Canto yo y la montaña baila FUNCIÓN en NAVARREVISCA 13-6-2026 - Contenido educativo
Ajuste de pantallaEl ajuste de pantalla se aprecia al ver el vídeo en pantalla completa. Elige la presentación que más te guste:
O que é o que é?
00:00:00
de hecho, ellos
00:01:43
aquí hacen la última función
00:01:45
de la subida
00:01:47
además este año, con un proyecto
00:01:49
super arriesgado, no puedo asegurar
00:01:51
que hubiera función en el mes de abril
00:01:53
en su estreno, en el Teatro Jaime Samos de Parla
00:01:55
una función bellísima
00:01:58
que nos toca mucho
00:01:59
el título es sugerente, lo habéis leído en redes
00:02:01
en los carteles que hemos puesto
00:02:03
por toda una revista
00:02:04
pero que mejor que Carmen
00:02:07
que ha sido profesora
00:02:09
moitos anos en el IES
00:02:11
de las Américas de Pabla
00:02:12
para explicar de que va el asunto
00:02:13
porque foi con ella
00:02:16
e con o que máis
00:02:17
mi papel de hoxe non era este
00:02:19
agora isto
00:02:35
ocorre con moita frecuencia
00:02:36
en os grupos escolares de teatro
00:02:37
fallan as clites
00:02:40
hai outras persoas que
00:02:42
queren sustituirlas
00:02:44
e eu este ano sustituí
00:02:45
a persoa que redactou
00:02:48
unhas palabras preciosas
00:02:50
sobre el contenido de la obra.
00:02:51
Pues, la mente lo voy a limitar
00:02:56
a leerlo.
00:02:57
Mi papel en el grupo es
00:02:59
otro totalmente distinto,
00:03:00
pero, gustosamente,
00:03:03
me presto
00:03:05
a hacer esto.
00:03:07
Dice esto,
00:03:09
explica el contenido de la obra
00:03:10
y nos ríe un poco por los vericuetos
00:03:12
de esta obra que es
00:03:14
bellísima y complicada.
00:03:15
La naturaleza tiene
00:03:20
maneras extraordinarias
00:03:21
de manifestarse,
00:03:23
á veces con consecuencias maravillosas
00:03:25
e outras catastróficas.
00:03:27
O ser humano nasce,
00:03:29
transita por o mundo
00:03:31
e acaba desaparecendo,
00:03:33
pero, mientras,
00:03:35
a natureza segue o seu curso
00:03:37
de maneira inevitável.
00:03:38
Nesta obra, que é unha adaptación
00:03:41
da novela de Irene Solá,
00:03:43
que a escribió en 2019,
00:03:45
a natureza e as suas diversas formas
00:03:47
de manifestación
00:03:49
son as protagonistas
00:03:51
pois
00:03:53
mentre un hombre
00:03:55
morre atravesado por un rayo
00:03:57
e a súa familia teña que seguir
00:03:59
a súa vida lidiando con esa
00:04:01
tragedia
00:04:03
con esa trágica realidad
00:04:03
as gotas de agua, as setas
00:04:06
os árboles, un corpo
00:04:09
ou a mesma montaña
00:04:11
situada no Pirineo
00:04:13
no Pirineo catalán
00:04:14
aportan súa voz e perspectiva
00:04:16
a este complejo
00:04:19
un cuadro tan lindo, bello e cruel.
00:04:20
Todo comeza,
00:04:23
verán,
00:04:25
con unha tormenta,
00:04:26
con as gotas de agua
00:04:27
generando magia
00:04:28
e arruinando a vida
00:04:29
de un hombre
00:04:30
que saiu a inspirarse
00:04:31
e a ver como estaban as vacas.
00:04:33
Con ustedes,
00:04:37
o grupo Bacarantla,
00:04:38
e diviértanse.
00:04:39
Móviles apagados
00:04:48
ou en silencio, por favor.
00:04:49
O, o, o, o, o, o, o, o, o, o, o, o, o, o, o, o, o, o, o.
00:06:23
Chegamos con as luz, veníamos de mar,
00:07:42
e a mar a lleva.
00:07:52
Cando os animais nos vieron chegar,
00:08:05
se apurucaron en o máis profundo das maligueras.
00:08:08
Lo cubrimos todo con unha manta.
00:08:11
Los rogles, los coques, los abedures y los abetos
00:08:14
Todos guardaron silencio
00:08:21
Y entonces disparamos el primer rayo
00:08:31
Y entonces derramamos el agua
00:08:35
Y el trueno estremecedor resonó en la caminata torácica
00:08:44
Fue en ese momento cuando el hombre dijo
00:08:52
¡Campo el pie! ¡Inútil! ¡Está pillada la tormenta!
00:08:56
El hombre venía de una casa cercana
00:09:00
Había dentro de atrás unos cuantos cerros de la mina
00:09:02
Un perro e dos gatos
00:09:04
Unha mujer, dos niños e un viejo
00:09:06
Se chamaba Domenech
00:09:08
Domenech
00:09:11
Domenech
00:09:12
Domenech
00:09:13
O niño de pecho choraba
00:09:15
Cando saía de casa
00:09:17
Domenech
00:09:19
É difícil componer besos
00:09:24
E contemplar a virtud
00:09:28
Que se esconde entre todas as cousas
00:09:30
Cando os niños choran
00:09:32
Con esa silencia é de los besos llagos
00:09:34
que nacería en el corazón aunque no quieras
00:09:36
y quería ir a ver a las vacas.
00:09:39
Tenía que ir a verlas.
00:09:42
¿Qué sabes tú de vacas, tío?
00:09:47
¡Cago en bien!
00:09:51
¡El ternero se ha entregado en los alambres!
00:09:53
Esta es tío de Campredón.
00:09:56
Se casó con el hombre que la dejó a sola en la casa
00:10:00
con dos niños y un viejo que le ha hablado.
00:10:02
Pero la casa pesa tanto
00:10:05
¡Cago en Dios y en el demonio!
00:10:06
la gente tendría que tener más tiempo
00:10:08
para conocerse
00:10:12
antes de casarse
00:10:13
más tiempo
00:10:15
para vivir
00:10:17
antes de traer hijos al mundo
00:10:18
Dios, Dios
00:10:20
es tan corta como un gato
00:10:29
como una gata
00:10:31
como un avión
00:10:33
Casate conmigo.
00:12:36
Y entonces lanzamos
00:12:39
el segundo rayo.
00:12:51
Los rayos van
00:12:55
y los abedules
00:13:01
como el azul rato
00:13:05
y la cabaja
00:13:06
como un puñado de monedas
00:13:09
y el rayo entro
00:13:14
al pacho cabrón
00:13:16
y los trapos llenos de ceniza
00:16:14
y la espera
00:16:16
en un salto de agua
00:16:31
en un día de verano.
00:16:32
O que é isto?
00:16:33
A risa se definía das mãos, das pernas, dos pés e, finalmente, da seriedade.
00:16:34
E a tristeza de as cousas que non poden facer os homens.
00:16:39
O aire aumentaba e me saía por a nariz e as orelas.
