00:04:02
o que decían aquí seus profesores
00:04:03
os recuerdo que esta actividade se realiza
00:04:06
en a clase de lengua
00:04:10
lo digo para as familias
00:04:11
porque estes textos que nos han leído
00:04:12
estes alunos
00:04:14
nos han feito en a hora da clase
00:04:17
proyectamos a imagen
00:04:19
e ellos escriben
00:04:21
non o corrijen, non o revisan e non o entregan
00:04:22
entón, eu creo que
00:04:25
merecen a nosa admiración
00:04:27
a nosa alegria
00:04:29
o noso respeito
00:04:31
e, por suposto, o noso silencio
00:04:32
Un abrazo para a siguiente lectora ou o seguinte lector, que é?
00:04:35
De primeiro E.
00:04:41
Gota pequena, mi dolor, la tiré al mar, al hondo mar.
00:05:05
Logo me dije, a tu sabor ya puedes navegar.
00:05:10
Mas me perdió la poca fe, la poca fe de mi cantar.
00:05:13
Entre onda e cielo naufragué, e era un dolor inmenso el mar.
00:05:17
Bueno, pues ahora empezamos
00:05:20
con el segundo ciclo
00:05:36
de la ESO, con tercero y cuarto de la ESO
00:05:38
y os dejo con el
00:05:40
profesor de lengua de la clase
00:05:42
Vale, en tercero de la ESO
00:05:44
tenemos un único premio
00:05:50
para el texto titulado
00:05:51
Soy el mar, presentado por
00:05:53
Emily Vargas de Tercero C
00:05:56
A leer no, pero porque vos vais a recoger el diploma, si, ¿verdad?
00:06:09
Me ha dado permiso para que lo lea yo.
00:06:48
Dice así.
00:06:52
Soy el mar.
00:06:54
Desde niña crecí con el mar.
00:06:56
Y al pasar el tiempo me di cuenta de detalles que a simple vista no se pueden notar.
00:06:58
¿Por qué alguien lo haría?
00:07:03
Todos vienen, se bañan, juegan, chapotean
00:07:04
Pero, ¿quién llegaría a pensar en tantas similitudes con la vida?
00:07:07
Nadie
00:07:12
Desde pequeña, mi padre me enseñó a pescar, a surfear
00:07:12
Y a crear utensilios con las mismas cosas que nos encontrábamos en la playa
00:07:17
Me enseñó mucho, y su partida, aún más
00:07:21
Siempre me identifiqué con el mar, y siempre lo dije
00:07:25
Pero cuando me hice mayor, entendí por qué lo hacía
00:07:28
As olas son como a nosa autoestima
00:07:32
Á veces as podemos tener alta
00:07:35
E á veces baja
00:07:37
Ou á veces nos podemos sentir sin ninguna
00:07:39
E está ben
00:07:41
Porque non sempre temos que estar contentos
00:07:43
Para que sea o correcto
00:07:45
O mar refleja á perfección
00:07:47
Nuestros sentimientos
00:07:49
Que á veces poden ser cálidos
00:07:50
Pero tamén poden ser fríos
00:07:52
Como se non les hubieran dado
00:07:54
O suficiente rayos do sol
00:07:55
En o mesmo mar podemos encontrar
00:07:56
A tranquilidade e a inquietud ou o enfado
00:07:59
pero hai que recordar que a maneira cambia
00:08:01
como os nosos sentimientos
00:08:04
os peces e os animais do mar
00:08:06
son a nosa companhia
00:08:09
se somos o mar, son os nosos companheiros de vida
00:08:09
a veces, algunos se van
00:08:12
pero non podemos estar mal
00:08:14
porque igual que se van, tamén vienen
00:08:16
moitos novos
00:08:18
e por último, a arena
00:08:19
é o noso transporte
00:08:22
ás todas esas emociones
00:08:23
o noso trayecto
00:08:25
que a veces pode ser largo, peligroso
00:08:26
delicado
00:08:29
ou de moitas outras maneiras
00:08:30
pero sempre chegaremos a encontrarlo
00:08:32
só tens que confiar
00:08:34
en poder chegar
00:08:36
e agora para terminar
00:08:37
vamos a ver os premios
00:08:52
para os alunos
00:08:53
de cuarto de ESO
00:08:55
subirá Esther, que é a profesora
00:08:56
de un dos grupos
00:08:59
e Mila, que non pode estar
00:09:00
será sustituída por
00:09:03
a profesora de estudios
00:09:04
tamén profesora do Departamento de Lengua
00:09:06
Raquel Álvarez
00:09:08
Bueno, o primer premio para o cuarto de la ESO
00:09:09
é para
00:09:38
Lu Domínguez, de cuarto C
00:09:39
A sal rodea a joven muchacha
00:09:41
Su inconfundible olor
00:10:14
llena os seus pulmones
00:10:16
e deixa un molesto escozo na nariz
00:10:17
A sal le reseca a piel
00:10:19
formando unhas rayas blancas ao longo do seu corpo.