00:16:42
E desde con a rodilla tuve que escalar el pez.
00:16:45
Listo para guardar en ella todos os cuentos.
00:16:48
Todas as historias.
00:16:51
Todas as cousas que le dijimos que facíamos.
00:16:53
E as que ellos decían que habíamos feito.
00:16:55
Que habíamos feito contra Dios, contra...
00:16:57
Mentiras!
00:17:00
Mentiras!
00:17:08
Mentiras que se habían querido de tanto decirlas.
00:17:09
Un día me llamaron bruja.
00:17:11
Bruja!
00:17:14
Menos que con...
00:17:20
Que en estas montañas ya no queda ninguno de los que nos señalaron.
00:18:24
Ni de los que nos encerraron.
00:18:28
Ni de los que nos buscaron las marcas de bruja.
00:18:30
Ni de los que hicieron los nudos y miraron de las cuerdas.
00:18:32
A veces lloro con un niño en la cueva.
00:18:36
Hoy, lloro por el hombre que murió sobre la montaña con el rayo.
00:18:40
Que é a risa
00:18:46
Un, dos, tres, alé, escondite
00:18:55
Mis filhos son como moscas.
00:20:26
Donde se posan, cagan.
00:20:36
Se os podías ir, el rastro.
00:20:38
Cuatro, cinco, seis, y me pillan, no me ves.
00:20:40
¿Dónde están los niños?
00:20:46
Fuera.
00:20:52
¿Fuera?
00:20:54
¿Quiere algo?
00:20:56
Una.
00:21:04
Quisiera dejar de vivir.
00:21:06
Pero entonces,
00:21:09
e a obrigan a vivir.
00:21:10
Os filhos gritan
00:21:13
e a obligan a vivir.
00:21:16
O viejo
00:21:22
teña fome
00:21:23
e reclama.
00:21:24
E unha
00:21:27
deixa de ser moza
00:21:28
e se convierte en viuda.
00:21:30
Deja de ser
00:21:33
o centro de sua vida,
00:21:34
a sangra, a sabiduría
00:21:36
e a faz desear
00:21:37
unha vida pequena,
00:21:39
unha vida tan pequena
00:21:41
que quepa
00:21:43
un bolsillo
00:21:44
unha vida
00:21:47
como un anillo
00:21:53
como unha avellana
00:21:58
tira
00:22:03
o coração tamén aquí
00:22:05
en mitad do caminho
00:22:07
entre o barro e as tarcas
00:22:08
tira os brazos
00:22:11
os besos
00:22:13
a alegria
00:22:16
e tirar a cama do matrimonio.
00:22:18
Si yo,
00:22:22
si yo
00:22:24
tengo hambre, mujer.
00:22:27
Yo quería un marido.
00:22:50
Mi marido.
00:22:55
E se despues
00:22:57
venían hijos,
00:22:58
pois bien.
00:23:01
Pero solo hijos,
00:23:03
para que iba a querer
00:23:05
unha solo hijos?
00:23:06
No pude ni probarlo.
00:23:08
Non me había quedado a mirar os labios
00:23:09
cando me partieron por a mitad como a un conejo.
00:23:12
Que trepa, que trepa, la virgen de la cueva,
00:23:15
os pajaritos cansan, as nubes se levantan.
00:23:19
Os niños tendrán que ser un consuelo, unha recompensa.
00:23:28
Ilari, Mia, venid aquí, xa!
00:23:32
Os llevo en el culo, que non podréis...
00:23:37
Pero, mamá, non hemos hecho nada.
00:23:41
Aló, e onde está o mantel?
00:23:44
Lo repito por última vez
00:23:51
Se han llevado as mujeres del agua
00:23:53
Se han llevado o mantel
00:24:01
E xa?
00:24:06
Se lo hemos dado nosotros
00:24:10
E onde está o mantel?
00:24:16
Se lo han quedado
00:24:22
Mentirosos
00:24:23
Más que mentirosos
00:24:25
Se acabó Pilar Río con llamas
00:24:28
E dijo aos senadores
00:24:30
Se acabou
00:24:31
¿Lo entendéis?
00:24:32
¿Lo entendéis?
00:24:35
La soledad
00:24:39
Del viejo
00:24:59
El amor es seco
00:25:01
Que no está en una parte
00:25:03
Y lloro de rabia
00:25:05
Por el viejo
00:25:07
Que no es mi padre
00:25:08
Porque yo no tengo padres
00:25:10
Y lloro por los niños mentirosos
00:25:13
Que son mis hijos
00:25:16
Unos niños que tendrían que querer
00:25:17
Y cuidar de su madre
00:25:20
Que tendrían que ser un consuelo
00:25:21
Si nos curimos
00:25:28
Despiéndonos
00:27:47
Y recordamos el bosque
00:27:48
Nuestro bosque
00:27:55
Que recordamos nuestra luz
00:27:57
Nuestra luz
00:27:58
Nuestra luz
00:27:59
Y recordamos las hormigas
00:28:02
Y las hojas
00:28:10
Porque siempre hemos estado aquí
00:28:12
Y siempre estaremos aquí
00:28:14
Porque no hay principio sin
00:28:16
El bosque en el que no se puede morir
00:28:18
Semilla compartida
00:28:27
La cremita
00:28:41
O xa que querían
00:28:44
Que era sin pesquisa
00:28:53
Ui, non digas a Agustín
00:28:58
Dale a soba
00:31:04
Tienes que limpiar las carreteras, eh
00:31:05
Anda, golfo
00:31:07
Mucha agua sa de la cruz
00:31:09
Donde vais tan temprano?
00:31:11
Vamos a la parte alta
00:31:13
E a ver luego como has dejado los caminos
00:31:14
Agustín, viste que hay alisetas?
00:31:16
Los pinares están llenos de trompetas.
00:31:20
Pues ya me dirás tú onde vas a buscarlas.
00:31:23
Yo este otoño no he cogido máis que un cestillo.
00:31:25
Pues en el pinar, Agustí.
00:31:28
Mírala y mira atrás, que no tienes ojos.
00:31:31
Pues los ojos tienes tú, sin vergüenza.
00:31:34
Que no se os escapa ni un sitio.
00:31:36
Hay mucha niebla.
00:31:40
Que se os han perdido ya, amigo.
00:31:41
Pues vamos a cazar, Agustí.
00:31:43
El yao mayor llevamos varios días guiando cortos.
00:31:45
A ver se coxéis o bolso grande e deixáis que os pepinos te deixan para a próxima primavera.
00:31:48
Sí, sí. Vamos, Jauma, que se nos eis a mano en la cima.
00:31:52
Adiós, Agustín e Aguantil, dade a las copas, no me despistes.
00:31:56
Jauma!
00:32:03
Adiós, adiós.
00:32:11
Les digo adiós con la mano.
00:32:17
E se mete en la montaña para non volver nunca máis.
00:32:19
E Lani se encha a plantaña, lo llena todo de palabras.
00:32:24
Habla tanto que hasta las cebollas se le salen a oreja.
00:32:27
y los animales huyen despavoridos al cuchar y chacharear.
00:32:29
Mi y Yoma son más calmados, más tranquilos, más sospechados.
00:32:34
Tienen gracia que, siendo tan tímidos y tan oscos,
00:32:39
se quieran y se busquen como dos gatos de la misma tamada.
00:32:42
Estos hijos de Sio tienen buen corazón.
00:32:45
Y Yoma, el de los gigantes,
00:32:49
venga de donde venga y sean sus padres como sean.
00:32:51
Siempre me saluda.
00:32:54
Buen chaval.
00:32:55
Y seguramente ahora sale el disparo.
00:32:56
¿No, Agustín?
00:32:59
Sí, seguramente será cuando sueñe
00:33:02
Y enseguida se lo traga a la montaña
00:33:05
Y la montaña
00:33:07
Se lo tenga que quitar a esta paz de hojas secas
00:33:08
¡Y piedra!
00:33:11
Y los ambientos
00:33:12
Y no me llega nada a mis oídos
00:33:16
Como entonces
00:33:19
Y las sensaciones de medidora
00:33:22
¡Agustín! ¡Agustín! ¡Agustín!
00:33:24
Y el medio erizado en la espalda
00:33:30
y el club de presentimiento de altos malos.
00:33:32
Lo que más me gusta del pueblo
00:33:39
son las cosas que hacemos todos juntos.
00:33:41
Las fiestas de verano,
00:33:46
las mil, mi mujer y yo,
00:33:48
bailamos sabaneando.
00:33:50
Tiene gracia que me gusten tanto las sabaneas,
00:33:53
porque a mí el mar
00:33:56
me forma.
00:33:57
A mí que no me saquen de las montañas.
00:33:59
Pero es el mar de las ancianas.
00:34:03
É xe, xe que é xe
00:34:06
Ser, ser, ser, ser, ser, ser, ser, ser, ser
00:35:15
Niño, que sois un niño
00:35:50
Que era un pequeno vaca sempre coi seguro puesto
00:35:56
Que a un niño
00:35:59
Que la vida e o mundo é historia
00:36:00
E cando pasan en ella
00:36:03
Están llenas de desgracia
00:36:05
Que la pasaba a gente que no decidía que pasara
00:36:07
Cando non había nadie para poder evitarla
00:36:10
Se a unha vez es ahora
00:36:12
Cando suena o outro disparo
00:36:14
Nosotros disparos
00:36:15
O padre escuchou os disparos dos soldados na montaña
00:36:17
Ele os escuchou
00:36:21
Pero yo hoy no oigo nada
00:36:23
Los soldados republicanos se retiraban
00:36:25
Llevan prisioneros, soldados nacionales
00:36:27
Llamaron a las puertas y les abrieron
00:36:29
Le dijeron al mayor
00:36:32
Al hermano mayor
00:36:33
Tú, enséñanos un camino a Francia
00:36:34
Ahora tengo que volverme a ponerle las asbalgatas
00:36:37
Es la última vez que te las pones
00:36:40
Les enseñó el camino
00:36:42
Y no volvió
00:36:46
Y ahora es cuando tu padre oye los disparos
00:36:47
Y los disparos que fusilaron
00:36:50
A otros soldados y a los hermanos de tu padre
00:36:51
Días despues bajaron os que escondieron
00:36:54
Menos tú tía Teresa
00:36:58
Estaba tan enfadada
00:37:00
De que outros soldados mataron a súa irmán
00:37:03
Que se subió ao balcón
00:37:06
E les echou unha cazuela de soco e viento que tenía no fogo
00:37:09
Os soldados le cortaron o collo con unha barbeta
00:37:14
Mi padre era un hombre moi enfadado
00:37:20
Debe ter un buen rato que ha sonado o disparo
00:37:25
Y que el diario ha muerto
00:37:28
Y que el yauma lo caiga en la...
00:37:30
¿Lo han oído?
00:37:33
¿Qué ha pasado?
00:37:34
Un accidente de caza en la montaña
00:37:36
Y yauma, el de los gigantes
00:37:37
Ha disparado a Hilario en Matabartes
00:37:40
Hilario, ¿lo testió?
00:37:42
Ha sido rápido
00:37:45
Yauma lo ha caigado en brazos desde la montaña
00:37:46
Nada, nada, un accidente de caza
00:37:48
Ya, ya, un accidente
00:37:51
Como si los accidentes sucedieran lejos
00:37:58
En otros lugares
00:38:00
a gente que uno no conoce
00:38:01
como se nunca pudiera ser hoy
00:38:04
el día de un accidente
00:38:06
y ahora es cuando suena el disparo
00:38:08
y todas las cosas que no conocíamos
00:38:11
que nos imaginábamos
00:39:56
que nos creímos
00:39:58
que nuestra madre
00:40:10
dentro
00:40:17
estáis mojados
00:40:26
estáis mojados
00:40:40
el frío es el desamparo
00:40:41
mi madre
00:40:43
Y de llevar casillos
00:40:46
Había hierba
00:41:03
¿Hierba? ¿Que te tocaba los ojos?
00:41:06
¿Hierba? ¿Que te tocaba los ojos?
00:41:08
Y había cielo
00:41:11
Que era claro y oscuro
00:41:13
Y había noche
00:41:15
Que es como el serpiente
00:41:17
Pero no hay
00:41:19
Había piedras en mi lecho
00:41:20
Había sol
00:41:23
Había todas las cosas
00:41:24
Las que hacen ruido, las que dan miedo
00:41:26
Las que dan miedo
00:41:28
Oí, me quedo quieto e escorrido, pero o olor que me inunda todo me dice que corra.
00:41:38
Corre!
00:41:47
Corre moito!
00:41:48
Corre, sente o medo.
00:41:49
Corre, que oi o seu ruido.
00:41:50
Corre, si o ouves.
00:41:52
O ouves pequeno e bonito, pero non o ouve a luna.
00:41:53
Que cosas non son buenas?
00:41:57
Unas cosas!
00:41:59
E as outras cosas?
00:42:00
Que ouves un olor que non te gusta?
00:42:02
Que ouves un olor que non te gusta?
00:42:04
Corre!
00:42:06
Que é torpe?
00:42:10
O que máis medo te dá?
00:42:11
El peor
00:42:15
Un sitio que non conoces
00:42:16
Algo se aproxima
00:42:20
Non son cosas como mamés
00:42:25
La idea fue la madrugada
00:42:31
Que es un olor sin sabor
00:42:32
De pronto se levantó el fiesto
00:42:34
Como si fuera un desolé
00:42:36
Me da pavor
00:42:44
Y entonces lo oí
00:42:48
Un ruido como el mar
00:42:52
El mar
00:42:55
Porque ese ruido
00:42:56
Me había escogido
00:42:58
Pero no
00:43:01
Corre
00:43:02
Corre
00:43:02
Corriendo, corriendo
00:43:03
Corre, corso, corre, moita
00:43:05
Que viene el cazador, corre
00:43:37
De outro mundo
00:43:39
Si, Pirene era a hija del rey
00:45:32
E o señor era un gigante compuesto
00:45:38
Por tres cuerpos de hombre
00:45:41
unidos por la pintura que le quitou el plano á tuba.