00:10:21
A pequena barca non é a embarcación ideal.
00:10:24
O asiento de madeira se le clava incómodamente nas caderas
00:10:26
e os seus dedos van perdendo a força vital
00:10:29
con a que sujetaban a caña de pescar.
00:10:31
O viejo pescador a seu lado non parece mellor.
00:10:34
Non se encuentra unha postura moi cómoda,
00:10:37
a sua espalda dolorosamente entorvada
00:10:38
e os seus pés sumergidos en agua fría.
00:10:40
Aún así, se reajusta a gorra e respira tranquilo.
00:10:43
Lleva pescando os últimos 40 anos de sua vida.
00:10:48
Lo cual a muchacha admirou
00:10:51
E os duros caños de sus manos
00:10:52
E as quemaduras en sua espalda
00:10:54
Le hablaron das terribles tormentas
00:10:55
E as horas con a dormanza seca
00:10:57
E o estómago vacío
00:10:59
Sus viejas cicatrices
00:11:00
Le contaron á niña sobre as tragedias
00:11:02
Con el ceño fruncido
00:11:05
Se gira hacia o viejo pescador
00:11:07
E le pregunta
00:11:09
Por que volves ao mar?
00:11:09
Que te espera aquí?
00:11:12
Esta vez é o antigo corazón
00:11:14
En el que responde
00:11:15
E le cuenta sobre o mar
00:11:16
Sobre como as olas rompen para salpicar
00:11:17
e refrescarle a cara
00:11:20
cando é calor.
00:11:21
Como a sal cura as heridas,
00:11:22
como a recife aleja os tiburones
00:11:24
e acerca os peces,
00:11:25
e como o mar dá a súa agua
00:11:27
para que a lluvia bañe os seus filhos.
00:11:28
O pescador sonríe ao mar
00:11:31
como a que sonríe a un viejo amigo.
00:11:32
O siguiente premio de 4º de Derecho
00:11:49
é para Dani Martín.
00:11:51
O texto se chama Agua.
00:12:35
A mar era a súa pasión,
00:12:38
o aire que donaba os seus pulmones,
00:12:40
o vento que movía os seus pés callosos
00:12:41
e a vista que iluminaba o seu rostro cada mañana.
00:12:43
Antonio non había conocido nada máis.
00:12:46
Desde a ventana do seu desgastado faro
00:12:49
veía as horas
00:12:50
e ansiaba día tras día volver ao seu barco,
00:12:51
Talía, para embarcarse nun viaje máis.
00:12:55
Antonio sentía que o mundo se posaba aos seus pés,
00:12:58
o seu mundo, o seu mar, a súa vida,
00:13:00
a súa razón para existir.
00:13:03
Mas sus piernas se habían rendido hacia ya tanto
00:13:04
Que su corazón iba a desistir
00:13:07
Las gentes del pequeño pueblo italiano
00:13:08
Al que Antonio se había mudado
00:13:11
A sus tiernos siete años
00:13:12
Atribuían su ausencia en áreas públicas
00:13:14
A su avanzada edad
00:13:16
Y a su áurea personalidad
00:13:17
Él, por su parte, insistía en que una fuerza maligna superior
00:13:19
Le había despojado de la habilidad para caminar
00:13:23
Quitándole lo que más amaba
00:13:26
Navegar
00:13:27
Con esas creencias tan suyas
00:13:28
Se había hecho con el apodo de el loco solitario
00:13:31
ou o marinero fantasma, entre os máis jovenes do lugar.
00:13:33
Unha mañana especialmente nublada e úmida,
00:13:37
que anunciaba tormenta,
00:13:39
Antonio se cansou da presión que le retenía
00:13:40
e, deixándose caer na súa silla de ruedas,
00:13:42
se arrastrou como o despojo que ele mesmo se sentía
00:13:45
hasta rozar con as súas manos
00:13:47
a suave e fría arena da plana.