00:45:43
Sí, piden escapar das montañas.
00:45:47
Ingenión, tenhas que empobar por agarrarla.
00:45:50
Se la queimou viva,
00:45:52
liera que escurrió a súa dorada con piedras graciosas,
00:45:54
formando unha escultura mortuória
00:45:57
desde el Cantábrico hasta el Cabo de Creus.
00:46:00
Sí, estas montañas se llaman Pirineos,
00:46:03
en honor de la filete.
00:46:06
Sí, este é o camino da retirada.
00:46:08
Por donde huyeron los mexicanos, civiles y soldados, ¡contesté la Francia!
00:46:12
Sí, y hoy está húmeda la mañana, sí.
00:46:18
Es aroma de tierra, de árbol y de mañana.
00:46:22
¡Cállate, la gente de arriba! ¡Ya más buena!
00:46:27
¡Más auténtica! ¡Más humana!
00:46:29
¡Pero sin respirar este bien todos los días!
00:46:32
¡Respirando este aire!
00:46:38
Bebiendo este agua
00:46:39
Contemplando a belleza destas montañas mitológicas
00:46:41
Me dispongo a subir a montaña
00:46:45
Só he comido un bocadillo seco
00:46:50
E non he comido café
00:46:57
E a última vez que estuve aquí
00:46:59
A primavera pasada
00:47:01
Estuve con mi ex
00:47:02
Buscándole as canas
00:47:04
E un cabecero me dixo
00:47:07
Estas peñas, estas manitas
00:47:08
Que cada diez años
00:47:11
Muere alguien por culpa dun rayo.
00:47:12
Ojo, no debes ser tú el siguiente, me dijo.
00:47:15
Con su boca desentada y piel tan seca
00:47:18
que se le había crujido cuando se afetaba la nariz.
00:47:21
Las nubes se remolillaban en un barroco de tormenta.
00:47:25
Ojo, no debes ser tú el siguiente.
00:47:28
Y se rió.
00:47:31
Dios mío, que paisajes.
00:47:34
Que paisajes y que montañas tenemos.
00:47:37
Deberíamos estar curiosos
00:47:40
Se nos olvida
00:47:42
Allí, allí
00:47:43
Todos apretados no agujero
00:47:45
Cuanto nos gusta
00:47:47
Que mocio que hay
00:47:52
Botas y nada
00:47:54
Que parece como nos viene
00:47:55
Mirad la parruquería
00:47:58
Que aunque indica por favor
00:48:08
Vamos a cobrar las cutizarras
00:48:10
Parece que se ha parado el tiempo
00:48:12
Oh my god
00:48:14
Mostrador de mármol
00:48:17
Viejo
00:48:18
rosado de talca sangre
00:48:19
paloso de color ocre
00:48:22
pisillos bravos de ganchillo
00:48:24
por todas partes
00:48:26
Está cerrado
00:48:28
Son, son
00:48:29
Son increíbles, son los pueblos
00:48:31
Saben vivir con tranquilidad
00:48:34
Vayamos a la parada
00:48:36
Nada de química
00:48:40
Sí, aquí está su reta
00:48:41
Pero sí, también está cerrada
00:48:43
Disculpe
00:48:47
¿Cómo es que hoy están todos?
00:48:50
Vamos al entierro.
00:48:56
¿Dónde la caballería y dónde la carnicería también van al entierro?
00:48:58
Se ha muerto Inari, el de Matabacas, el hijo de Sion.
00:49:05
¡Qué desgracia!
00:49:12
Apenas tenía 20 años, se ha muerto.
00:49:14
Yauma lo mató en la montaña.
00:49:18
que resulta que ha morto como o seu padre.
00:49:20
Ah, un accidente de casa, non?
00:49:23
Si!
00:49:28
Vaya algo a salvar.
00:49:32
Si, se come un pui-pui en el bar.
00:49:34
Entón, é unha mierda.
00:49:36
Pero se come en el bar.
00:49:38
Eso sí, é verdad.
00:49:39
Aquí nadie sabe que me ha discapado.
00:49:41
Mierda, está aferrado.
00:49:47
Ya, quizás, está en el centro.
00:49:48
¡Riii!
00:49:50
¿Qué tiene?
00:49:52
No, no, no, buen día, buen día.
00:49:56
A ver, ya no hay algún momento.
00:49:58
Es que por fin de excursión
00:50:00
y vamos a estar todos cerrados.
00:50:02
Nos gustaría ver a María.
00:50:04
Es que tenemos un coche abajo.
00:50:06
A dos horas de caminata.
00:50:17
No.
00:50:19
¿Por qué cosa?
00:50:21
No, yo abro mañana.
00:50:23
Pero bueno, ¡no me manes de pan!
00:50:25
¡Que no, fuera!
00:50:27
Ups, pero que desagradable, no saldrá nada como a cual esperes.
00:50:29
Mirá, é un encierro, que poza é preciosa.
00:50:34
Como un pintor, tendrá que pintar todos os encuadros, todos os días.
00:50:39
Espera, curares.
00:50:43
O que digo, as viexas, as boinas, que pintan isto.
00:50:45
Que hambre, que é trágica esta vida aquí arriba.
00:50:53
Buenos días
00:51:49
Yo soy Ilari, el de Matabajos
00:52:39
Yo
00:52:44
Yo miro los caminos
00:52:46
y los árboles
00:52:51
el cielo y el sol
00:52:52
las mañanas y las noches
00:52:55
las piedras y las orquídeas
00:52:57
las molligas de vaca
00:52:59
y las jungles,
00:53:01
las rojas,
00:53:04
el humo a lo lejos.
00:53:06
Lo rimo todo.
00:53:08
Llevo la poesía en la sangre
00:53:10
y guardo todos los poemas en la memoria,
00:53:12
como en un acomodado y nada,
00:53:15
pero nunca los pongo en el papel
00:53:18
para no matarlos.
00:53:19
Porque el papel
00:53:23
es como el agua dulce que se pierde en el mar.
00:53:24
La poesía tiene que ser libre,
00:53:28
Como hombro y señor
00:53:30
Como el aire suave en la tarde y el día
00:53:32
Que va donde quiere
00:53:37
Él es Yauma
00:53:38
Mi amigo
00:53:53
Y este es un poema para Yauma
00:53:55
Como la cascada de un huevo
00:53:57
El ruido fue el mango
00:54:03
La luz pinchaba
00:54:06
Yauma lloraba
00:54:10
el corzo
00:54:14
corría veloz
00:54:16
vamos a buscarlo
00:54:17
no llores, Jaume
00:54:22
que non me ha hecho daño
00:54:24
non quería
00:54:31
ponerte tan triste
00:54:34
tan solo, Jaume
00:54:36
non quería
00:54:39
dejarte tan solo
00:54:42
tan triste, Jaume
00:54:44
despues de recitar un poema
00:54:46
Sempre espero un momento
00:54:54
Despois, peleando nas palabras
00:54:55
Despois de que mi voz
00:54:58
Chegue a todas as partes
00:54:59
E cubra todos os espacios
00:55:01
Guardo a silencia
00:55:03
E escucho
00:55:05
Ela é minha
00:55:06
Minha irmã
00:55:22
E dedico este poema
00:55:24
Porque un día
00:55:27
Non volvimos
00:55:29
E ademais non
00:55:31
Seré o abono do teu cuento
00:55:31
Mi corazón, mía
00:55:35
É unha pedra
00:55:40
Unha roca redonda
00:55:43
Como é unha pedra
00:55:46
Un puño pequeno
00:55:49
Como un amor
00:55:51
Que non se moja
00:55:53
Que non se rompe
00:55:56
Mi corazón, mía
00:55:58
É unha pedra
00:56:01
Eu non teño moitas tristezas e melancolías
00:56:02
Pero a tristeza e a melancolía
00:56:12
Son importantes para a poesía
00:56:14
Estas cousas
00:56:16
As aprendí eu só
00:56:18
A importancia da melancolía
00:56:20
É o que é o poema
00:56:22
E estou orgulloso
00:56:23
Pessoas
00:56:25
Penso en alguén de mi vida de antes
00:56:44
Ou de mi vida de agora
00:56:47
Este poema
00:56:48
lo escribí para ti, madre.
00:57:31
Dejo espacio para vos,
00:57:34
queridos.
00:57:36
Ven, madre,
00:57:45
hagámonos
00:57:49
compañía
00:57:50
como las cejas
00:57:51
de nuestra casa.
00:57:54
Ven, madre,
00:57:57
cantemos
00:58:00
melodías para nacer
00:58:00
llanto, coplas
00:58:01
que valen nuestros muertos.
00:58:04
Me gusta escribir pensando en personas
00:58:06
Porque é como un regalo
00:58:16
Porque a voz do poeta
00:58:18
Convoza os seres queridos
00:58:23
E aos tempos pasados e futuros
00:58:25
E aqueles a que nombran poeta
00:58:28
Se congregan formando un coro
00:58:31
Mientras se da a sonido da voz
00:58:34
Como unha ola intensa
00:58:36
Que calienta e queima
00:58:39
Pero que se apaga
00:58:41
Cando chega o momento
00:58:43
Este poema é para mi
00:58:45
Poema para mi
00:58:47
Y Lali
00:58:49
Yo canto a la luna llena
00:58:50
Ojo redondo de la noche amable
00:58:53
Canta preñada
00:58:56
Canto al río helado
00:58:57
Canto como si tiran a mesa
00:59:00
Como si andaron a casa
00:59:11
Como si treparan a loma
00:59:13
Como si comieron a nuez
00:59:15
Como se encendieron a brasa
00:59:17
Como Dios criando
00:59:20
A los animales e as plantas
00:59:22
Canto yo
00:59:24
E a montaña baila
00:59:25
Silencio
00:59:27
Crian desalentadas
01:02:39
Non me o quereis a decir nada máis
01:02:50
Silencio, basta, empezará o comitivo outra vez, o desastre, o seguinte comienzo, o próximo final,
01:02:53
e vosotros moriréis, porque non hai nada que dure moito, e ninguén se acordará no nome dos vostros filhos.
01:03:03
Silencio!
01:03:12
O que é isto?
01:03:12
Música
01:03:48
Ai, meu Deus, mi rica delanquero
01:04:35
Me llamo Neus
01:04:38
Neus, que significa neve
01:04:41
Y siempre se cuando valga
01:04:43
Me llamo Orfín, que es el nombre que le puso su madre
01:04:45
Aunque todo el mundo le llama Orfín
01:04:49
Y nuestras hijas se lo llaman Orfín
01:04:52
Mira
01:04:54
Sabes que la vida de las neves tiene un espejo?
01:04:55
Un espejo en el que solo se veían
01:04:59
Dosas malas y tristes y que miraba así
01:05:01
Ay, dejala con esas trastas históricas
01:05:03
Si no las cuentas tú
01:05:05
Alguien tendrá que contarlas
01:05:06
Una vez, unos duendes
01:05:08
Estaban transportando el espejo
01:05:10
Al palazo do invierno
01:05:12
Pero se les cayó
01:05:13
Ai, caia, venga, que nos ha de contar
01:05:14
Mía, los duetes resbalaron
01:05:16
El espejo se rompió en mil pedacitos
01:05:20
Sus pedacitos
01:05:23
Se esparcieron
01:05:25
Por todas partes
01:05:27
Se les metieron a los ojos
01:05:28
Algunos
01:05:31
Y desde entonces, todo
01:05:32
Cuando veían esas personas
01:05:34
Era triste, pero
01:05:36
A otros se les metieron en el corazón
01:05:38
y sólo podían sentir rencor y pena.
01:05:40
Y a mí
01:05:43
se me metió una esquina en un ojo.
01:05:43
Veo algunas cosas tristes.
01:05:47
Veo el daño
01:05:50
que han hecho algunas personas.
01:05:51
Y no todos los que han muerto.
01:05:53
Y se han quedado atascados.
01:05:55
Mira,
01:05:58
se lo dije a mi mamá una vez y no le gustó.
01:06:00
Y a poco que irá a ir
01:06:02
pobrecada.
01:06:04
Pero ahora que ha pasado
01:06:09
Tanto tempo que é só a morte.
01:06:10
Te lo digo a ti, Nino.
01:06:13
En esta casa, é a vida.
01:06:19
É un muerto,
01:06:22
vemos.
01:06:25
O que queda de...
01:06:26
Algo malo.
01:06:27
Estaría mejor fuera.
01:06:30
Como os animais.
01:06:31
É o meu parro?
01:06:33
Non sei.
01:06:34
É cego?
01:06:35
Non sei.
01:06:37
É...
01:06:38
É sinai?
01:06:38
Non sei.
01:06:43
No entro en matabaques que poden evitarlo
01:06:44
Cando o noto
01:06:48
Imagino
01:06:50
Que é un hombre
01:06:51
Imagino
01:06:52
Que é un hombre enfadado
01:06:56
Violente e descontrolado
01:06:58
Envolto en el veneno
01:07:00
De su propio fracaso
01:07:02
Envolto en un rincón
01:07:03
Vamos
01:07:05
Sácalo de casa
01:07:11
Por favor, sácalo de casa
01:07:12
Estás esperando arriba, a las escaleras, con una madre, con una abuela, a ver si estas cosas nunca durirán.
01:07:19
Algunos son personas, otros son personas.
01:07:46
Si tienes que ir, esta ya no es tu casa, no es tu casa, no pasa nada.
01:07:51
Si tienes que irte, que te pego en cada camino.
01:07:56
Señora de rabios
01:07:59
Señora de milicenas
01:08:03
Se tiene que ir
01:08:05
El señor es un niño
01:08:07
Y quiere estar bien
01:08:08
Nadie
01:08:10
Niño que bosteza
01:08:12
Niño que tiene sueño
01:08:30
Niño que está pequeño
01:08:33
Cada vez más pequeño
01:08:35
Quieres agua, quieres agua
01:08:46
No
01:08:50
Estoy cansada
01:08:50
¿Qué ha pasado?