00:13:49
As gotas, como cristales pulsantes desgarrando a súa pele,
00:13:51
se fundían con o ancho mar ante os seus oxos
00:13:55
e, pronto, se fundieron con as súas lágrimas.
00:13:57
Antonio cerrou os oxos,
00:14:00
disposto a abandonar sú alma e sú memoria
00:14:01
ás aguas saladas de sú infancia
00:14:03
pero unha mano temblorosa e suave
00:14:05
se aferró á sú pecho
00:14:08
estremeciendo hasta sú último nervio
00:14:09
del escueto e dolorido cuerpo del hombre
00:14:10
era unha niña de no máis de 9 años
00:14:13
con mechones blancos casi descoloridos
00:14:15
oxos llenos de agua como pozos estancados
00:14:17
e labios partidos
00:14:20
Antonio, que creía estar en ese punto
00:14:21
en el que el oxígeno te deja
00:14:23
e que abandonas a tus máis íntimos pensamientos
00:14:24
intentou zafarse del agarre firme de la muchacha
00:14:26
pero sus esfuerzos fueron en vano
00:14:29
¿Quién eres?
00:14:31
Preguntou o hombre con voz dura, rasgada
00:14:32
E casi tan muerta como era
00:14:34
Agua
00:14:35
No hai agua nos teus pulmones
00:14:40
Solo aire
00:14:41
Contestou a joven con un tono tan neutro
00:14:43
Que identificar emoción alguna
00:14:45
Habría sido como vaciar o oceano con un vaso
00:14:47
Entón Antonio lo supo
00:14:49
Unha ninfa
00:14:51
Ese era o monstro marino que se lo había arrebatado todo
00:14:52
Parecía tan pura e inocente
00:14:54
O mar hecho carne
00:14:56
Pero unha carne casi dulce, apacible
00:14:57
En calma
00:15:00
Tú me arrebataste las piernas, protestó él
00:15:01
Sintiendo sus pulmones llenarse de arena
00:15:04
Con cada bocanada que trataba de coger
00:15:06
Es el precio a pagar
00:15:08
Lo que la Marte da te lo quitará, susurró ella
00:15:10
Casi como un canto de sirena
00:15:12
Su cabello descolorido se trenzó solo
00:15:14
E se tornou rubio
00:15:16
Antonio contuvo la respiración
00:15:17
Talía, susurró al ver el fantasma de su hija
00:15:19
Más vivo que nunca
00:15:22
El cuerpo de Antonio se empezó a contraer
00:15:23
Casi como se se le plegara contra sí mismo
00:15:25
La ninfa, ahora con el rostro de su difunta niña
00:15:28
Sonreía dulcemente
00:15:30
Mientras la luz se apagaba en él
00:15:32
Arena, no hay agua en tus pulmones
00:15:33
Solo arena, susurró la voz
00:15:36
Nadie jamás volvió a ver a Antonio
00:15:38
Ni se supo de su cadáver
00:15:40
Pero muchos juran ver su navío, Talía
00:15:41
Zarpar sin rumbo ni capitán cada noche
00:15:43
El último premio que tenemos
00:15:46
Es para
00:16:04
Una alumna de cuarto A
00:16:06
De la ESO
00:16:08
Que ha titulado su texto
00:16:09
Poseidón
00:16:12
Sofía de Pillo
00:16:14
Buenas tardes
00:16:16
Enhorabuena
00:16:17
Las olas chocan entre sí como un accidente trágico automovilístico
00:16:33
El viento ruge como el rey de la selva
00:16:53
Similar a las luces de aquellos que viven sin miedo a la muerte
00:16:56
El barco, desesperado y perdido, lucha con todas sus fuerzas
00:16:59
Es débil y viejo
00:17:03
La madera está podrida y rota
00:17:04
Crujiendo como el pan recién sacado del horno
00:17:06
No se ve ni una pizca de vida
00:17:09
Esperanza
00:17:11
Aún así, a tranquilidade se encontra debaixo das lenguas de agua
00:17:11
Que asciende e desciende como o faz o sol
00:17:15
Os 365 días do ano
00:17:17
Repetidamente, sem cessar
00:17:21
Sem depender do clima, da situación, da gravidade, da intensidade
00:17:23
Tan forte como o amor entre madre e filha
00:17:27
Como a força da gravidade
00:17:29
A pesar de que a veces non se sente e creemos que estamos flotando
00:17:31
Como a morte de un ser querido
00:17:34
Semejándose ao dolor que arrastra unhas inesperadas patadas no estómago
00:17:36
tan fuerte que puede llegar a lastimar sin intención
00:17:41
debajo sólo hay silencio sepulcral
00:17:44
no se escucha absolutamente nada
00:17:47
al igual que en el espacio
00:17:49