01:08:53
Gracias
01:08:57
¿Quieres saber dónde estás?
01:08:57
No, adiós, a veces para sobre ti, hay que echar tierra a los recuerdos
01:09:07
Pero el que más ha sufrido siempre es demasiada tierra
01:09:24
No todo puede entenderse
01:09:26
É máis que a raza
01:10:17
E non se entende
01:10:20
O que é ser
01:10:23
Esta mañana
01:10:25
Se deixou aqui de mirar
01:10:45
Unha canción que decía
01:10:48
Algo parecido
01:10:53
Hola
01:11:06
Que tal?
01:11:12
Me llamo Mia
01:11:14
E tu?
01:11:14
Eu me llamo Yol
01:11:16
¿Y de dónde vienes?
01:11:17
Me he mudado aquí abajo, en mi pueblo
01:11:20
¿Quieres pasar a mi marido?
01:11:23
Podría ser mi madre
01:11:41
Pero yo no quiero
01:11:42
Y ella tampoco quiere
01:11:44
A veces todavía soy como antes
01:11:47
Y otras veces soy como si nunca había ser fiel antes
01:11:50
Como si todo se hubiera escapado por el agujero de la cabeza
01:11:54
Y solo quedara el miedo negro
01:11:57
e as cousas que teño ao rededor do cuello.
01:11:59
Pensar que non volveré a ser nunca alquera antes.
01:12:05
Pensar que non me mataron,
01:12:08
pero que me rompieron para sempre.
01:12:10
E non aprender o medo,
01:12:14
porque hai cousas que non queres aprender,
01:12:15
pero que as aprendes para sempre.
01:12:18
E tú, a que te dedicas?
01:12:22
A que te dedicas?
01:12:24
A que escribo unha novela.
01:12:25
Unha novela.
01:12:31
Es broma, me estoy recuperando.
01:12:33
¿Cuántos años tiene?
01:12:38
Siete.
01:12:39
Es la hija de una perra que tenía antes,
01:12:40
que es hija de otra perra anterior.
01:12:42
Una tradición familiar de perras.
01:12:44
Ha tenido ya dos camadas de perros,
01:12:47
de perros de vecinos o de perros salvajes.
01:12:50
Le ha regalado a los perros las dos veces
01:12:53
porque no quiero cachar.
01:12:55
Todos los rompen y los destrozan.
01:12:57
Bueno, pero se se queda preñada me caeré con outra perra
01:13:03
Para seguir a tradición
01:13:08
Podría ser a súa madre, pero non o sou
01:13:09
E me quedes
01:13:17
Queres pasar?
01:13:26
Que?
01:14:08
As cicatrices
01:14:09
Tiene forma de un pájaro, como se quise acharse a volar
01:14:10
Que hai?
01:14:14
No, no, venía solamente a saludarme
01:14:16
Para relacionarte con os vecinos, non?
01:14:20
Non sei, tu en que trabajas?
01:14:25
Eu, na carcelaria do pobo
01:14:28
E tu?
01:14:30
Eu non trabajo
01:14:33
Un día te contaré de que me estou recuperando
01:14:35
E non he comido
01:14:43
Casas que nunca te sigo
01:14:51
Porque sempre nos pasa a dormir
01:15:03
Pero se hoxe o que é, non é?
01:15:09
aunque me alegra que hayas venido, ¿eh?
01:15:14
¿Quieres whisky?
01:15:17
¿Qué casualidad?
01:15:18
Eh, pues, es que hace mucho que no tomo alcohol.
01:15:19
Un día, un día.
01:15:24
Ey, no, Yuna, tú no.
01:15:31
Salud.
01:15:37
Salud.
01:15:38
Me voy a contar una historia.
01:15:43
Una historia con final feliz.
01:15:44
Era xa unha vez
01:15:49
Era xa unha vez
01:16:04
Dois homens
01:16:12
Entraron na casa
01:16:13
E unha llevaba unha pistola
01:16:14
E nos sacaron da cama
01:16:16
E nos pusieron de rodillas na alfombra
01:16:19
Un petito
01:16:22
E eu gritaba
01:16:28
E eu gritaba
01:16:30
E de tanto gritar
01:16:31
E tanto mover a pistola
01:16:39
Disparou
01:16:41
E a bala entrou en mi cráneo
01:16:44
E xa dió
01:16:48
Tu sabes que podréis ser tú madre
01:16:50
Pero é que non és mi madre
01:16:58
E vemos nos fuimos
01:17:01
E nos vinieron de golpe
01:17:10
As cousas que al final dijimos
01:17:15
As cousas que xa pedimos
01:17:18
Que nos pasa o mesmo
01:17:21
Lo que máis me gusta son os silbidos
01:17:28
Con as telas, eu corro
01:17:42
Corro con as minhas fuerzas
01:17:47
E salto, e vou a todo o pajarito pequeno
01:17:48
Lo que máis me gusta, cando silba
01:17:52
Corro pola hierba
01:17:55
E salto cerca, se baca, até o silbido
01:17:57
E saltaría por encima do coche
01:17:59
Se fia falta
01:18:04
Y por encima de la casa
01:18:05
Sin cera falta
01:18:07
Y por encima de todos los peligros
01:18:08
A cada velocidad
01:18:11
Porque si tuviera que salvarla
01:18:12
Desarmaría de todos los malos
01:18:14
Porque la quiero
01:18:16
Si cualquier humano la quería hacer la daño
01:18:17
Le arrancaría la carne a un bico
01:18:20
Guau, guau, guau, guau, guau
01:18:22
Lo que cuando voy jaleando
01:18:24
Me toca la frente con suavidad
01:18:28
Y el lobo
01:18:31
Y me dice que lo ha hecho muy bien
01:18:32
Lo que máis me gusta en terceiro lugar son los niños.
01:18:35
Lo que máis me gusta en cuarto lugar son los que hablan todo.
01:18:43
Pero tengo que ser silenciosa.
01:18:50
Tengo cuidado porque siempre me dicen
01:18:52
No, tú tome pienso, Luna, tú tome pienso.