sin embargo se interpone entre él y el océano una capa
00:17:50
se diferencia de estas por el ruido y por el desorden
00:17:54
los problemas, las disputas, los gritos y llantos, el miedo
00:17:57
nosotros somos el barco, estamos al borde del silencio
00:18:01
lo sabemos pero no lo tomamos en cuenta
00:18:05
es ignorado pero está ahí
00:18:07
Cada día luchamos con el miedo en el aire
00:18:09
Y todo lo que conlleva
00:18:11
Damos lo mejor cada día
00:18:13
Para no ahogarnos en las olas del mar
00:18:15
Que por muy pequeñas que sean
00:18:17
Pueden llegar a ser confundidas con tsunamis
00:18:19
La realidad es que
00:18:21
Algunos confundimos esas olas con montañas rusas
00:18:22
Mientras que otros las percibimos
00:18:25
Como toboganes que nos dirigen al vacío
00:18:27
Si es su imagen, su estampa
00:18:29
Vuelta en el cielo
00:18:55
Si no es el mar, si es su voz delgada
00:18:57
A través del ancho mundo
00:18:59
En altavoz por los aires
00:19:00
Si no es el mar, si es un hombre
00:19:02
En un idioma sin labios, sin pueblo
00:19:05
Sin más palabra que esta, mar
00:19:07
Si no es el mar, si es su idea de fuego
00:19:09
Insondable, limpia
00:19:12
Y yo, ardiendo, ahogándome en ella
00:19:14
Pues ahora sí, veis como se podía
00:19:17
Ahora sí que os tengo que dar las gracias
00:19:28
Por ese maravilloso silencio
00:19:30
Con el que habéis conseguido que cerremos el acto
00:19:32
reitero, o facemos todos os anos
00:19:36
é a actividade que máis nos gusta
00:19:38
aos profesores do Departamento de Lengua
00:19:42
non serviría para moito esta asignatura
00:19:44
se non serve para poner en palabras
00:19:48
esas imágenes, esas emociones
00:19:51
que todos chegamos dentro
00:19:53
mañana é o dia do libro
00:19:54
é un día moi especial, o 23 de abril
00:19:56
como sabéis, que se celebra a morte dos autores
00:19:58
por aquello de que han tenido vida, claro
00:20:02
se celebráramos os nascimentos
00:20:03
non sabíamos que estaríamos celebrando
00:20:05
a lo mejor celebrábamos o nascimento
00:20:07
de un impostor, de un defraudador
00:20:09
ou vallosta saber que
00:20:11
non está mal o de celebrar as mortes
00:20:13
iso significa que a vida merecido a pena
00:20:15
e sobre todo as súas lecturas
00:20:17
nos han merecido a pena
00:20:19
bueno, pois vou a cerrar
00:20:20
este acto entrañable
00:20:22
este ano temos tenido moitos premios
00:20:25
reiteramos que
00:20:26
quizá o ano que viene
00:20:28
o ampliemos máis, non sabemos
00:20:30
a ver, depende de vostra calidad
00:20:32
literario, de vuestra concentración
00:20:34
porque a veces non se trata tanto
00:20:37
de calidad como de concentración
00:20:38
o cuadro era precioso
00:20:41
e ha dado moito juego
00:20:43
e a ver se o ano que viene tenemos outro
00:20:44
que nos guste tamén moito
00:20:46
é moi humilde o regalito que vos facemos
00:20:48
porque já sabéis que a Escuela Pública
00:20:51
está en as últimas
00:20:53
e a duras penas
00:20:56
conseguimos rascar
00:20:57
para comprar unhas pequenas
00:20:58
tarjetas con as que vos podáis
00:21:01
comprar un libro por lo menos de bolsillo
00:21:02
vuelvo a agradecer a mis compañeros
00:21:04
del departamento de lengua
00:21:06
que interrumpan sus programaciones
00:21:08
sus propuestas
00:21:10
para que ese día todos
00:21:12
escribamos a la vez
00:21:14
algo relacionado con el cuadro
00:21:16
que previamente nos han seleccionado
00:21:18
las compañeras del departamento
00:21:20
de dibujo
00:21:22
como veis desde 1º hasta 4º de la ESO
00:21:23
desde los 12
00:21:26
hasta los 14, 15, 16
00:21:28
algunos 17 años
00:21:30
tenéis moitas cosas que dizer
00:21:32
moi bonitas, moi importantes
00:21:34
moi intensas e moi serias
00:21:36
así que non o deixéis
00:21:38
seguid escribiendo, seguid pensando
00:21:40
e que a vida vos regale
00:21:42
un sinfín de lecturas
00:21:45
¿Quién é o autor
00:21:46
do quadro?