01:18:55
Hoy ha venido el hombre del bastón
01:18:59
Y creo que se llama
01:19:03
Oriol Rosís
01:19:05
Y han tomado café
01:19:07
Y whisky
01:19:09
Y no, tú no y una
01:19:10
Y luego se ríen
01:19:14
Y se ríen más
01:19:17
Cuanto más deben, más se acercan
01:19:19
Y ella y él
01:19:22
Juntan las botas como se estudian
01:19:23
Venían a ver la fuente
01:19:25
Como se estudian mucha, mucha sed
01:19:26
Como se estudian mucha
01:19:29
E non se levantan
01:19:30
E non queren máis café
01:19:34
Pero cando non me ve
01:19:36
Bebo
01:19:39
E depois o whisky
01:19:43
E depois máis café
01:19:46
E non se senten nada
01:19:50
E non sei se seguir
01:19:53
Ou irme con eles
01:20:01
Se mover o bastón
01:20:02
Ou beber o café
01:20:04
Ou oler as suas roupas
01:20:05
Porque os sonores son moi divertidos
01:20:07
y me gusta probarla
01:20:08
y decido irme con ellos
01:20:09
y yo estoy con ellos
01:20:13
y yo estoy contenta porque ellos están contentos
01:20:14
pero cuando intento entrar a la habitación
01:20:16
no hay una
01:20:19
tú fuera
01:20:20
y me espero
01:20:21
y me aburro
01:20:29
y me imagino
01:20:33
gatos escondidos
01:20:35
gatos molestos y feos
01:20:37
hay que echarlo, hay que perseguirlos
01:20:39
hay que matarlo
01:20:41
Somos os ossos
01:20:42
Somos os ossos
01:21:47
Estamos vivendo un sueño
01:21:49
Un sueño muy largo
01:21:51
Nos ha levantado
01:21:52
Venimos a enganar
01:21:54
Era nuestro, íbamos a vengar
01:21:56
Era nuestro, y nos dejaste
01:21:58
Temblá, hombres, que nos escuchaste
01:22:00
Temblá, os ossos se han levantado
01:22:03
En primavera
01:22:06
Y será una primavera feroz
01:22:07
A vigencia non quere que vegamos
01:22:09
Mientras trabajamos
01:22:18
Pero hoxe non ha venido
01:22:19
Eu me encargo da cocina
01:22:22
Algún antifarra
01:22:24
Tambén
01:22:27
Mário da Serena
01:22:33
E estas montañas
01:22:34
Este bosque e este río
01:22:52
Eran nosos
01:22:55
Este franco se me foi a cabeça
01:22:57
Casi foi para a cárcel
01:23:04
gilipollas de mi compañero
01:23:06
siempre alrededor de la cocina
01:23:08
gilipollas
01:23:10
me di un golpe y se me caí
01:23:12
la cintillendo en la pierna
01:23:14
juro que no quería tocarlo
01:23:15
no quería tocarlo
01:23:17
solo quería que se llevara un susto de muerte
01:23:19
pero estampé la sartén en su espalda
01:23:22
en lugar de en la pared
01:23:24
hostia puta
01:23:26
trauma, que has hecho?
01:23:28
di un camino oscuro
01:23:32
que como sabías grises
01:23:33
Sillas detrás de collesinas sucias
01:23:36
De repente
01:23:38
Se movió
01:23:41
Pero non recorre
01:23:42
Se agaché
01:23:44
E le susurré a la rata
01:23:47
En voz baja en el ocio
01:23:49
La próxima vez
01:23:50
Que te metas en mi cocina
01:23:52
Te mato, hijo de puta
01:23:54
E o siguiente se despidió
01:23:56
Nunca me caspodáis
01:23:59
Reíros, nunca os podáis
01:24:09
¡Los osos se levantarán!
01:24:11
Pina sabe que se fue a cárcel por matar
01:24:24
e na maioria dos sitios
01:24:26
é suficiente para que se rechacen.
01:24:28
Pero aquí non.
01:24:31
Artículo 545 do Código Penal de 1973.
01:24:32
Prisión menos.
01:24:37
Iso quere dicir cinco anos.
01:24:38
Cinco anos por matar a mi amigo.
01:24:41
Sin querer.
01:24:44
Estábamos cazando e
01:24:46
le disparé por la espalda.
01:24:48
Se me disparou la escopeta.
01:24:50
Allí en la montaña.
01:24:53
Arriba.
01:24:55
Tan arriba
01:24:57
que se me murió en los brazos.
01:24:57
E tardé horas en bajarlo.
01:25:02
Llamo a orso
01:25:05
por poner otra cerveza.
01:25:07
Aquí me llaman el oso del Pirineo
01:25:11
Me hacen esa broma
01:25:14
A mí me gusta porque me recuerda a mi casa
01:25:15
E a mía
01:25:18
Pero al mismo tiempo no me gusta
01:25:19
Porque
01:25:22
Acordarme de mi casa e de mía
01:25:23
Huele como un pinchazo en la silla
01:25:26
Nunca le dije a mía que lo sentía
01:25:28
No quise aceptar visitas
01:25:31
Y no volví nunca cuando me soltaron
01:25:35
Grita, os osos se levantaron en primavera
01:25:43
E serán a primavera feroz
01:25:49
Grita
01:25:51
He bebido moita cerveza
01:25:51
Conduzco á saída do suelo
01:26:04
En vez de á casa
01:26:08
Iso o acelerador
01:26:09
E tomo as curvas como se bailara
01:26:11
Como se ira
01:26:14
O baile da pena vos pode cantar
01:26:16
O baile da pena
01:26:19
Os vou a cantar
01:26:21
A violencia de un pobo
01:26:22
Cruzándose con mi trayectoria
01:26:33
Provoca un ruido brusco e estremecedón
01:26:34
Joder, un corto
01:26:38
E lloro de medo
01:26:40
Porque non quero ver que o he matado
01:26:43
Ese corto
01:26:45
Que non matamos
01:26:48
E la lillo
01:26:50
Mi hermano
01:26:51
E la lillo
01:26:53
Cando cerrou o lápago
01:26:55
hai que contar os segundos
01:27:07
Os segundos que transcurren dentro do lápago
01:27:09
e o trueno
01:27:12
Se son poucos, quere dicir que o rayo caiu cerca
01:27:12
e que hai que buscar refugio
01:27:16
Nunca deba xa durar
01:27:18
e non hai que echar a correr
01:27:20
porque aos rayos
01:27:22
les gusta a corrente de aire
01:27:23
E hai que ir a sitios aislados
01:27:25
e a cuevas escondidas
01:27:27
e a las vallas del ganado
01:27:29
E hai que meterse nun río se hai tormenta
01:27:30
E se estás en casa
01:27:33
E se estás en casa
01:27:34
Cierra as ventanas e as portas
01:27:36
Apaga todas as luzes
01:27:38
E non encienda o fogo
01:27:40
Porque aos rayos
01:27:41
Que ajustan os fogos
01:27:43
Mia
01:27:45
Soy yo, ya amo, lo siento.
01:29:01
Tienes unha lista de cosas que sientes.
01:29:24
Siento el accidente,
01:29:31
siento que Hilary
01:29:34
muriera por mi culpa,
01:29:35
siento haber tenido tanto miedo
01:29:40
y no haberte dicho que te quería ni nada.
01:29:41
Siento que no volvieras
01:30:06
y siento siempre haber querido que volvieras
01:30:07
y siento que Hilary
01:30:11
o de mi hermano
01:30:13
E que eso lo haya arruinado todo
01:30:15
Porque si a veces no basta con decirlo
01:30:20
Como a veces no basta con querer
01:30:25
Quiero que me lo cuentes todo
01:30:28
Y si no me lo sabes contar
01:30:54
O no me lo quieres contar
01:30:57
Prefiero que te vayas
01:30:58
Entonces yo voy a contártelo todo
01:31:00
¿Cómo puedes perdonarme en los últimos años?
01:31:17
He leído algunas cosas.