00:21:48
É un japonés
00:21:51
con un nome un pouco
00:21:55
difícil de pronunciar
00:21:56
pero que é famoso, non?
00:21:58
É moi famoso, están moitas camisetas
00:21:59
alguno de vosotros
00:22:02
ten unha comiseta con o cuadro
00:22:04
de la granola
00:22:05
bueno, eu quero agradecer
00:22:06
Cana... Cana...
00:22:09
Cana... Cana Guagua
00:22:12
Cana...
00:22:12
vale, gracias
00:22:18
vale
00:22:20
a plataforma con a Escuela Pública
00:22:22
quere agradecer ao profesorado
00:22:25
do Instituto Juana de Castilla
00:22:27
a preparación
00:22:30
e a organización deste acto
00:22:32
e sobre todo a preparación
00:22:34
de tantos días
00:22:35
e tantos escritos.
00:22:37
Ha sido moi interesante,
00:22:39
os textos son buenísimos
00:22:41
e os quero invitar que este,
00:22:42
como é a semana do libro,
00:22:45
no fin de semana
00:22:47
se celebran
00:22:48
moitos conciertos
00:22:50
e se celebran presentaciones de libros
00:22:52
e outros actos
00:22:54
na Plaza Manuel de la Quintana
00:22:55
que está cerca do Parque Z.
00:22:57
E me imagino que o conoceréis
00:23:01
e non o perguntáis.
00:23:03
e outro ano máis
00:23:04
os esperamos
00:23:06
este é o cuarto ano que llevamos celebrandolo
00:23:07
e me parece que é precioso o acto
00:23:10
e precioso o que facéis
00:23:14
seguir leñendo, seguir escribendo
00:23:16
que os facen máis inteligentes
00:23:18
e mellores persoas
00:23:20
gracias
00:23:21
bueno, pois moitas gracias
00:23:22
ás familias por assistir
00:23:31
gracias a todos
00:23:32
porque ao final
00:23:34
o que quizá os parezca un simple ejercicio
00:23:36
unha clase de lengua
00:23:39
que é escribir un relato
00:23:39
agora a profe me manda a escribir
00:23:42
así de golpe
00:23:44
ese medo al folio en blanco
00:23:45
lo superáis cada ano pero con creces
00:23:47
entón este ejercicio
00:23:51
que a vosotros os pode parecer simplemente eso
00:23:52
unha actividade máis de clase
00:23:54
se convierte en isto
00:23:56
os dá poder
00:23:58
para que?
00:23:59
para tocar todas as nosas vidas
00:24:01
que al final é o que face a literatura
00:24:03
con todos nosos
00:24:05
me sinto moi orgullosa
00:24:07
de todos vosotros, de mi equipo
00:24:10
de lengua de literatura, de todo el Juana
00:24:11
de Castilla
00:24:13
todo, os de antes e os de agora
00:24:14
Jesús, moitas gracias
00:24:18
por ayudarnos a estar aquí hoi
00:24:19
e os queremos moitísimo
00:24:21
así que seguid escribindo, seguid leyendo
00:24:23
porque el Juana
00:24:26
vale, os quere llevar a lo máis alto
00:24:27
e iso depende de vosotros
00:24:30
non de nosas ganas, de nosas ganas si
00:24:31
y espero que vuestro empeño os afecte, vale?
00:24:33
Muchas gracias.
00:24:35
- Subido por:
- Javier F.
- Licencia:
- Todos los derechos reservados
- Visualizaciones:
- 38
- Fecha:
- 25 de abril de 2024 - 23:40
- Visibilidad:
- Público
- Centro:
- IES JUANA DE CASTILLA
- Duración:
- 24′ 40″
- Relación de aspecto:
- 1.78:1
- Resolución:
- 1280x720 píxeles
- Tamaño:
- 667.86 MBytes