01:31:29
Las que se pueden decir seguidas como una cuerda.
01:31:33
Las que hay que romper como si fueran cebollas.
01:31:37
Las que hay que decir en voz baja.
01:31:41
Las que queman.
01:31:45
Las que se dicen mirándose a las manos.
01:31:47
Y luego mirándome a mí.
01:31:50
Yo no escucharé.
01:31:55
Después diré algo, lo que pueda, y luego se hará de día, primero color gris, después azul, y después amarillo.
01:31:57
de unha vida amable
01:32:54
que acabemos.
01:32:56
Canto a rio xerano
01:33:02
como pata de ánimo,
01:33:04
como unha venda,
01:33:06
como unha lágrima.
01:33:08
Canto a bosca
01:33:15
que tens a donde
01:33:17
peixos, negras
01:33:18
e sexos.
01:33:22
Canto a fiasma
01:33:29
A brisa da estiu, a brisa do inverno
01:33:30
Nas patins, nas pastradas, na cruxa, patin, cara, cruxa, cara
01:33:37
Canto a la pasada, sim al prato, a las sotinas, a los seguros, a las parceiras
01:33:45
Canto con mi cor, con mi pecho, con la nariz, con o dedo,
01:34:01
que a nos animais irás cantar.
01:34:23
Canto con mi cor, con mi pecho, con la nariz, con o dedo,
01:34:30
que a nos animais irás cantar.
01:38:02
E queremos daros, como sempre, las gracias a Nova Revista.
01:38:02
Para nosotros é sempre un momento moi especial
01:38:13
venir aquí con vosotros, que nos recibís sempre como se fueramos vosotros.
01:38:16
De verdad, gracias de nuevo al Ayuntamiento
01:38:20
Que nos cede esto
01:38:23
Y que hace que pasemos un día maravilloso
01:38:25
Que hayamos venido a la montaña
01:38:28
Para representar esta montaña
01:38:31
Gracias a Fernando
01:38:33
Como siempre, que se acuerda de nosotros
01:38:34
Y que tenéis la suerte en la maravillosa
01:38:36
De que os traiga teatro de tanta calidad
01:38:39
De verdad
01:38:41
Aunque tal vez dice que
01:38:42
Talmo, aquel un equipo
01:38:55
moi grande de persoas
01:38:56
un equipo que já nos estáis vendo aquí
01:38:58
actores, antigos alunos
01:39:00
profesores
01:39:02
profesores de outros centros
01:39:03
o sea, aquí este trabajo
01:39:06
é un trabajo de equipo
01:39:08
as cousas non se poden hacer se non se hace de equipo
01:39:09
e gracias a vosotros por venir
01:39:11
de verdad, por decidirnos como nos seguís sempre
01:39:14
e nos queda a segunda parte
01:39:16
que queremos un pouco
01:39:19
de perrilla, porque nos queremos
01:39:20
de acción
01:39:22
e claro
01:39:23
somos de la zona sur
01:39:24
de Madrid, de Pólvora
01:39:27
no tenemos muchas perras
01:39:28
así que si queréis colaborar en nuestra excursión
01:39:30
que yo voy a decir
01:39:33
donde vamos a ir porque nos vais a tirar una piedra
01:39:35
por favor
01:39:37
no lo voy a decir
01:39:39
donde vamos a ir porque vais a decir
01:39:41
bueno, que mierda es esta
01:39:42
es que no vamos a ir a nada
01:39:44
pero se explica por qué
01:39:46
porque hay ahí un albergue
01:39:54
podemos estar los veintitantos
01:39:56
es que aquí no hay un albergue para veintitantos
01:39:58
no digas a mí, a mí, eh, porque no pensáis
01:40:00
muchísimas gracias, nada
01:40:02
gracias
01:40:04
yo creo que todo se nos surgía
01:40:04
por la frase
01:40:12
que solo tienen 12, 13, 14, 15 años
01:40:13
nos olvidamos de eso
01:40:16
gracias por las horas
01:40:18
que les habéis echado la maravilla
01:40:20
y eso de ver como en el último minuto
01:40:21
os estabais despidiendo de la historia
01:40:23
del personaje, ha sido increíble
01:40:25
aunque isto non sean perineos
01:40:27
isto é credos
01:40:29
e sabemos da espiritualidade, violencia
01:40:30
e dificultad que se vive nestas tierras
01:40:33
ha sido maravilloso
01:40:35
os merecéis la gira, todos os premios
01:40:36
que podan venir
01:40:39
o premio, pois, vos mostramos o actor para o perro
01:40:40
e o actor secundario para o doctor
01:40:43
por favor, un aplauso
01:40:45
para o actor
01:40:47
e que seguimos un presente
01:40:47
brillantísimo
01:40:56
brillantísimo
01:40:58
a saludar
01:40:59
y a colaborar para que se vaya a la expulsión.
01:41:01
¡Vamos a vivir!
01:41:03
Gracias, amigos.
01:41:28
¡Vamos a vivir!
01:41:37
Eu canto a la luna
01:41:57
cunha fa o ple
01:48:16
mollar te prens
01:48:17
canto al río gelado
01:48:25
cun pan de l'anima
01:48:29
cunha vena
01:48:31
cunha lágrima
01:48:33
canto al bosque
01:48:35
ten cedoll de peixos
01:48:42
llebres
01:48:45
e sexos
01:48:46
Canto aos días magnánims, á la brisa de estiu, á la brisa de inverno,
01:48:48
aos matins, ás vesprades, á la pluja petita, á la pluja enfadada.
01:49:03
Canto á la basana, ao cimo, ao prato, ás ortigas, ao rosé morto,
01:49:14
a l'esferzé.
01:49:21
Canto com qui fa hort,
01:49:27
com qui talla unha taula,
01:49:29
com qui aixeca unha casa,
01:49:32
com qui tresca un pujol,
01:49:35
com qui esmenja unha no,
01:49:39
como qui encén unha brasa.
01:49:41
como Deus
01:49:44
creando os animais
01:49:47
e as plantas
01:49:50
canto eu
01:49:51
e a montaña
01:49:57
baila
01:50:03
- Materias:
- Teatro
- Niveles educativos:
- ▼ Mostrar / ocultar niveles
- Educación Secundaria Obligatoria
- Ordinaria
- Primer Ciclo
- Primer Curso
- Segundo Curso
- Segundo Ciclo
- Tercer Curso
- Cuarto Curso
- Diversificacion Curricular 1
- Diversificacion Curricular 2
- Primer Ciclo
- Compensatoria
- Ordinaria
- Bachillerato
- Primer Curso
- Segundo Curso
- Subido por:
- Lorenzo L.
- Licencia:
- Reconocimiento - No comercial - Compartir igual
- Visualizaciones:
- 13
- Fecha:
- 16 de junio de 2026 - 0:09
- Visibilidad:
- Clave
- Centro:
- IES LAS AMÉRICAS
- Duración:
- 1h′ 50′ 13″
- Relación de aspecto:
- 1.78:1
- Resolución:
- 1280x720 píxeles
- Tamaño:
- 2.28